Tokio Hotel - Humanoid [English Version] (2009)

humanoid een mooi album 5*

Hier kijk ik naar uit.

Ik dacht even dat jij echt die 5* gestemd had. Gekkie, je laat me nog schrikken.

O, en waarom de 5 bij dit album? Ik vind het onzin dat Tokio Hotel zo naar beneden gehaald wordt, voornamelijk vanwege de hysterische fans en het uiterlijk van de zanger. Ik ben nooit een TH-hater geweest, maar ben ook zeker niet iemand die een maand van te voren voor de te bespelen arena gaat liggen.

Ik heb de muziek (vooral Duitstalige versies) van deze band altijd wel weten te waarderen. Lekkere niks aan de hand poprock, met redelijke teksten (alweer; vooral de Duitstalige versies). Met Humanoid slaan Bill & co een andere richting in. Meer electronische achtergrondmuziek, meer teksten die passen bij de hedendaagse jeugd.

Hoewel ik bij de eerste 2/3 luisterbeurten behoorlijk teleurgesteld was, werd het bij de luisterbeurten daarop meer wennen en begon ik het grootste gedeelte behoorlijk te waarderen. Komm (Noise), Lass Uns Laufen (World Behind My Wall), Automatisch (Automatic) en Menschen Suchen Menschen (Human Connect To Human) zijn echte knallers, maar ook de rest van de CD is erg goed te doen.

Humanoid is geen meesterwerk à la Dylan of The Beatles. Dat pretendeerd het ook zeker niet te zijn. Tokio Hotel heeft een prima plaat afgeleverd die de groei en innovativiteit van de band laten zien, en introduceren daarmee half een nieuw genre: de postmoderne puberrock.

Als je het zelf al geen meesterwerk vind waarom dan wel 5 sterren geven.
Je stemt dit meer uit sympathie voor de band dan voor de muziek, lijkt mij.

Postmoderne puberrock. Ik vind het een prachtig nieuw genre ^^

Hier word ik echt, echt, écht heel verdrietig van.

Super mooi album echt leuke nummers ook!

Bij deze even een lange post waarin ik op al het bovenstaande commentaar reageer. Ik hoop overal duidelijk over te zijn, zo niet dan hoor ik het wel weer.



Ja, dat klopt. Veel stemmen waren niet serieus en lang geleden geplaatst. Sommige stemmen uit medelijden, omdat bepaalde stijlen lof verdienen (K3 bijvoorbeeld, doet toch echt waarvoor ze staan. Mijn "5"-en representeren in dat geval de vijf jaar oude kindjes die nog niet kunnen stemmen.) Bepaalde stemmen waren niet serieus, of niet door mij geplaatst.

Op zo'n manier snap ik dat commentaar van mij niet serieus genomen wordt. Vandaar dat ik het heb aangepast; het lijkt me niets meer dan een positieve bijdrage aan de site.



Smaak is inderdaad erg persoonlijk. Die top 10 is een momentopname van een tijd geleden. Bon Jovi is voor mij van grote betekenis, op manieren die te privé zijn om online te plaatsen. Neem maar van mij aan dat ik bijzonder goede redenen heb om fan te zijn.

De verdere top 10 klopt voor geen ballen. Iedere week vind ik nieuwe CDs die grijs gedraaid worden, en iedere week vallen CD's in de vergetelheid. Een beter overzicht van mijn smaak vind je op mijn Last.FM pagina: BonGoogy’s Music Profile – Users at Last.fm

Nou plaats ik deze link in het volle bewustzijn van het feit dat McFly in de top 8 staat, en ook bijvoorbeeld Mika en High School Musical in de lijst staan. Voordat ik ook hier commentaar op krijg: ik vind die artiesten leuk. Je zou het een guilty pleasure kunnen noemen, maar ik voel me niet schuldig. Waarom zou ik? Het ligt lekker in het gehoor en ik wordt er vrolijk van: wat is daar mis mee?

Verder is mijn muzieksmaak zoals je ziet erg onconsistent: ik luister even graag naar John Legend als naar Iron Maiden, en ik luister even graag naar Johnny Cash als naar Justin Timberlake.



Ik vind dat er een verschil zit tussen muziek als "kunst" (dus de meesterwerken) en muziek als "leuk/populair". Ik ga geen populaire muziek afrekenen op het feit dat het niet in de eerste categorie hoort. Tokio Hotel maakt populaire muziek, en pretendeert niet iets anders. Ze beweren niet 'meesters' in hun genre te zijn, dus maken ook geen meesterwerken.

"Meesterwerken" heeft een definitie die al vastligt in het woord zelf: een werk, zo goed, dat anderen ervan kunnen leren. Tokio Hotel is een band die zelf nog moet leren, vooral wat hun eigen stijl is. Met Humanoid zetten ze een dappere stap vooruit door een wat serieuzere weg in te slaan. Dat niet elk liedje hierdoor even geslaagd is, maakt mij niet uit. Het gaat om de sfeer die het album uitstraalt, het feit dat ze vooruitgang boeken en dat Bills stem ook behoorlijk ontwikkeld.



