Soundgarden - Superunknown (1994)

De eerste 8 nummers behoren toch tot de beste van heel de 90's imo

Black Hole Sun Jesus wat blijft dat nummer goed!

Black Hole Sun is inderdaad ontzettend goed. Echt een van de beste rocknummers ooit voor mij en dit is een van de beste rockalbums ooit. Zo knap dat deze mannen een rockalbum kunnen maken van 70 minuten(!) en gewoon nergens inkakt. De ene parel volgt de ander op. Vooral nummers 5 t/m 8 zijn heerlijk. Geweldig album gewoon.

heb hem gistrn Fell on black days en Black hole sun akoestisch zien brengen op Cactusfestival in Brugge! klassebak deze Mr Cornell, Zijn stem verandert live niets en hij zong heel sterk.

Black Hole Sun akoestisch vind ik dan wel weer minder, dan rockt het nummer minder..

Na al die jaren nog niks aan kracht ingeboet.........ijzersterk album

De laatste dagen weer veel gedraaid en dit album is echt een monument De vocale uithalen van Cornell blijven kippenvel bezorgen. Limo Wreck, Die schreeuw in Superunknow, Het refrein van Mailman ik ken niet veel zangers die dat zouden halen. Ook de muziek dendert de hele plaat door als een hop hol geslagen TGV. De openingsriff van Let me drown, alweer Mailman (zeer onderschat nummer) het Oosters aanvoelde Head Down is het buitenbeentje op deze plaat maar is ook een heerlijk rustpunt. de percussie en meerstemmige zang gaan hier met de prijzen lopen. black hole sun, een kapotgedraaide single destijds op MTV die nog niets van zijn pluimen verloren heeft! ook de zogekende clip is een waar meesterwerk. Fell on black days. rustig gezongen en opbouwend naar de fantastische climax! Terechte single! voor Spoonman geldt hetzelfde. Hard maar zo catchy en voorzien van een riff die je niet meer uit je hoofd krijgt achteraf. Limo Wreck, heerlijk gitaarspel in dat nummer en in combinatie met die schreeuwen van Chriss Cornell een heel dikke favoriet hier.


And the wreck of you
Is the death of you aaaaaaallllll
And the wreck of you
Is the break
And the faaaaaallllll
I'm the wreck of you
I'm the death of you aaaaalllllll
I'm the wreck of you
I'm the break and the faaaaaaaaaaall

Kickstand en Fresh Tendrills staan daar ook perfect vanachter voor het einde wat lichter te maken want met 4th of July & Like suicide volgen nog 2 hoogtepunten die wel wat hebben moeten rijpen bij mij. zowiezo verlies je de aandacht wat na 1uur luisteren maar deze 2 tracks horen wel bij het beste wat Soundgarden ooit gemaakt heeft. ik heb liefde voor alle 4 de grote supergroepen van de 'grungemovement' maar Soundgarden was de laatste die ik ontdekte na Nirvana, Pearl jam en Alice in Chains maar mijn mond viel toch het meest open bij de eerste beluistering van deze Superunknow ondanks de kwaliteit van In Utero, Ten en Dirt (mijn 1ste schijven van die andergenoemden..) Soundgarden heeft gwn een groove die mij meer aanspreekt dan de rest van dat rijtje en is daarom de enigste die ik een 5* kan geven

Batmotorfinger - Superunknown 3-1

Head Down

Voor mij is Like Suicide het beste nummer van dit album. Van hun hele oeuvre zelfs

Ik zie dit album bij de updates en moet gelijk weer denken aan dat fantastisch ontsporende einde van My Wave.
Moet ik echt weer eens gaan beluisteren, dit!

Ik hoor toch echt heel sterk Cornell's stem (er doorheen?).

Volgens mij is het ook Chris Cornell die Half zingt met een stemvervormer.

Eigenaardig dat er zo weinig voor 'Mailman' gestemd wordt als favoriet. Wat een heftig nummer is dat niet? En live kunnen ze (en dan vooral Chris) er ook wat van:

YouTube - Soundgarden - Mailman (live 1996)

Maar er staan zovéél heftige nummers op, da's wat dit zo'n fantastische plaat maakt!

