menu

Foreigner - Head Games (1979)

mijn stem
3,44 (80)
80 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Atlantic

  1. Dirty White Boy (3:37)
  2. Love on the Telephone (3:18)
  3. Women (3:25)
  4. I'll Get Even with You (3:40)
  5. Seventeen (4:43)
  6. Head Games (3:37)
  7. The Modern Day (3:26)
  8. Blinded by Science (4:54)
  9. Do What You Like (3:58)
  10. Rev on the Red Line (3:35)
  11. Zalia * (2:32)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur: 38:13 (40:45)
zoeken in:
avatar van Casartelli
3,5
Casartelli (moderator)
Van de vier eerste Foreigner-albums zijn er drie alleszins behoorlijk te noemen (alleen voorganger Double Vision blijft wat achter).

Dit is de laatste plaat voordat het sextet gereduceerd wordt tot een kwartet. Die reductie zou leiden tot een gestroomlijnd en gefocust geluid, wat min of meer suggereert dat deze plaat het tegenovergestelde doet. En dat klopt ook min of meer, maar achteraf bezien toch in positieve zin: de plaat kent een voor Foreignerbegrippen rijke variatie in stijlen, waarbij naast de snel cliché wordende AOR wat meer ruimte is voor new wave/new romantic achtige klanken. Dat wil niet zeggen dat de band ineens als Duran Duran klinkt, maar het resultaat is anno 2007 wel de Foreignerplaat die nog het meest 'fris' klinkt (al komt-ie dan uit 1979).

Het caleidoscopische karakter kwam op de beide voorgaande albums ook wat terug, maar het is het (indertijd) moderne geluid dat deze plaat zijn eigen charme geeft. Dit komt met name terug in songs als Love On The Telephone, Women, I'll Get Even With You en The Modern Day. Dirty White Boy, Rev On The Red Line en het titelnummer werden hits. De ballad Blinded By Science laat het gevoel na dat er meer in gezeten had. Over-all niettemin een goede plaat, waar 3½* zeker op zijn plaats is.

avatar van Rinus
4,0
Ik vind dit 1 van de betere Foreigner albums. Knallend met Dirty white boy, mooi met Blinded by science. maar er staat eigenlijk geen enkele zwakke track op. De opvolger, 4, was net zo goed. Op vinyl.

avatar van Bluebird
4,0
New wave/romanticachtige klanken kan ik hier niet echt op terugvinden. Wel pure Amerikaanse AOR hardrock die veel directer en energieker is dan op de 2 voorgaande albums. Terecht een van de sterkste Foreigner cd's.

avatar van Casartelli
3,5
Casartelli (moderator)
Nee, dat was niet zo'n gelukkige duiding mijnerzijds. Toch is dit om een of andere reden een van Foreigners uniekere platen en dat zit hem vooral in nummers als I'll Get Even With You, The Modern Day en Rev on the Red Line.

Uiteindelijk blijft het gewoon AOR natuurlijk (en zijn het helaas ook AOR-clichés als achtergrondkoortjes die een in potentie aardige ballad als Blinded By Science om zeep helpen).

avatar van Raymond S
3,5
Alle mooie woorden over deze cd zijn door Casartelli reeds gebruikt.
Woorden waar ik mij voor de volle 100% achter schaar.
Nummers als "women" en "dirty white boy" vallen - gelukkig - meer onder de afwijkende nummers van Foreigner. De nummers zijn -zoals mijn voorgangers reeds vermelde - New Wave-gericht en zeker niet onverdienstelijk.

De hoes geeft ook al aan dat zij een andere koers wilde gaan varen.
Stout, recalcitrant en ietwat compromisloos.
De opvolger (4) bewees het tegendeel.

Met "rev on the red line" wordt veelbelovend afgesloten.
De rest is (pop)geschiedenis.

