Bryan Ferry - As Time Goes By (1999)

Dit is Ferry's retroplaat. Ademt de sfeer van de jaren dertig (van vorige eeuw) uit. Cole Portersongs onder andere, gebracht in een oude stijl van crooners...
Je moet ervan houden natuurlijk. Ook Robert Palmer heeft zich eens aan een dergerlijk project gewaagd, maar Ferry komt er beter mee weg.
De plaat klinkt authentiek, je zou zweren dat je een stokoude plaat opzet; En dat is natuurlijk net de bedoeling. Dit is geen reguliere plaat van Ferry, maar hij schittert hier als tijdloze crooner, hij heeft er de stijl en de klasse èn de stem voor; 4 sterren wat mij betreft, vind de rating van deze plaat hier flink ondermaats, dat moet dus stukken hoger ! Een aanrader !

Het zou verboden moeten worden, over dergelijke projecten gesproken. (Gek, ik kan mij helemaal geen cd van Robert Palmer voor de geest halen, met oude songs uit de jaren '30. Misschien Don't explain?) Hoe dan ook alleen door het massaal te negeren, dus door het niet aan te schaffen, moeten we laten blijken van dit soort onzinnige platen niets af te willen weten. Ik zal alle Roxy music cd's tot het bittere einde verdedigen (ja, ook Flesh and blood) maar Ferry heeft solo af en toe onwaarschijnlijk slechte uitschieters naar beneden, zelfs tot aan de categorie 'de allerslechtste platen aller tijden'. Boven mijn stukje staat 'selecteer 3 favoriete tracks'. Ik weiger hieraan gehoor te geven

Tja, het enthousiasme voor dergelijke retromuziek is niet groot, ik begrijp dat wel.
Maar al sta ik helemaal alleen met mijn mening, I don't care, ik hou hiervan, dit voert je gewoon mee naar een andere tijd, een tijd van héél lang geleden, die we kennen uit zwart-wit films.
Een plaat om te onthaasten, boordevol mooie en goede liedjes, sterke melodieën, absoluut geen plaat om je voor te schamen dat je ze gemaakt hebt (Ferry) of dat je ze gekocht hebt en er op zijn tijd van geniet (Father McKenzie).
Puik gedaan, ouwe!

Het heeft iets, die klassiekers toch van de jaren 30 in een ''Ferry-kleedje'' te horen, voor mij was deze plaat de aanleiding me te verdiepen in de muziek uit die jaren, ik weet eigenlijk zou men daar moeten afblijven af die songs, maar Bryan Ferry zijn stem bij ''Where or when'' bvb is gewoon zalig.. niet slecht, ook niet ''woow''

Rod Stewart heeft ook zo 3 cd's volgezongen, met Amerikaanse volksliedjes. Echt ook door vrijwel iedereen de grond ingeboord, maar als jij het leuk vind Father.

Ik zal vragen aan Bryan Ferry of hij niet een leuke collage weet te maken van de oude liedjes van Johnny Jordaan. Ook heel leuk en retro.

@ musician; Met dat verschil dat die platen van Rodje langs geen kant meer deugen. Sinds zijn stemoperatie van enkele jaren terug, klinkt zijn stem niet zo grofkorrelig meer, zijn stem klinkt al net zo glad als die platen die jij daar opsomt.

Ferry heeft zich van deze taak met grote klasse gekweten, dat kun je van Rodje niet zeggen, vind ik. Te zeggen dat ik héél veel ouder werk van de man in huis heb dat ik WEL prima vind (Foot Loose & Fancy free, Atlantic Crossing, zijn werk met de Faces!)

Jij mag uiteraard de vergelijking maken, maar ze gaat gewoon langs geen kanten op.
Deze Ferry is grand cru classé, Rodje's platen zijn goedkope wijn, "boecht van dunaldi" (den Aldi, maar zo mocht Hugo Matthijsen dat met zijn Clement Peerens Explosition dat niet schrijven, of ALDI sleepte hem voor het gerecht, uiteraard).