En waarom dan? Ik hoor iedereen wel commentaar geven op de "massa pubers" dat ze geen argumentatie leveren, maar het valt me bij de snobbistische elite op deze site ook extreem tegen. Tot nu toe hoor ik alleen maar opmerkingen over mij, en niet over het album zelf. Luister voordat je onnodig domme uitspraken doet. Je zogenaamde intellect lijdt eronder.

En over het postmoderne: ik heb een paper geschreven over postmodernisme in de populaire cultuur. Ik beweer niet, zoals hierboven ook al staat, dat Tokio Hotel hier iets extreem vernieuwends doet in de muziekindustrie, al dan wel extreem vernieuwend in hun eigen ontwikkeling. Natuurlijk is de band geen U2, die met hun Zoo TV (tour) al een uitstekende deconstructie gaven van de hedendaagse consumptiemaatschappij.

Toch komt Tokio Hotel met Humanoid een stap dichterbij de hedendaagse jeugd, de mensen die toch uiteindelijk hun doelgroep zijn. Het album bevat onderliggende verwijzingen naar de steeds meer gedigitaliseerde samenleving, en de electronische muziek sluit hier goed op aan. Teksten die boodschappen uitdragen over Social Networking Sites en dergelijke, wijzen toch degelijk op postmodernisme. De hybride sound die ze aanslaan bevestigd dit.



Over doelloze opmerkingen gesproken. Als je niet wil luisteren, dan luister je niet. Ik weet toch wel zeker dat als je alleen Humanoid dit jaar skipt, je echt nog wel 'zoveel mogelijk' mee krijgt. Probeer de nieuwe Lynyrd Skynyrd of Paolo Nutini eens, misschien ligt dat meer in je straatje.
O, en als je serieus genomen wil worden (wat al moeilijk is op deze boards), maak dan op z'n minst gebruik van normale interpunctie en hoofdletterrs.


De Engelse versie is vorige week compleet gelekt. De Duitse & Engelse versies zijn vanaf vandaag landelijk te koop.




Dus voordat deze CD nog meer commentaar krijgt, probeer het op z'n minst even te luisteren. Nummers zoals World Behind My Wall, Love & Death en Human Connect To Human hebben een behoorlijk volwassen sound, die in niks meer te vergelijken zijn met eerdere nummers als Leb' Die Sekunde.

Even wat kinderachtige grappen en reacties daarop verwijderd. Berichten graag over de muziek.

Och jee, kinderachtige grappen? De haters gaan zichzelf gedragen op een manier waarover ze zelf walging uitspreken? Ik zou gaan denken dat de "volwassenen" hier zich puberaler gedragen dan de echte pubers. Kom dan eens met fatsoenlijke argumenten waarom je het niet met me eens bent. Of als je kinderachtige opmerkingen wilt maken (die ik nu dus heb gemist, jammer genoeg), stuur me even een privéberichtje en maak maar eens duidelijk dan wat er mis is met mijn duidelijk gestructureerde en goed beargumenteerde post.

En nog even over de CD zelf: ik kwam erachter dat door de Engels/Duitstalige CD's (wat ik in eerste instantie zag als commerciële troep; breng het gewoon in één keer uit) blijkbaar tieners inspireren voor Duits. Is er nog een educatief voordeel ook!

Ik vind trouwens dat de CD meer en meer groeit naarmate er langer naar geluisterd wordt. Zelfs eerdere tegenvallers als Phantomrider en Dark Side Of The Sun zijn eigenlijk prima te pruimen.

Jij hebt wel heel korte teentjes. Ik haal gewoon berichten weg van mensen die dit bij voorbaat op de automatische piloot af komen zeiken en verder niets te melden hebben, that's all.

Dit album kun je nog moeilijk vergelijken met het nogal kinderlijke
"Schrei" naar mijn mening. Ik vind het een erg goed album, Bills
stem klinkt lager en volwassener, en de muziekstijl is enorm
veranderd. Veel fans zullen dit misschien als iets negatiefs zien,
maar ik niet. Ik vind het fijn dat ze wat nieuws hebben geprobeerd,
en ik vind dat dit erg goed heeft uitgepakt.

Oké, ecxuses. Ik heb de opmerkingen zelf niet gelezen, en in jouw post stond 'kinderachtige reacties daarop verwijderd', dus ik ging ervan uit dat het reacties op mijn post waren. Aangezien ik mijn best erin heb gestoken om een zo'n duidelijk mogelijk bericht te maken, was ik inderdaad nog al op mijn teentjes getrapt om te lezen dat er kinderachtige opmerkingen werden gemaakt.

Ik schreef niet dat die reacties kinderachtig waren hoor, , toch wel een aardige nuance.