Een terechte 3,5-ster cd.

avatar van Bluebird
4,0
New wave? Sorry hoor, dit is gewoon puur ouderwets degelijke vette scheurgitaarrock wat ik hierop hoor. New wave, met als basis de rock n roll, moest van veel meer walletjes (punk, reggae, ska, avantgarde, elektropop, synthesizerpop) eten om tot een nieuwe stroming te komen.

avatar van Raymond S
3,5
Als ik dan de hand in eigen recensie-boezem steek, moet ik je gelijkgeven. Geen NW, maar lekkere gitaren!
Geluiden die op NW lijken zijn dan ook nergens te horen, maar dat de koers gewijzigd is was o.a. ook te horen op de eerste single van deze plaat: Love on the telephone. Compromisloos en harder.
Misschien toch recalcitranter dan voorheen.
Maar waren de punkers en de NW ook niet recalcitrant?
Oeps... en daar hebben we het vergelijk...
Maar je hebt gelijk. Qua muziek heeft het totaal niets met New Wave te maken.

avatar van Bluebird
4,0
Zeker, punkers waren recalcitranter dan ooit. Maar snelle agressieve hardrock bestond natuurlijk al veel langer. De Foreigner boys, deels afkomstig uit de prog scene en al met een lange staat van dienst, vertegenwoordigen dan ook de lichting muzikanten die hier eigenlijk de trendsetters van waren. Je kunt het dan ook beter in de sfeer van Purple, Rainbow, Whitesnake, Sabbath, Heep, Kansas, Styx, Journey, Toto, Scorpions en andere tijd- en geestverwanten plaatsen. En met name de volstrekt antiromantische punkers hebben zich hier als geen ander tegen afgezet.

Head Games is dus niets meer en niets minder dan een energieke 70's AOR hardrockschijf oude stijl. Een stijl die in de vroege jaren 80 als oubollig en passé werd beschouwd en commercieel door diezelfde New Wave nagenoeg werd verdrongen.

avatar van Raymond S
3,5
Love on the telephone is mijn allereerst pop/rock-single. Ik was meteen verkocht. Wat een power, wat een dynamiek.
Daarna volgde er nog 10.000, maar dat gaat veel te ver om deze allemaal de revue te laten passeren.
Gisteren in de vinyl-platenkast de single Head games nog gevonden (dezelfde jonge dame met een diamant voor haar ogen om zodoende in trance te komen). Uniek stukje vinyl!
Zo blijft het hart dan toch nog een beetje kloppen voor vinyl, maar zeker voor Foreigner.

Ik ga de recenties van MM van hun laatste cd (2009) maar eens lezen...

avatar van gaucho
3,0
Eigenlijk ben ik het een beetje ontgroeid, maar ik heb toch nog steeds een zwak voor dit soort AOR/melodieuze hardrock uit de jaren zeventig en begin jaren tachtig. Weinig vernieuwend, want veel platen uit die tijd klinken net zoals deze en hanteren dezelfde stereotiepe opbouw: een handvol strak gespeelde rocknummers in het strakke-spijkerbroeken-genre en een of twee verplichte ballads, die dan ook meestal op single werden uitgegeven.

Pas in de jaren tachtig werd het een beproefde formule die zó vaak herhaald werd dat je er flauw van werd, maar eind jaren zeventig kon je hier nog aardig mee wegkomen. Ik heb de eerste zes Foreigner-albums nog steeds op LP en vind dit eigenlijk allemaal prima platen in het genre.

Hun titelloze debuut had nog wat symfonische trekjes (Starrider ) en na '4' ging het allemaal wat meer de pop-kant op, maar deze Head Games is een goed voorbeeld van standaard AOR-hardrock die het met name op de Amerikaanse radio goed deed. Alle tien nummers zijn van heel behoorlijk niveau, met uitschieters als Rev on the red line en de ballad Blinded by science, die Thomas Dolby inspireerde tot zijn hit 'She blinded me with science'.
Alleen Woman vind ik wat uit de toon vallen met zijn repeterende gitaarrif, fantasieloze melodie en macho-achtige tekst. Voor de rest is dit een puik plaaje voor de liefhebbers van het genre.

avatar van gaucho
3,0
Raymond S schreef:
Love on the telephone is mijn allereerst pop/rock-single. Ik was meteen verkocht. Wat een power, wat een dynamiek.