Mensen vannacht om 04:00 spelen deze heren
het hele album voor het eerst live, is ook nog gratis terug
te bekijken daarna (tijdelijk). Dit doen ze op het itunes festival.

Dit is een geweldig album. Mijn persoonlijke favoriet van Soundgarden. Voorganger ”Badmotorfinger” vond ik best aardig, maar ik vind ”Superunknown” veel beter, melodieuzer en meeslepender. De stem van Cornell komt perfect tot zijn recht en dit album is een van de redenen, samen met ”Temple of the Dog” waarom ik Chris Cornell reken tot mijn favoriete zangers. Opener ”Let Me Drown” knalt er meteen lekker in met die heerlijke riff. Overigens komen er op ”Superunknown” riffs voorbij om U tegen te zeggen. Soundgarden wisselt hard en zacht mooi af op ”Superunknown” en het is een dynamische en gevarieerde plaat geworden. Rustpuntje ”Fell on Black Days” is een wereldliedje, net als het geweldige ”Black Hole Sun”. Ook ”Spoonman” is geweldig net als het intense ”Like Suicide”. Het tempo gaat geregeld naar beneden en die lome groove is zo lekker. Cornell’s stem deint mooi op de zware riffs. Het doet me bij tijd en wijle denken aan Black Sabbath, vooral op een nummer als ”Mailman”. Ik vind ”Kickstand” en ”Half” de mindere broeders, maar daar staat zoveel moois tegenover. ”Superunknown” is ruim 70 minuten intens genieten, en dat is op zich al ontzettend knap. Geweldig album dat met gemak thuishoort in het rijtje ”Ten” van Pearl Jam, ”Temple of the Dog” van Temple of the Dog, ”Dirt” van Alice in Chains en ”Nevermind” van Nirvana.

Ik krijg morgen de 2-disc reissue van dit briljante album binnen, ik heb er erg veel zin in.

Wat zijn de extra's?
Graag wat meer info als je 'm beluisterd hebt, dan kan ik inschatten wat de meerwaarde is van alweer een investering in een album dat ik in essentie eigenlijk al heb, maar tot mijn all time favorites behoort

Misschien krijg je er een beetje haren van Cornell bij, die had hij in deze periode net afgeknipt.
Melodieuzer dan Badmotorfinger, maar wat hakte die heerlijk weg.
Daar ging de keurslager nog los op het vlees, hier worden de kwalitatief hoog gewaardeerde tartaartjes aan het massapubliek verkocht.

De voorkant is anders, er zit een tekst boekje bij met nieuw artwork en foto's en de tweede disc bevat een boel demo's, instrumentals van 4th Of July en Superunknown,een paar b-kantjes (Exit Stonehenge, Kyle Petty Son Of Richard en Jerry Garcia's Finger) en een remix van Spoonman. Ik zal alles zo even toevoegen. Qua geluidskwaliteit hoor ik niet heel veel verschil, maar daar moet je misschien meer een audiofiel voor zijn .

Demo's de moeite?

Nee, niet echt. Ik heb hem ook alleen maar gekocht omdat ik hem toch nog niet in de kast had staan (ooit eens van een vriend geleend en toen op mn ipod gezet), maar als je hem al in je collectie hebt is het niet echt de moeite. Al is die akoestische versie van Like Suicide wel heel erg mooi.

