Asaf Avidan & the Mojos - The Reckoning (2008)

Het niet chronologisch beluisteren van albums kan alle kanten uit werken: scenario 1 is ontdekken hoe het zover is gekomen dat dat ene favoriete ceedeetje juist zo geweldig is; wat was de weg er naar toe, wat is de geschiedenis. Scenario 2 kan minder uitpakken; eerdere albums kunnen tegenvallen omdat een band of artiest niet gegroeid is. Het derde scenario is er eentje die samenvalt met de eerste en dat is er achter komen dat het nog mooier en beter kan wat haast onmogelijk leek.
Laat ik zeggen dat dit album een beetje in de eerste categorie valt.
Asaf Avidan & The Mojos is me pas vandaag getipt en omdat het tweede album erg bijzonder bleek te zijn was de doorgaande lijn, het beluisteren van hun debuut, niet zo vreemd.
Doordat ik niet voldoende vertrouwd ben met beide albums sta ik er daardoor wel vrij afstandelijk tegenover. Ik kan tot de conclusie komen dat dit album een prima opmaat is voor hun laatste album Poor Boy / Lucky Man. Het is meer directere bluesy/ rock dan op het album hierna (waar ook meer folk-elementen in terug te horen zijn). Minder fratsen en frutsels. Ik kan me voorstellen dat de liefhebbers dan ook wat meer voor dit album gaan. Zelf hou ik wel van een portie avontuur dus gaat de voorkeur uit naar nummertje twee.
Wat ook op dit debuut opvalt is de stem van zanger Asaf Avidan: een kruising tussen Janis Joplin, Blind Melon zanger Shannon Hoon en Robert Plant. Toch merk ik ook hier dat er vooruitgang zit in die stem. Hier durt hij al veel uit de kast te trekken, maar op het vervolg van dit album giert hij soms echt scheurend uit de bocht. Het is misschien even wennen maar daarna is het echt puur genieten.
Het bevalt me prima dat dit album wat directer is waardoor ik ook weer anders naar het vervolg kan luisteren. Hier is iemand aan het werk dus veel in zijn mars heeft. Ik ben heel erg benieuwd waar dit naartoe zal leiden (of zou zijn israelische afkomst beperkend werken zoals we dat vaker zien bij artiesten die niet uit de UK of VS komen?!).

Prachtig album. Ik denk dat iedereen het nummer 'Reckoning Song' wel kent, over-populair lied maar, toen ik hem vandaag weer eens hoorde en het tekstueel nog eens tot me liet bezinken snap ik de pracht van dit lied. Eigenlijk heeft het mij doen besluiten om maar eens het hele album op te zetten, zo tijdens het wandelen. Het is nog steeds vrij koud, al was het vandaag een prachtig weertje, en dit is het typische weer waar muziek zoals dit toch meer tot zijn recht komt bij me. Eigenlijk tijdens het horen kwam ik weer terecht bij het nummer 'Her Lies', die ik nog wel herkende van vroeger maar, waar ik nooit meer op was gekomen. Zo ook dus 'Reckoning Song' die ik terug in mijn begin tienerjaren voor het eerst hoorden, alleen waar ik dus niks mee kon. Te jong denk ik.

Een paar prachtige nieuwe tracks die ik heb ontdekt, hoorde er ook zeker bij. Devil's Dance, Over You Blues zijn ook stuk voor stuk prachtige nummers. Het stemgeluid is iets waar ik nooit echt achter ben gekomen, en vandaag weer eens heb herontdekt. Ik denk dat deze wandeling prachtig was, Asaf neemt je mee in een reis en raakt echt je gevoel, en dat loev ik wel. Héél tof album, en wellicht tijd om alles van zijn hand eens te beluisteren.