Neen, deze Ferry koester ik, aan het aantal stemmen te zien, ben ik met niet velen, maar ach...

Ach, zie het als volgt. Wereldberoemde voetballer besluit, bij gebrek aan doelpunten, eens een wedstrijd te gaan korfballen. Iedereen valt natuurlijk als een wals over hem heen.

Behalve als je van korfballen houd, uiteraard. Dan is het heel bijzonder en apart.

Doemt de vraag op: heeft avant gardist en rockvernieuwer Ferry de heilige plicht alleen zich te mogen storten op muziek die hier bij past of mag hij ook wel eens iets anders?

Natuurlijk zijn kleine uitstapjes gelegitimeerd. Bob Dylan coveren. Hij moet het alleen niet overdrijven.
As time goes by is een brug te ver. Tenzij je van korfballen houd, uiteraard.

Laat ons dit album dan als een "buitenbeentje" beschouwen, wat het strikt genomen ook is.
De avant gardist was even zijn rol als avant gardist beu zeg maar.

En laat ons besluiten met het gegeven dat ik er erg blij mee ben dat ik het album in mijn collectie heb zitten, en dat jij, musician, dit gemis niet als erg ervaart...

Nu, onze overeenkomst is in ieder geval, dat we allebei As time goes by in onze platenkast hebben zitten, dus missen doe ik hem niet. Mocht er iets gebeuren met die van jou Father, ik ruk direkt met mijn nieuwe versie uit

Niet echt een topper, deze CD. Maar waarom staat dit eigenlijk bij live/verzamel? Dit is gewoon een studio album.

Inderdaad, het is een regulier album. Ook al is het dan een retro-plaat vol met oude crooners, die hier blijkbaar maar weinigen weet te bekoren, wat een béétje jammer is.
I love it, en muziekbeleving, daar gaat het om, wàt ook de anderen vinden, zo is het.

Ik hou van Bryan Ferry als hij op de eerste Roxy-platen croont en de raarste dingen met zijn stem doet. Maar op deze plaat vind ik het ongelooflijk slecht klinken. I'm in the Mood for Love vind ik wel erg geslaagd, mooie sound heeft dat nummer.

Dit is een van de albums van Ferry die ik echt niet vaker ga luisteren. Zijn stem is zo anders als op bijvoorbeeld de bekende albums.

Breekbaar, maar niet mooi... irritant zelfs.. dat hoor ik ook weer op Olympia... en dat vind ik niet mooi...

Leuk uitstapje voor Ferry, maar had het beter in zijn prive collectie kunnen houden naar mijn idee.

ik kan bryan ferry best wel waarderen, maar wat hij hier heeft afgeleverd, ik word hier niet blij van....Jammer

Prachtige plaat met de sferen van verloren tijden, liefdes en vrienden. Ik vind het erg fraai gedaan en de stem van Ferry is er ook uitermate geschikt voor. Ik heb een speciaal hoekje in mijn verzameling met muziek uit deze tijd (jaren 20-30-40) en kan daar af en toe erg van genieten. Deze periode is natuurlijk ook waar een deel van Ferry's invloed vandaan komt. De live DVD (in Parijs) met deze nummers is ook top. Keep up the good work monsieur Ferry!

Na het onvolprezen Mamouna heeft Bryan Ferry zichzelf weer een uitstapje gegund naar een ander muzikaal tijdperk, waar hij misschien toch ook nog iets van zijn signatuur op achter kon laten...

En dat is meer dan gelukt op As time goes by, wat overigens een Prachtige titel is voor deze oude verzamelaar met Cabarateske en melancholieke songs uit de eerste helft van de vorige eeuw.

Het geheel is uiterst smaakvol samengesteld en vormgegeven, dat kunnen we helemaal aan Ferry overlaten.
Wie van de oude melancholieke nummers houdt met soms ballroomorkest begeleiding is dit het neusje van de zalm.

Het brengt mij terug bij de albums (die ik ook in mijn collectie heb) van Marlene Dietrich, Hildegard Knef, Eartha Kitt e.v.a.

