Stereophonics - Keep Calm and Carry On (2009)

Verdeelde meningen... Dit maakt mij wel nieuwsgierig naar dit stereophonic album

Wel barrett, op zich is het niet slecht, maar ook absoluut geen hoogvlieger in het euvre van de Stereophonics. Ik denk dat deze ongeveer op dezelfde hoogte is te scharen van Language, Sex, Violence, Other? qua 'interessantheid', al heeft deze plaat wat meer een 'pop-randje'. Het is maar net waar je van houdt

Toch heb ik het gevoel dat deze band op zijn laatste poten loopt. De shows raken in Engeland nog wel uitverkocht, maar albums verkopen ho maar. De singles worden zelfs in Engeland niet meer uitgebracht als volwaardige singles.

Dat gevoel heb ik ook Wickerman. Dit album mag er dan wel weer zijn en de stem van voorman Kelly Jones blijft er een die het altijd goed doet, toch loopt het wat op z'n retour allemaal.

Als bands permanent iets doen waar ze goed in zijn, in het geval van de Phonics het maken van goede pop/rock-songs, en hier niet van afwijken, dan is er geen reden voor een band om zich te vernieuwen in principe.

De Stereophonics zijn een bepaalde kant opgedreven (niet vernieuwend, maar meer als een logisch gevolg van succes denk ik), zo tussen TGGTTCB en LSVO, waar ze niet meer uit zijn gekomen. Dit is jammer, want wat ze nu maken staat toch wel in schril contrast met wat ze vroeger uitbrachten.

Ik denk dat het tijd is voor een nieuw experimenteel randje en daarmee bedoel ik dan niet een 4e bandlid aannemen, die er toch altijd al bij was op het podium..

Inderdaad. LSVO? zie ik ook als een experimenteel album, in het oeuvre van deze band. Een draai van 180 graden ten opzichte van het voorgaande album (twee albums) en ook met het verleden, waar het eerder rauwe en minimale rock was in plaats van zeer geproduceerde en elektronische rock.

Dakota bleek een hit en daar werd op voortgeborduurd. Pull The Pin is een complete herhaling van dat geluid en dit nieuwe album ook, maar dan met iets meer akoestische invloeden. In dit geluid zitten ze vast.

Een nieuw bandlid kan niet verkeerd zijn, maar Adam past compleet in dit plaatje dus zal eerder dit geluid versterken dan aanpassen.

Maar, het gaat intern goed en ook de afzonderlijke bandleden lijken/zijn gelukkig. Het zal mij benieuwen of dit weer een draai zal opleveren. De periode 2001-2005, van JEEP tot LSVO?, was voor de band een veranderende tijd, wat zijn weerslag had op de muziek.

Toch. Ook Oasis kwam op een dag met Dig Out Your Soul, in een (schijnbare) rustige periode. Dus het is niet onmogelijk mijn inziens. Het zou inderdaad jammer zijn dat die geweldige stem van Kelly Jones nooit meer aan uitdagende platen wordt toegevoegd.

Wel, Wickerman. Beter dan dat kan ik het niet verwoorden en daar sluit ik me dan ook naadloos bij aan!

Ik heb ze tijden niet gevolgd, zette net even You Gotta Go There To Come Back op en toen dacht ik: goh, wel weer eens leuk (vijf jaar geleden nog groot liefhebster, paar concerten bijgewoond), maar uit de aandacht geraakt bij mij. Nu zie ik hier dat er een nieuwe cd uit is en dat maakt me wel erg benieuwd. Dit ga ik toch eens even uitchecken!

She's Alright

"Natuurlijk, het blijft allemaal een beetje rock & roll light, maar net als bij de cola gaat ook deze suikervrije variant er prima in."
-Patrick Oxsener' voor Revolver

*Knikt instemmend*

Op de één of andere manier blijf ik nummer 10 aan het repeaten.

Ik heb net hetzelfde gevoel als Wickerman, deze band lijkt echt aan zijn laatste rondje bezig te zijn... Uitgeput en minder enthousiast als voorheen...Benieuwd wat ze nog op Werchter kunnen brengen.

Zwaar expirimenteel nummer, dat Beerbottle. En nog eens een verwijzing naar de Tragically Hip in Could you be the one. Toch maar eens een nieuwe luisterbeurt.

Stereophonics hebben het voor mij nooit verkeerd gedaan. Hoewel dit een stuk meer pop ademt dan al hetgeen ze hiervoor maakte, kan ik het nog steeds waarderen. Ik hoor Kelly Jones ook gewoon erg graag zingen. Dat rauwe randje van hem is zo heerlijk.. Nee, zeker niet hun beste album, maar nog steeds erg fijn en leuk om het weer eens gehoord te hebben. En het leverde in Nederland toch ook nog een leuk bescheiden hitje op met 'Innocent'.. Gewoon weer erg nieuwsgierig wat het nieuwe album; 'Graffiti on the Train' volgend jaar gaat brengen.

Het is nergens echt slecht en nergens echt goed.
Overigens vind ik Innocent wel een van de mindere tracks.

3*