Vind ik ook - blijft een lekker nummer, hoewel het piano-intro wel érg lijkt op Cold as ice (en de synth-riff weer veel wegheeft van Is it love you're after van Rose Royce, maar dat is weer een heel ander verhaal).

Maar ik ben het met je eens: het is wel één van de betere singles van Foreigner, al zie je hem nooit terug op verzamelalbums van de groep. Volgens mij komt dat omdat ze in Amerika de A- en de B-kant hadden omgedraaid. Woman is daar een bescheiden hit geweest, en volgens mij was dat de B-kant van deze single in Nederland.

avatar van iggy
3,0
Love on the telephone, woman, seventeen, blinded by silence en rev on the red line allemaal prima foereigner songs. Tja het is allemaal niet echt spannend meer. Destijds volgde ik de band toch redelijk op de voet. Maar inderdaad op een gegeven moment werd je overspoeld met dit soort bands. Hoewel het allemaal voor mij zo'n beetje begon met journey en foreigner. Niet dat ze bij mijn top bands behoorden maar gewoon lekkere muziek maakte. En met name lou gramm had een strot waar je u tegen zegt. Ook live wist hij een meer dan goed niveau te halen. Daar is vandaag de dag niets meer van over. Ik heb nog een dvd van de band waarop hij veel te dik naar adem staat te snakken. En nergens zijn oude niveau maar ook benadert. Dit is het gevolg van een hersentumor helaas

avatar van musician
4,5
Misschien geef ik een halve ster teveel; dan is het op z'n minst gedaan om het belachelijk lage gemiddelde (net boven 3***) iets te corrigeren.

Die eerste paar Foreigner cd's zijn prima, in z'n soort ijzersterk. Muzikaal, wat betreft compositie. Verder uiteraard goed spel en de onuitwisbare vocalen van Lou Gramm.

Wie hier niet van houdt, is geen liefhebber van dit genre in z'n totaliteit, omdat hier (wederom) sprake is van een topprodukt van Foreigner.

Ja, die teksten gaan over relaties en alles wat daar bij komt kijken en zijn dus te verwaarlozen, als je op zoek zou zijn naar een sterk stukje tekst. Maar hier wijkt Foreigner verder niet af van het gangbare. Ik ben er ook niet echt naar op zoek bij Foreigner.

Blinded by science een prachtige rockballad, één van de beste in zijn soort. Samen met Rev on the red line en de opening met de eerste drie nummers echte hoogtepunten in het werk van deze supergroep.

Heb met "Zalia" overigens nog een prachtige bonustrack. "previously unissued!" Zal hem vandaag nog even toevoegen.

avatar van Dibbel
4,0
Van de eerste 4 platen van Foreigner vind ik dit misschien wel net de beste.
Zij het dat de afstand met die andere 3 vrij minimaal is.
Deze rockt nog iets meer dan de rest.

Het stompende Dirty White Boy, het hitje Love On The Telephone (nummer 34 in maart 1980), de meezinger Seventeen, titelnummer Head Games en de ballad Blinded By Science zijn stuk voor stuk ijzersterke nummers.
De rest is niet veel minder.
Lou Gramm op zijn best hier, dus wat wil je nog meer.
En deze plaat klinkt nog opvallend fris.
Op vinyl.

5,0
Nw - punk? Klinkt een beetje als the Cars in de jaren 80. The Modenn Day, I'll get even with you. Hapt lekker weg.

avatar van Broem
3,5
Blind uit mijn vinyl verzameling getrokken en weer eens op de draaitafel gelegd. Zeker 20 jaar niet meer gedraaid. Ben nooit een die hard Foreigner fan geweest maar de 70 albums van de band zijn prima te verteren. Dirty White Boy was destijds een hitje. AOR in het kwadraat. Niks mis mee.

avatar van Bluebird
4,0
Van alle zgn. AOR bands uit die tijd sprak Foreigner me nog en nog steeds het meest aan. Niet zo glad en gelikt, een mix van vlotte aanstekelijke hardrock en enige symfo invloeden met een geheel eigen karakter. Dit blijft toch wel een van hun beste albums die een aantal pittige singles heeft opgeleverd.

avatar van vin13
3,5
ik heb de eerste vijf albums als original albums box gekocht en ben er blij mee. Mediamarkt duitsland 12 euro. Vooral hun debuut is super. Net hard genoeg om ook de rockers aan te spreken. Kansas vind ik ook een aanrader(ook als original albums te verkrijgen), ligt voor mijn gevoel in dezelfde lijn.

avatar van vin13
3,5
Rinus schreef:
Ik vind dit 1 van de betere Foreigner albums. Knallend met Dirty white boy, mooi met Blinded by science. maar er staat eigenlijk geen enkele zwakke track op. De opvolger, 4, was net zo goed. Op vinyl.

