Wings - London Town (1978)

Goodnight tonight op Back to the egg ? Waar zou ik dit nummer geplaatst hebben en welke zou ik eruit halen ? Laine inruilen voor Lennon, dan had je zeker Japanese tears gehad haha.
Hoe waren de concerten met Wings eigenlijk in 1979 ? Recensies?
Onderstaand de setlist van 10 december 1979 (Wembley Arena)
Ik vind het wel een aardig lijstje op een enkele uitzondering na:
1:Got to Get You into My Life
2. Getting Closer
3. Every Night
4. Again and Again and Again
5. I've Had Enough
6. No Words
7. Cook of the House
8. Old Siam, Sir
9. Maybe I'm Amazed
10. The Fool on the Hill
11. Hot as Sun / Glasses
12. Spin It On
13. Twenty Flight Rock
14. Go Now
15. Arrow Through Me
16. Coming Up
17. Goodnight Tonight
18. Wonderful Christmastime
19. Yesterday
20. Mull of Kintyre
21. Band on the Run

De beste artistieke prestatie van Wings blijft voor mij Band On The Run, maar London Town mag een verdienstelijke 2e plek in nemen.
Grillig is de discografie van Wings uiteindelijk wel.
McCartney, hoe goed hij ook is, heeft de makke gehad niet altijd even zelfkritisch te zijn op zijn geschreven songs.
Vroeger was er Lennon die bijschaafde of gewoon riep dat het niet goed was.
Koning Macca bepaalde in Wings, maar op dit London Town lijkt Denny Laine zich wat meer te profileren.
Het is songmatig van een redelijk constant nivo, waar pop, rock en zelfs folk op een bijna relaxe manier de plaat vullen.
Enigzins afwijkend is de licht psychedische afsluiter Morse Moose.
Maar verder is het een organische heel zomerse plaat.
Alsof je bij een picknick zit en bij de wat drukkere nummers even stoom wordt afgeblazen op het speelveldje verder op.
Over de geluidskwaliteit/ produktie kun je oeverloos discusseren, maar dat laat ik maar achterwege.

Blijft merkwaardig dat net als Back To The Egg, Paul live net doet of hij deze plaat nooit gemaakt heeft.
Zonde.

Luister na jaren op dit moment mijn oude vinyl-versie van London Town. Wat een fijne en relaxte plaat is dit toch. Paul McCartney is wat mij betreft een geniale liedjes-smit. Natuurlijk, in zijn lange carrière ook missers geproduceerd (met als dieptepunt het afschuwelijke Ebony and Ivory) maar daar staat zoveel moois tegenover. Deze plaat bevalt me in ieder geval prima. Lees hier over de slechte geluidskwaliteit maar ik vind de LP eigenlijk best lekker klinken. Inderdaad een beetje dof maar ook licht melancholisch. Maar ja, ik houd nu eenmaal van het oude vinyl-geluid. Hoogtepunten; Deliver Your Children, Don’t Let It Bring You Down, With A Little Luck en London Town. Misschien niet zo goed als Band on the Run maar voor mij goed voor vier sterren.

Hoe lang had ik London Town niet gespeeld tot vorige week? Ik schat 20, 30 jaar. Toen het uitkwam heb ik het album niet gekocht. Dat gebeurde ergens in de jaren 90, tweede hands. Nu valt me, de discussie hierboven indachtig, op dat het geluid niet heel denderend is op een aantal plaatsen.

Wel viel ik meteen voor de titel song. Die is zo ongelofelijk mooi en zoog me direct het album in. De andere singles, 'With A LIttle Luck' en 'Deliver Your Children'/'I've Had Enough' stonden me allemaal nog wel goed voor ogen, veel van de rest was toch weggezakt. Eigenlijk ben ik maar één McCartney plaat regelmatig blijven spelen en dat is 'Band On The Run', totdat die me een jaar of 10 geleden ook een beetje begon te vervelen. 'Red Rose Speedway' heb ik zelfs nog nooit gehoord. Ik zal de plaat 2e hands op de kop tikken als shoppen weer iets veiliger is geworden.

London Town bevalt me prima. Net als 'Speed Of Sound' en 'Ram'. Komt het dankzij mijn zoon toch tot een herwaardering in 2021. Het album is fraai gevarieerd en de bijdragen van zowel Denny Laine als Linda is prima. Dat gezeur over die laatste moet maar eens ophouden. Zij heeft The Beatles echt niet uit elkaar laten klappen.