Owen Pallett - Heartland (2010)

Wat hebben die homomannen toch met dit soort rijk georkestreerde muziek? Hadden we Patrick Wolf of Rufus Wainwright al dan kunnen we daar nu Owen Pallett aan toevoegen (en als we alleen al kijken naar de term 'rijk georkestreerd' gaat die lijst een heel stuk langer worden).

"As far as whether the music I make is gay or queer, yeah, it comes from the fact that I'm gay, but that doesn't mean I'm making music about the sexuality specifically" aldus Pallett zelf die zijn partner Patrick Borjal als manager heeft ingeschakeld.
Gelukkig zorgt die manager er ook voor dat we Pallett snel kunnen gaan zien op het nederlandse podium (Amsterdam: De Duif), want ik vind dit toch wel een aanstekelijk vindingrijke cd en ik ben benieuwd hoe dit live overkomt. Opmerkelijk uit mijn mond omdat ik hem als Final Fantasy in 2005 (voorprogramma van The Arcade Fire) niet echt boeiend vond.
Maar inderdaad, als er barokgetinte popmuziek gemaakt wordt ben ik er als de kippen bij maar dan moet het ook aanslaan en wow dat doet het. Ik las de naam Sufjan Stevens al een aantal keren voorbij komen en daar kan ik wel inkomen ook al lijkt het er niet echt op (zoals het al helemaal niet op de eerder door mij genoemde Patrick Wolf lijkt). Heel soms doet het me een beetje denken aan Andrew Bird.
Ik kan helemaal meegesleurd worden in dit muzikale avontuur en ik snap dan ook goed dat hij ook onder de naam Final Fantasy opereerde: die naam past er goed bij
Toch heb ik wel een klein minpuntje: zijn stem. Het lijkt ook op die van een andere artiest die ik ken, alleen weet ik niet zo snel van wie (misschien toch die Beach Boys-link, een band met wie ik gewoon niet zo veel heb?!).
Wat ik wel weet is dat ik hem vrij neutraal vind en dat hij mij persoonlijk niet echt raakt. Daarom moet Heartland het ook helemaal van de instrumentatie hebben en die is wat mij betreft dik in orde.
Absoluut een zeer interessant album waar ik voorlopig nog niet klaar mee ben, maar die me al wel snel aan het veroveren is.