Precies de nrs. die eruit springen. Mooie melodielijnen met goede zang en rockend genoeg voor rockers en de aor fans kunnen ook gerust zijn.

3,5
In vergelijking met hun debuut (dat nog steeds huiznehoog overeind staan t.o.v. de rest) vind ik dit amar een matig album. Een paar uitschieters maar teveel middelmaat. Wederom een groep ( zoals Boston, van Halen, Pearl Jam) die nooit hun debuut konden overtreffen. Simpel weg gezien het feit dat voor het debuut heel wat uurtjes aan gewerkt wordt en dat voor de opvolger - uit commercieel oogpunt - (te) veel druk wordt gelegd, want het moet verkocht worden. Dit album is niet slecht, maar voor Foreigerbegrippen matig.

Guitars & Wings
Klopt peart, Dit album is echt stukken beter dan hun nogal "grijze" debuut plaat. Deze steekt er inderdaad mijlen ver boven uit. Een paar knallers zoals seventeen, love on the telephone, dirty white boy en natuurlijk rev on the redline.

avatar van gaucho
3,0
Guitars & Wings schreef:
Dit album is echt stukken beter dan hun nogal "grijze" debuut plaat. Deze steekt er inderdaad mijlen ver boven uit.

Volgens mij zegt Neal Peart precies het tegenovergestelde...

...en ik ben het met hem eens trouwens.

avatar van musician
4,5
Die eerste paar albums van Foreigner zijn allemaal van hoge kwaliteit.

Ze waren nog niet de grote band die ze een paar jaar later zouden worden en hadden nog frisse invalshoeken en probeersels.

Zo is natuurlijk te betogen dat de ballad Blinded by Science eigenlijk beter is dan Waiting for a girl like you en I want to know what love is. Het komt eerlijker over en mist nog de jaren '80 productie. En dan zijn Waiting ... en I want to know... nog erkende klassiekers die ik graag mag koesteren.

Maar de respectievelijke albums IV en Agent provocateur laten op bepaalde momenten een bloedeloosheid en gebrek aan creativiteit horen die de eerste paar albums van Foreigner niet kennen.

Daarmee vergeleken vind ik de onderlinge verschillen tussen Foreigner, Double Vision en Headgames te verwaarlozen.

avatar van vielip
4,0
Geweldig album van Foreigner! Eigenlijk geen zwak nummer te bekennen wat mij betreft. Dirty white boy opent het album met gebalde vuist! Heerlijke song. Daarna de ene na de andere knaller. Women dendert ook al zo lekker door. Voor Foreigner begrippen dan hè Ik heb deze band altijd wat links laten liggen. Bewust of onbewust dat weet ik eigenlijk niet eens. Feit is dat ik sinds een aantal weken 3 albums in huis heb gehaald die me alle 3 prima bevallen! De rest zal zomaar eens kunnen volgen gok ik.

3,0
Speciale plaat voor mij was mijn eerste cd ooit. Goede plaat, dirty white boy, women en the modern day heb ik vroeger grijs gedraaid.

avatar van lennert
4,0
Toch weer een tandje beter dan zijn voorganger, maar valt alsnog in het niet bij het fenomenale debuut. De eerste kant is wat meer gericht op rockers en de tweede helft wat meer op ballads, maar met tracks als Blinded By Science en Rev On The Red Line zijn die laatste dit keer wel goed sterk. Als geheel is het album wel weer net iets rauwer dan zijn voorganger en het materiaal zelf is over het algemeen gewoon erg aanstekelijk. Jones hoeft van mij echter nog steeds niet teveel te zingen, dat doet Gramm goed genoeg.