Maar laten we weer verder gaan over de muziek.

probleem met jouw genre benamening is dat het niet geheel klopt en dan heb ik het met name over het postmoderne gedeelte. Postmoderniteit(of beter gezegd antimoderniteit) is juist een verwerping van moderne waarden en een terugkeer naar oudere idealen en ideën. met alle wil van de wereld hoor ik hier niks postmoderns in terug. een postmodern album is bijvoorbeeld

Genesis - The Lamb Lies Down on Broadway (1974)

en dat album is meters ver verwijderd van de muziek van tokio hotel. dit album wil namelijk maar al te graag modern zijn en neemt dan ook klakkeloos heersende trends over.

kijk bijv hier eens voor info over postmoderniteit Postmodernism - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org

Ik denk eerder dat het probleem is dat jij het postmodernisme niet hebt begrepen, Misterfool. Kan ik best begrijpen, ik had er op m'n 15e nog niets eens van gehoord. Maar ik heb er laatst een college over gehad. En het is een verwerping van moderne waarden, in de zin dat het een reactie is op de stroming modernisme. En dat is een stroming van de eerste helft van de 20e eeuw. En dat is dus een andere soort modern dan jij bedoelt.

ok i rest my case. ik had er ooit eens over gelezen vandaar. Blijkbaar moet ik me wat meer in modernisme verdiepen. Zo zie je maar op mume leer je elke dag wat bij. Maar even terug naar tokio hotel. Ik vind postmodern niet echt bij dit album passen aangezien je toch stelt dat je verder gaat(post) dan wat modern is. En dat zie ik tokio hotel hier niet doen. maar als ik het fout heb moet je het maar zeggen.

O nee, het is zeker niet puur postmodern. Zo zei ik ook in mijn eerdere post dat ze 'half een nieuwe genre' introduceren: oké, genre is de verkeerde woordkeuze, maar ik geef wel aan dat ze niet volledig postmodern zijn.
Wat wel postmodern is, is oa het spelen met muziekstijlen en de teksten die aansluiten op de nieuwe media.

Doet me nogal denken aan The Rasmus. Maar dan (nog) slechter. Op het vorige album stond tenminste nog het aardige Monsoon. Op deze plaat heb ik werkelijk geen leuk nummer kunnen ontdekken.

erg sterk album!
heb er al 10 keer overheen gereden en hij doet het nog steeds...

@siriusbart. welke nieuwe media. internet bestaat zeker al tien jaar. televisie is er al ruim een halve eeuw. en mobieltjes en stuff raken al behoorlijk snel ingeburgerd.

Human Connect To Human verwijst naar de Social Network Sites.
Automatic verwijst naar de toenemende interesse in datingsites.
Zoom Into Me verwijst naar de meer 'digitaliserende' taal van de jeugd: niet meer over verliefd staren enzovoorts, maar inzoomen.
Hey You, Alien, World Behind My Wall en Humanoid bevatte soorgelijke verwijzingen.

Natuurlijk bestaat internet al langer, maar het gaat om de manier waarop dit zich ontwikkelt wat nieuw is. SNS en YouTube worden steeds groter, en vallen echt nog wel onder nieuwe media. En wat dacht je van Second Life?

Al zeker 10 jaar? Vind je dat lang? Vind ik zelf namelijk niet. Je ouders kenden in hun jeugd nog helemaal niet zoiets als internet! Het is maar vanuit welk perspectief je het bekijkt. De jeugd van nu is ermee opgegroeid, en kan zich een wereld zonder internet moeilijk voorstellen. Maar vanuit het perspectief van je ouders is internet nog best nieuw. En vanuit het perspectief van je opa en oma is internet supernieuw! Nieuw is een relatief begrip, daar moet je rekening mee houden. 10 jaar is namelijk ook echt een hele korte tijd in de geschiedenis van de mens.

Bovendien gaat het ook niet over hoe lang nieuwe media al bestaat, maar over de rol die het speelt in de samenleving en de onderlinge communicatie. En die is de afgelopen 5 jaar (Hyves en MySpace zijn van 2004 geloof ik, daarvoor had je nauwelijks succesvolle profielensites) toch wel erg groot geworden.

Kan me best voorstellen dat ToHo daar een liedje over zingt.

En dat vind ik toch wel knap. Want er zijn niet veel top 40/populaire bands die erover zingen. Justin Timberlake was er even met Ayo Technology, maar echt een verwijzing durf ik het niet te noemen. Net zoals Bon Jovi met Last Man Standing overigens.
Tokio Hotel is naar mijn kennis de eerste band die hier echt een (bijna) compleet album aan wijdt.

ok dat kan mischien wel waar zijn.
maar de muziek is ongelovelijk klef popperig en clichématig.
niet mijn album zullen wij maar zeggen
gitaarlijnen zonder inspiratie
en dan wil ik nog niet eens over de drums spreken
een basis schoolbandje heeft dikwijls nog betere drums

uiteraard speelt persoonlijke smaak mee

En toch is die single lang niet zo erg als dat gedrocht van Eva De Roovere met dat rappertje.

De single vind ik inderdaad ook nog wel aardig. Daarom werd ik toch een beetje nieuwsgierig. Na een luisterbeurt moet ik toch zeggen dat ik Automatic wel het hoogtepunt vind. De rest is matig tot slecht. Het klinkt allemaal wat hetzelfde en ik hekel wat over de zang.