De muziek is prachtig opgenomen en het geheel zorgt voor veel en vaak luisterplezier, als achtergrond maar ook om in de wintermaanden met een goed glas bij weg te zinken...

Ik lees hier veel kinnesinne-achtige berichten over deze muzikale uitstap van Bryan Ferry, tegen die mensen zou ik willen zeggen : think out of the box, probeer je in te leven en voor te stellen waarom een genie (zo kunnen we BF wel omschrijven binnen zijn metier) als Ferry dit graag wil maken en het graag met zijn volgelingen wil delen.

U leest, ik ben enthousiast! Ik zie het graag als mensen hun artistieke en creatieve talenten breed benutten.
In zijn soort een prachtig album!

Ik denk overigens ook dat het moment van uitkomst dit album heeft bepaald. Het was de Milleniumwissel, een belangrijk moment voor iedereen toen. Ferry's gevoel voor melancholie bezien was dit ook wel een goed moment om de eeuw zo muzikaal af te sluiten...

Het probleem met uitsluitend halleluja berichten over 1 artiest of band heeft als nadeel dat het op een gegeven ogenblik ongeloofwaardig begint te worden.

Enthousiasme is één ding. Kritisch luisteren en daar de reactie op afstemmen is de volgend stap. Aangezien er geen enkele artiest is die feilloos het gehele muzikale parcours weet af te leggen, zeker als je praat over een carrière van 50 jaar, leidt vlekkeloze kritiek dus automatisch tot enig argwaan.

Naast de plaatstelijke fanclub zijn er ook nog genoeg zouteloze promopraatjes van platenmaatschappijen waar je niet op zit te wachten.
Dus er mag zeker op enig moment (terecht) worden afgehaakt en ik denk dat As time goes by een heel goed tijdstip is.
Daar hoeft geen Out of the Box denken aan te pas te komen, als er gewoon niks aan is aan een plaat mag het hier en nu gewoon worden gedebiteerd.

Out of the box denken mag geen argument zijn om daarmee alle foute muzikale wegen en andere misstappen te vergoelijken.

Foute (?) muzikale wegen, wie bepaald dat?

Natuurlijk mag je als fan -volger- whatever een bepaalde koers die een artiest in slaat - of een muzikaal uitstapje - niets vinden of niet je smaak, maar dat maakt het toch niet per se fout?

Als je Ferry vanaf het begin hebt gevolgd dan weet je dat hij vanaf het allereerste begin coveralbums heeft gemaakt met oude en nog oudere nummers daarop. Zelfs zijn allereerste album (These foolish things) was een coveralbum.

Ik heb even jouw stukken hierboven gelezen en het was van meet af aan duidelijk dat je het helemaal niets vind. Je gaat helemaal in de overdrive: de allerslechtste platen aller tijden... en mensen aansporen dit te soort platen te negeren....

Toch zal iedereen die Ferry's werk en smaak goed kent in AS time goes by, direct de hand van de meester herkennen. Gelukkig lees ik hierboven ook heel wat mensen die dit op de juiste waarde weten te in te schatten.

En ja ik hoor ook liever een Frantic of Bete Noire, maar ik vind het van klasse en grote inventiviteit getuigen als je je talent ook voor dit soort oudere nummers weet in te zetten.

En gelukkig is hij gelegitimeerd om ieder muzikaal pad in te slaan waar hij zelf voor kiest, het is tenslotte zijn muzikale loopbaan.

Volgens mij lees je niet helemaal goed.
Natuurlijk is het Bryan Ferry zijn eigen muzikale loopbaan, ik heb het helemaal gevolgd, tot nu aan toe.

Maar daarmee is nog niet alles automatisch goed.
Hij kan volgend jaar wel verzinnen met een carnavalsalbum te komen, dat leidt voor mij nog niet verplicht tot Out of the Box denken omdat het nu eenmaal Bryan Ferry is.

Zijn Orchestra hou ik ook verre van mij, z'n eerste solo albums ook nog niet helemaal op koers. Daarmee kan hij in het algemeen nog wel prima albums hebben gemaakt.

