Nine Inch Nails - And All That Could Have Been (2002)

Heb zelf niet de cd maar wel de dvd(zelfde liedjes) en is echt prachtig om dit concert te zien. Goede kwaliteit en voelt alsof je er zelf bij bent. Hopelijk kan ik de man ooit is echt live zien. Vooral Hurt is echt prachtig om te zien, iedereen zingt het mee en ze janken allemaal .

geweldig album, denk dat ik March Of The Pigs never nooit meer vergeet, jeej wat een kick

alle andere nummers zijn ook zo mooi live, *kippenvel*

Ja, inderdaad, deze uitvoering van Mars of The Pigs. Daar had ik verdomme bij moeten zijn, denk dat je totaal verrast wordt wanneer het snoeihard verder gaat tijdens het applaus

Zouden ze dat morgen spelen? Ik ken dat nummer helemaal niet.

Wie weet Mars of the Pigs is ook te vinden op The Downward Spiral overigens.

Geen downward spiral te vinden in de FNAC in Gent, wel lag deze And All That Could Have Been in de aanbieding voor 8euro. Dus ik heb deze maar meegenomen!

Ik heb hier de DVD van liggen. Ook de moeite waard

Kan ik me wel voorstellen, anders zouden ze er geen dvd release van maken...CD nog niet beluisterd.

Heb stukken van de DVD gezien. Een vriendin heeft hem. Ziet er ongeloofelijk goed uit. Op welke cd staat het nummer and all that could have been eigenlijk? Of is het gewoon een goeie titel?

als ik me niet vergis komt dat uit het nr 'the great below'. Ik ken (nog) niet zoveel van NIN maar k ben héél zeker dat dat een tekstflard is

maar ja, het is ook een goeie albumtitel

Ik weet het ondertussen ja. Het komt uit The Great Below. Maar euhm, er staat ook een nummer met de titel all that could have been op de Still EP. Moet ik nog eens beluisteren...is vast een hervorming van The Great Below. Speak, als het niet waar is...

Ik heb hier een 2 disc - versie met op cd 1 bovenvermelde live - nummers en op disc 2 ; 9 songs waar de frontman begeleid van een piano de nummers "something I can never have" , " adrift and at peace", "the fragile" , "the becoming" , "gone, still" , "the day the world went away" , "and all that could have been" , "the persistence of loss" en "leaving hope" ... zingt.

Kan iemand me hier wat uitleg om geven , zijn dat oude songs , of nieuwe ? ( ben geen NIN kenner )

Die heb ik ook. Dit is de special edition van And all that could have been. De eerste CD is gewoon de liveplaat And all that could have been en de tweede is bonus, dat is de Still EP uit 2002. Hierop staan nieuwe nummers en oude nummers in een nieuwe uitvoering. 'Something I can never have' is van Pretty hate machine (1989), 'The becoming' is van The downward spiral (1994), en 'The fragile' en 'The day the world went away' zijn van The fragile (1999). De rest is nieuw.
En zorg nu maar dat je als de wiedeweerga een NIN-kenner wordt!

Dat is idd niet waar, dus ik speak. Het is een heel ander nummer met een onweerstaanbare, relaxte gitaarriff. Echt verplichte NIN-kost!

Ben danig onder de indruk van die bonus - cd of still EP, mooi uitgewerkte songs in een erg rustige uitvoering met die prachtige piano ... _o_

vind nine inch nails meer een "albumband" in plaats van een liveband, heb ze jammergenoeg nog nooit live gezien. misschien dat ik er dan anders over denk.
Dit album is toch een mooi stukje muziek maar geef mij maar de studioalbums.

3,5*

Als je ze live zou zien zou je er zeer zeker anders over denken!! Eén van de beste livebands die ik ooit heb aanschouwd.

hoe pakken ze dat live eigelijk aan, al die geluidjes die je overal hoort bij nine inch nails?