Grappig dat ik vandaag de dag zo weinig over de wat gewaagde voorkant hoor. Een overduidelijk minderjarige dame in een pose die eruitziet alsof er iets erg staat te gebeuren. Zou nu meteen worden aangegeven als aanstootgevend, maar is op deze manier wel meteen lekker herkenbaar en edgy.

Tussenstand:
1. Foreigner
2. Head Games
3. Double Vision

avatar van Bill Evans
lennert schreef:
Grappig dat ik vandaag de dag zo weinig over de wat gewaagde voorkant hoor. Een overduidelijk minderjarige dame in een pose die eruitziet alsof er iets erg staat te gebeuren. Zou nu meteen worden aangegeven als aanstootgevend, maar is op deze manier wel meteen lekker herkenbaar en edgy.

Ze staat volgens mij iets weg te vegen met toiletpapier. Misschien iets in de trant van: 'for a nice time call ....' Head Games.

avatar van RuudC
3,0
Het vermoeidheidsyndroom begint al toe te slaan. Bij mij dan, want met dit album heb ik vrij weinig. Het mag dan wel stevig van start gaan, maar Dirty White Boy is muzikaal vrij doorsnee en de teksten (het refrein) wekken irritatie op. Niet dat ik me aangesproken voel hoor, maar ik ben die hele racismediscussie simpelweg beu. Wat volgt is vooral vlees noch vis. De band gaat niet voluit en de songs zijn eigenlijk vrij simpel en ingetogen. Zelfs Gramm houdt zich wat in, lijkt het wel. Een klein plusje voor Blinded By Science, maar daar houdt het ook wel mee op. Overigens is dit ook niet slecht. Degelijk maar saai.


Tussenstand:
1. Foreigner
2. Double Vision
3. Head Games

avatar van Casartelli
3,5
Casartelli (moderator)
RuudC schreef:
Dirty White Boy is muzikaal vrij doorsnee en de teksten (het refrein) wekken irritatie op. Niet dat ik me aangesproken voel hoor, maar ik ben die hele racismediscussie simpelweg beu.
't Is verder ook niet mijn favoriete nummer, maar deze koppeling is op meerdere punten wel erg kort door de bocht.

avatar van RuudC
3,0
Dat mag je vinden. Ik heb ook geen idee waar dat nummer echt over gaat, maar als die teksten zo hoor, irriteer ik me er ongelooflijk aan. Net als wanneer mijn vrouw Wie Is De Mol aan het kijken is en ik hoor een woord als "bondje" voorbij komen, gaan mijn nekharen overeind staan. De associatie is vast kort door de bocht, maar de reactie is simpelweg hoe ik het ervaar.

5,0
racisme? een witte jongen die zich vies wil maken hmmmm. Op vinyl klink dit album trouwens nog best up-to-date.

avatar van jorro
3,5
Op een gedeelde 33e plek staat dit Album in de Oor jaarlijst 1979. Vanmiddag eens goed voor gaan zitten en het valt me niet tegen. Geen spetterend album. Gewoon degelijke rock. Ook geen favo's op het album gevonden. Kan beter, kan slechter. 3,5*

avatar van Duco van Deugen
4,0
geplaatst:
Naar aanleiding van recente besprekingen van deze band, deze LP maar weer eens op de draaitafel gelegd. Heeft de tands des tijds behoorlijk goed doorstaan, zowel in fysiek als in muzikaal opzicht.
Ik zag/zie dit album niet zomaar als een tussendoortje, maar daarentegen in artistiek opzicht een goed en volwassen vervolg op eerdere albums. Als beste nummers beschouw ik: Dirty White Boy, Head Games, The Modern Day.
Misschien een tikje off-topic: Ik vermoed dat het eerste nummer tegenwoordig niet veel meer gedraaid zal worden door menig 'woke' vergiftigd radiostation.

Geluidkwaliteit tenslotte is zonder meer goed te noemen.
Toch wel een ruime '4' voor dit interessante album uit 1979.

Gast
geplaatst: vandaag om 12:54 uur

geplaatst: vandaag om 12:54 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.