Vlak nadat het was uitgekomen, kreeg ik het debuutalbum van Audioslave in handen gedrukt door een liefhebber van dat album met de boodschap dat ik het vast ook een goed album zou vinden. Met dezelfde mededeling kreeg ik een jaar geleden, wellicht is het twee jaar intussen, een usb-stick waarop dit album stond.
In beide gevallen was mijn conclusie uiteindelijk: nee, ik vind er niks aan. Bij beide albums is Chris Cornell daarvoor deels verantwoordelijk. Ik vind zijn stem soms irritant klinken, zelden overtuigend, maar het grootste deel van de tijd doet het me niks. Mochten de teksten van Superunknown emoties willen overbrengen, Cornell’s stem zorgt ervoor dat daarvan niks terecht komt.
Daar komt nog bij dat er op Superunknown eigenlijk geen gitaarlijnen of melodiën voorbij komen die me grijpen of die zijn blijven hangen (heb het album deze week, als zijnde laatste kans, elke dag minstens één keer gehoord), met uitzondering van Black Hole Sun en Like Suicide. Maar bij het eerstgenoemde nummer zal ook meespelen dat dat nummer vroeger via de radio in mijn geheugen is geslepen.
Op zich vind ik een handjevol nummers van Superunknown aanhoren geen probleem. Na die paar nummers heb ik het dan ook wel weer gehoord...dan is een album van zeventig minuten een hele zit.

Geprobeerd, maar niks voor mij. Als het dan toch uit Seattle, begin jaren ´90 moet komen, geef ik de voorkeur aan Dirt.

2.0*

Ik bespeur twee stoorzenders: "usb-stick" en "1 jaar geleden"
Zo mis je oa de tijdsgeest waarin dit uitkwam, en die was voor mij héél bepalend. Verder kan ik me niet voorstellen dat je muziek echt onmiddellijk waauw vindt als je de omkadering errond niet meehebt. Maar dat is natuurlijk voer voor ellenlange discussies...
Verder was dit voor mij een echte groeiplaat, ik kan me voorstellen dat 1 of 2 keer beluisteren niet voldoende is om deze plaat door te hebben, vooral de "slepers" zullen dan zwaar op de maag liggen.

Jammer dat je 'm niet goed vindt...

Tja, toen dit album uitkwam was ik op mijn muzikale ontdekkingsreis onderweg van Kinderen voor Kinderen naar Beatles en Cockney Rebel, dus Soundgarden was nog erg ver weg.
Misschien wen ik aan dit album als ik hem nog 10 keer ga luisteren, maar meestal heb ik na een keer of zeven-acht wel een gevoel of ik een album zal kunnen waarderen of niet.

Al van toen hij pas uitkwam vond ik deze plaat inslaan als een bom. Het is zo een van die platen waarmee ik ben opgegroeid en die dus essentieel zijn voor mijn muzikale ontwikkeling. Zelfs nu nog blijft hij overeind staan als de beste van Soundgarden. Hoe vaak heeft deze door de boxen geknald op m'n slaapkamer als tiener terwijl daarbuiten de wereld aan me voorbijtrok, goed gespendeerde uren als je het mij vraagt…

Dan zou het stilaan moeten beginnen komen ja (of niet)...

Ik heb de immense opdracht aangevat om de Top 250 van MuMe eens volledig af te luisteren en tot nu toe bevalt het me best. Al prachtige dingen gehoord. Ook dit album is sterk, je hoort die typerende Seattle Grunge sound: lome gitaren en gekwelde vocalen, kan het momenteel moeilijk anders omschrijven. Het wordt me echter soms té emotioneel...té zwaar. Daarom is het hele album een vrij lange en uitputtende rit voor me, misschien zijn er andere users die zich hierin herkennen? Muzikaal is het dik oké, en ik vermoed dat er ook nog meerdere luisterbeurten zullen nodig zijn maar dan wel gespreid over enkele weken/maanden. Knap werk wel.

Bij mij heeft het ook even geduurd voor ik de volledige plaat kon apprecieeren.

Let me drown tot Spoonman is legendarisch. 8 perfecte rocksongs in mijn oren.
Daarna zijn er zeker nog hoogtepunten met voor mij Limo Wreck & 4th of july als hoogtepunten.

Wat ik heb gedaan is eens vanaf Spoonman beginnen luisteren naar de schijf omdat ik de rest al vanbuiten kende en de 2de helft eigenlijk niet. Dan komt het totaalplaatje er wel door

Veel sucses met je queeste

Supercd..Head down is mijn fav..