Paul McCartney & Wings - Red Rose Speedway (1973)

Redelijk geslaagd album, wat mij betreft. Sterkste tracks zijn de eerste drie. Get on the right thing bevat de prachtige zin: All at once you get sound in your ear and your clouds disappear into yellow. En daarom luisteren wij dus naar muziek.

Hi, Hi, Hi en my love vind me vader mooi.

Zeg maar tegen je vader dat hij smaak heeft en vraag 'm gelijk een kinderslot op de pc te zetten

Wat is het toch altijd lachen met Bob.

En m'n kinderen vinden Little Lamb Dragonfly mooi. En ikku de rest ook.

My Love, het mooiste nummer van Paul

Album stelde me zwaar teleur, te zoetsappige lovesongs met weinig geniale momenten

Maar na heel wat luisterbeurten heeft deze plaat toch iets speciaals

Tof album. My Love mag dan wel beschouwd worden als een van Paul's klefste ballads, in dit album valt het puzzeltje vreemd genoeg precies op de goede plek, zo tussen de stevigere nummers Big Barn Bed en Get On The Right Thing. Het album bevat nog steeds die ontwapenende sfeer die Paul's eerste albums zo speciaal maken, maar hier zijn echter al een paar elementen te horen die de baan vrijmaken voor wat hierna zou komen en Wings' definitieve doorbraak betekende. Single Pigeon en One More Kiss zijn beeldschoon in hun eenvoud en Little Lamb Dragonfly en When The Night zijn misschien wel de beste Wings-nummers ooit.
De b-kantjes passen perfect in het plaatje en geven het album een onschatbare meerwaarde.

Ja, deze verdient wat mij betreft een 5!

Ik moet zeggen dat de bonustracks het album zeer ten goede zijn gekomen, het geeft het meer een Wings gevoel. The Mess en Hi Hi Hi zijn natuurlijk krakers!

Heb dit album ook, maar dan zonder de bonustracks. Maar niet erg want die heb ik wel op verzamelaars.
Red Rose Speedway is haast zo sterk als wat zijn opvolger ging worden; Band on the Run.
Ik vind weinige zwakke momenten en geniet van de Medley, die ik zeer inventief vind, die melodiën blijven hangen, ook al heb je de plaat in geen jaren meer opgezet, en dat kunnen alleen sterke melodiëen, iets wat songsmid Mc Cartney als geen andere kan !

Ook The Mess en I Lie Around? Lijkt me toch wel een beetje sterk. Die behoren m.i. tot de leukste nummers op deze cd en rechtvaardigen wel een aanschaf tesamen met C Moon en Hi Hi Hi.

Sorry, The Mess en I lie Around die staan er wel op, ik had het enkel over HI HI HI en C-MOON, die staan wel degelijk op WINGSPAN !

Neen, het is waar bovenvermelde nummers zijn méér dan ok !

Groetjes !

Mensen voor wie deze plaat nog willen hebben... en hem niet kunnen vinden in de platzenzaak?


voor 8,- op Bol.com te bestellen, de bonustracks staan er ook op

Album staat ondertussen in men top 10, genieten!

'Tesamen' met een s... Wat bezielde me??

Het 4e album van McCartney (& Wings) ' Red Rose Speedway , verscheen in 1973 . Het album werd vrijwel unaniem door de toenmalige muziekpers afgekraakt. Was dat terecht ? Nee , maar het was wel enigszins begrijpelijk. Als Speedway het debuut zou zijn geweest van een beginnend en relatief onbekend artiest , dan had de plaat naar alle waarschijnlijkheid een zeer positief onthaal gevonden. McCartney was echter niet zo'n artiest . Verre van dat. Hij maakte 3 jaar geleden deel uit van een groep , waarvan de muzikale en maatschappelijke impact slechts in superlatieven te vangen zijn.
Red Rose werd vergeleken met zijn Beatles-werk en vervolgens neergesabeld. Nu , zovele jaren later , zijn er jonge mensen die Red Rose of Flaming Pie prachtig vinden zonder dat zij de 'last dragen' van Paul's erfenis en the Beatles soms zelfs nog moeten ontdekken of 'niet zo vet vinden' .
In '73 toen ik het album leerde kennen , heerste er bij mij ook een gevoel van enige teleurstelling :dit werk was The Beatles onwaardig , hier niet het ' hoe is het toch weer mogelijk gevoel '. De tijd heelt alle wonden wordt vaak gezegd. Ik kan dan ook in 2007 ( en gelukkig al eerder) genieten van ' Red Rose Speedway ' zonder aan The Beatles en hun magistrale nalatenschap te denken. Red Rose is geen plaat die de muziekwereld veranderde of liet beven , maar een plaat met lekker ontspannen klinkende McCartney deuntjes , waarvan ik de 'sfeer' vaak prefereer in vergelijking tot veel van zijn latere werk.
De 4 bonustracks zijn bovendien een welkome aanvulling op Red Rose. Zij behoren zonder meer tot het betere werk van wat McCartney in die dagen afleverde.

Ik vind dat de Solo platen van McCartney in deze periode tot zijn beste behoren dus ook deze. Heerlijke plaat, die de weg naar Band on the Run aan het leggen is, maar mijn voorkeur gaat uit naar red rose speedway. Nummers als Big barn bed, Little lamb dragonfly, one more kiss en when the night zijn zo muzikaal en goed doordacht, dat deze tot zijn beste werk behoren. Terwijl de overige nummers ook steengoed zijn. Ook benadrukt wordt op deze plaat zijn bass partijen die geniaal zijn, luister maar naar Loup (1st indian on the moon). Ook was dit feitelijk de doorbraak van Wings die één van de grootste band in die tijd zal gaan worden, zeker in the USA. Zowel deze plaat als de single My Love behaalde wereldwijd nummer 1 noteringen, en terecht.
Samen met Ram en Memory almost full zo'n beetje mijn favorie te Paul platen, hoewel ik daar morgen alweer iets anders over kan denken.