De keer dat ik ze heb gezien hadden ze gewoon een keyboardspeler op het podium, die flink aan zijn knoppen zat te frunniken Het was de downward spiral tour, en de electronica van dát album en het debuut werden moeiteloos tevoorschijn getoverd Verder was het gewoon vet energiek en intens! Trent maakte weinig woorden vuil aan gezelligheid of meeklapperij, gewoon de beuk d'r in, zoals het hoort

Is dit nu echt electronic, of heeft een overijverige user weer ergens een keyboard herkend ?

NiN bevindt zich toch voornamelijk aan de rockkant van het industrial gebeuren ?

Inderdaad, dit moet overijverigheid zijn.

er is ook nog een CD welke ooit als dubbel CD werd verkocht (inclusief deze) genaamd AND ALL THAT COULD HAVE BEEN (Still), deze is import, maar absoluut de moeite waard eens te beluisteren! Dit blijft toch wel een van de beste Live cd's die ik in mijn kast heb...

Die heb ik ja. Da's gewoon deze plaat + Still.

Gisteravond in Brussel nog maar eens bevestigd. Ongelofelijk, het meest intense concert dat ik ooit heb gezien (en dat zijn er ondertussen al een 300tal). Adembenemend en om nooit meer te vergeten... ik kan Orbit dus enkel maar gelijk geven.

Zeker de beste live cd die ik heb gehoord in mijn leven =)

heb ze zelf ook 2 keer live gezien, en tis elke keer smullen geblazen van de perfecte show, en dan nog niet gesproken over de licht show

4,5*

Het nummer: "Just like you imagined "staat wel op de dvd uitvoering maar niet op cd.
Zwaar onder de indruk de eerste keer dat ik het zag.
Ongelovelijk wat een energie, wat een supervet nummer!!
Kippenvel all over the place!!

Met het concert in 2007 in mijn hoofd heb ik deze uit een uitverkoopbak meegenomen. Het live optreden was één van de beste van 2007, mede door de geweldige visuele show. Op de CD wordt ik toch een stuk minder bij de strot gegrepen. De nummers van de eerste twee studioplaten blijf ik het beste vinden. Ik ga de DVD zeker opzoeken en bekijken.

NiN live is dan ook een ervaring buiten catergorie. De intensiteit die live bereikt wordt is moeilijk te vatten op een klein zilveren schijfje. Toch is dit een zeer geslaagd album. De songkeuze is zeer uitgebalanceerd het geluid is kristalhelder. Haast alle songs klinken nóg energieker dan in de reguliere versies. Enkel Starfuckers INC vind ik maar niets, maar voor de rest is dit het ideale schijfje om een kutdag van je af te laten blazen.

Heb zelf alleen de DVD-versie. Wat een geweldig optreden. Daarmee de beste Nine Inch Nails release ever.
Ben op zich nooit zo weg van live-albums, maar deze DVD kan je echt regelmatig uit de kast trekken.

Ik heb een beetje een haat-liefde-verhouding met Nine Inch Nails. Meneer Reznor weet namelijk heus wel muziek te maken die ik goed tot geweldig vind (The Hand That Feeds, 1,000,000, ruwweg de eerste helft van The Downward Spiral...), maar hij weet het op de een of andere manier altijd wel weer te verpesten door er een berg middelmatige nummers bij te gooien. Het duurde dan ook een tijdje voordat ik de zure nasmaak die de naam Nine Inch Nails bij zich droeg wist te verdrijven, en in een moment waarin ik - God helpe me - zin had om NIN te luisteren, heb ik dit album gepindakaasd...

En verrek, het klinkt gewoon... gewoon... vet. Moddervet. Toegegeven, niet elk nummer op dit livealbum vind ik even goed, maar de algehele sfeer is zo lekker dat ik zoveel mogelijk kansen aangrijp om deze even op mijn mp3-spelertje voorbij te laten komen. Heerlijk!

Topnummers: Terrible Lie, Sin, Gave Up, Suck, Head Like A Hole (!), Starfuckers Inc....

Misschien krijg ik het wel eens een keertje voor elkaar Nine Inch Nails te waarderen, sprak hij overmoedig

4,5*