Maar nogmaals: alleen hallelujah verhalen worden ongeloofwaardig en bij kritiek van anderen komen met "dan moet je maar Out of the Box gaan denken"om e.e.a. te met de mantel der liefde te kunnen verdoezelen, daar krijg je mij niet in mee.

Als ik een album kut met peren vind, zeg ik het. Net zo goed, als dat ik een album andersom ook zal prijzen als zich dat voor kan doen.
Maar ongebreideld alles maar goed vinden omdat je nu eenmaal fan bent, is voor mij geen optie. Het is nu eenmaal zo dat er beter en ook slechter werk wordt gemaakt door artiesten. Elke artiest.

Als je mij berichten goed leest dan zie je daar ook dat het niet alleen maar Hallelujah is wat is schrijf. En dat ik niet alles ongebreideld 'goed' vind. Maar bij jou is een album goed of slecht. Ik vind dat persoonlijk behoorlijk beperkt.

Ik ga echter wel dieper op de materie in en schrijf ook waarom ik iets wel of niet goed vind, dat mis ik een beetje in jouw recensies/meningen het is of ruk of geweldig, weinig grijsgebieden en geloof me ik volg Ferry en Roxy vanaf het allereerste moment (Virginia Plain).

Ferry is een van de Engelse artiesten (vergelijkbaar met Peter Gabriel, Kate Bush, Midge Ure) die er jaren over doen om met een product voor de dag te komen omdat ze de lat voor zichzelf extreem hoog leggen.
Als je die muziek dan goed de kans geeft om zelf te ervaren en desnoods te laten rijpen, gaat er soms een wereld voor je open is mijn ervaring. Ik lees ook meestal al de artikelen en interviews om de beweegredenen waarom er voor een bepaalde richting is gekozen in de tijd van release.
Daardoor kom ik tot de afwegingen die ik beschrijf en dat is dus niet alleen maar Hallelujah.

Een album kan natuurlijk nooit helemaal goed of helemaal slecht zijn, het gaat om de nuance en het evenwicht.

Zeker, en ik kan niet zeggen dat ik die heb gelezen.
Maar ja, met Roxy in de usernaam vermoed ik niet dat er sowieso veel kritiek zal ontstaan op band en Ferry.

Dat is allemaal goed en wel en dan mag je wellicht ook niet veel verwachten.
Maar zeg niet tegen anderen die kritiek hebben op dergelijk behoorlijk zouteloze uitstapjes van Ferry "Out of the Box" moeten gaan denken.

Dat er lang over een album wordt gedaan, betekent in het algemeen niet automatisch dat het nieuwe werkje daarmee geweldig wordt.
Een writersblock, geen zin, gebrek aan inspiratie of anderszins wil ook nog wel eens een lange stilte verklaren.

Maar er zal toch echt per album moeten worden gekeken wat het uiteindelijk is geworden.

Inzake As time goes by mogen we toch wel concluderen dat Ferry betere dagen heeft gekend, ik kom ook nergens tegen dat het elders als memorabel is aangetekend.
Misschien dat de critici toch wel eens gelijk kunnen hebben en dat niet zij maar de fanclub eens "Out of the Box" er naar gaat luisteren.

Hierboven lees ik toch wel meer positieve recensies, naast die van mij..

Maar iedereen heeft recht op zijn eigen smaak en eigenaardigheden.

Ik denk echter niet in pro -con maar probeer wel bij ieder album te kijken wat ik er wel goed aan vind.
Het is natuurlijk niet van de eerste tot de laatste minuut waardeloos.

Dat het niet jouw smaak is begrijp ik, maar Ferry heeft toch duidelijk -naast zijn Roxy werk en Roxy gerelateerde solowerk- gekozen om ook meerdere albums met dit soort muziek uit te brengen. (ook the Jazz orchestra en Bitter Sweet). Er is een overlappend deel van zijn volgers die het wel mooi vinden en een deel die het complete ruk vinden. Dat mag....

En voor de duidelijkheid, ik was ook heel blij met Avonmore, omdat dat het soort muziek is dat ik hem het liefst hoor maken.