Jij hebt dat hier eens te meer prima uiteengezet, formidabele proficiat!

Ik vind dat deze plaat zeker niet moet onderdoen voor Band on the Run. Het is niet het niveau van the Beatles, maar zoals gezegd is dit gewoon een lekkere ontspannende plaat vol leuke deuntjes waar ik toch wel van kan genieten. Dikke 4*

Helemaal mee eens (wederom...)

Héérlijk deze plaat op een zonnige zondagochtend zoals vandaag, al is dat een 11de november.... toch een fijne popplaat die de tijd des tands goed heeft doorstaan.
Het toont de veelzijdigheid van McCartney als songsmid; van de schijnbaar onbenullige en simpele deuntjes (One More Kiss, Single Pigeon) tot sterke popsongs (My Love, Get On The Right Thing, Big Barn Bed), iets prachtigs instrumentaals (Loup), tot een heuse beklijvende Medley die, als je het eenaam hebt "opgenomen" voor eeuwig en drie dagen in je muzikale geheugen blijft ingeprent.... dàt kunnen enkel de groten met hun muziek met je doen!

Dat vind ik knap, een zonnige zondagochtend op een dinsdag, 11 november... Of lopen jullie daar 2 dagen achter?

Een vrije dag, ook al valt die midden in de week, VOELT gewoon aan als een zondag, in de volksmond wordt zo'n dag in Vlaanderen een "zondag" genoemd. "Morgen moeten we niet werken, het is een zondag", tja, die Vlamingen hé?

En zo leren Hollanders hoe Vlamingen in elkaar zitten, en vaak leren wij dat van jullie ook; ik was nooit méér verbaasd dan toen ik zag dat jullie met een verjaardag of zo héél de familie feliciteren, bij ons feliciteert men enkel het feestvarken...

Of gaan we nu te véél off topic?
Maybe I'm amazed dat dit zo is....

Op een dag als vandaag is het heerlijk om samen met je vriendin naar deze plaat te luisteren. Ik krijg hier echt een zomers gevoel bij. Wat steken liedjes als When The Night, Single Pigeon of One More Kiss toch heerlijk in elkaar!!! Paul kan het zo simpel laten klinken, maar als je aandachtig luistert hoor je er gewoon jarenlange ervaring en een puur gevoel voor melodie aan af.

Op de een of andere manier krijg ik altijd een akelig, jeukend, zwetend kruis als ik My Love hoor. Verder is de lp maar zozo. Maar dat My Love (Ik weet heus wel dat het over Linda gaat) vind ik werkelijk een "draak". Gelukkig heeft McCartney veel betere gemaakt. Dit was nog in de periode dat hij "zoekende" was, denk ik maar.

Ooh, Ad, toch, ik lees nu pas je vorige bericht... Ik vind My Love nèt echt één van de grootste composties die Paul ooit schreef. Behoort zeker tot zijn 10 beste songs ooit.
Ik probeer die zo uit de mouw op te sommen; (volgorde onbelangrijk)

Yesterday
Penny Lane
Hey Jude
Maybe I'm Amazed
Coming Up
Live & Let Die
My Love
Blackbird
With A Little Luck
Jenny Wren

Enfin, dat zijn toch 10 van mijn favorieten...

Leuk album, maar niet zijn beste. Maar McCartney is een kei als het om melodie gaat; kaztor zei het al; een puur en zuiver gevoel voor melodi heeft deze Sir.

Dit is de uitzondering die de regel bevestigd.
De bonustracks zijn beter dan het orginele album
Alleen Loup (1st Indian on the moon) heeft voor mij de
aantrekkingskracht om de lp op te zetten.Fantastisch nummer,
vooral het gebruik van de bas.
Zonder dit nummer een ster minder

Overdrijven is ook een kunst. Tuurlijk: C Moon en HiHiHi zijn super, maar die andere 2 zijn echt draken hoor. En dan over het album zelf. Ik vind dit een superlekker album. De 1e goede van Wings en de volgende zou natuurlijk de klapper worden. Maar 1973 was duidelijk een goed jaar voor Macca !

De eerste plaatkant heb ik indertijd helemaal grijsgedraaid.
Kant 2 wat minder gedraaid, maar ik moest toen wel lachen om 'Loup (1st Indian on the Moon)'.

Dat Paul dit album speciaal voor mijn avatar gemaakt heeft.... petje af hoor!

Toch wat onderschat album, ook al uit 1973, net als zijn Band on the Run, dat als geheel wel iets sterker is, toegegeven, en ook uit het jaar dat hij Live & Let Die schreef voor de James Bond Film. Paultje was helemaal terug back in town dat jaar, reken maar.
My Love vind ik een van zijn mooiste ballads ever, Get on The Right Thing laat horen dat hij nog goed kan rocken, Single Pigeon is weer zo een van die kleine fantastische liedjes zoals enkel hij die kan maken, een song vol retrogevoel.
En dan die Medley, die zit ongehoord knap in elkaar, die kan zich moeiteloos meten met de Medley van Abbey Road, vind ik echt wel.

Heel leuk album, de extra bonus tracks... leuk voor de verzamelaar, maar voor mij houdt de plaat op na de Medley, uiteraard.
Al blijft Hi Hi Hi wel een héérlijke single, het b-kantje C Moon, daar ben ik nooit zo gek op geweest, mij iets te klef.