Persefone - Shin-Ken (2009)

Gisteren in het voorprogramma gezien van Obituary, waar zij een sterke indruk maakte.

Ik had daarvoor een paar nummers van deze cd gehoord, maar dat viel toch vies tegen. De drums zitten te hard in de mix, en vooral de zang is echt verschrikkelijk.

Uitstekende leadgitarist (live soms ietsjes te slordig), en de zanger kwam live ook véél beter uit de verf. Alleen die rare clean vocals van de toetsenist mogen ze wel achterwege laten.

Maargoed, een stem kan ik dus niet uitdelen.

Deze progressieve Death Metal band komt uit Andorra en combineert het ruige van Opeth en Death met het progressieve van Dream Theater. Qua zang is het erg gevarieerd, maar niet al te best. Men zingt clean, grunt en krijst. De zang komt niet echt van de grond: vooral de cleane zang past er totaal niet bij. Zo blijft er nog wat werk aan de winkel voor Persefone.

Omdat ik de meer recente albums van de band wel kon waarderen leek me een duikje in het verleden wel gepast, maar al snel bleek dit niet zo'n goed idee. Ook hier steekt de muziek vernuftig en meer dan degelijk in elkaar (al leunt men hier qua stijl nog erg op Dream Theater), maar de zang klinkt echt nergens naar. In zowel de meer melodieuze als de brute passages overtuigt de zanger voor geen meter en trekt zo het niveau danig naar beneden. Dit zou echt beter geweest zijn als puur instrumentaal album. Erg spijtig, want de muziek heeft zeker zijn momenten.