0
geplaatst: 6 april 2010, 23:31 uur
Eerlijk gezegd heb ik er geen last van dat de lage tonen niet zo heel goed vertegenwoordigd zijn op deze plaat. Het hoort voor mij bij deze plaat, geeft het z'n charme. Daarbij, wat Mjuman hierboven ook zegt, maakt het het album een beetje positiever qua geluid - de teksten zijn in ieder geval niet heel vrolijkmakend.
Het album klinkt mij - geboren in de jaren '80, verder vooral naar metal luisterend - heel erg jaren '80-pop in de oren. Veel galm, wat strijkers, en wellicht dat het hoge geluid van de plaat daar ook aan meewerkt. Ik ben dus niet echt een kenner van de muziek van de jaren '80 - The Cure, Echo & The Bunnymen, China Crisis, om maar een paar van de namen te noemen die ik in de voorgaande berichten las, ik ken de namen, maar dat is het ook - maar als ik in mijn hoofd een beeld had van het geluid van de muziek uit die tijd, dan zou het zo zijn als op deze plaat.
Qua songmateriaal zijn er een paar nummers die er voor mij uitspringen: Puzzles, Once I Was Pretty, The Disappearance of My Youth, en Bricks. Echt zwakke broeders heb ik na ruim 30 keer beluisteren van dit album nog niet kunnen bekennen, hoewel Cry for Love mij niet heel veel doet. Daarnaast springen Symmetry t/m Whatever Saves Me er niet echt uit. Ik vind die nummers redelijk anoniem, maar slecht is het zeker niet.
Het heeft wat voeten in de aarde gehad om deze cd in huis te krijgen (besteld bij cd-wow, cd kwijtgeraakt bij de post, nieuwe opgestuurd, wachten, wachten) maar dit album is zonder meer een van mijn mooiste aankopen van dit jaar, hoewel het jaar nog jong is uiteraard.
4.0*
Het album klinkt mij - geboren in de jaren '80, verder vooral naar metal luisterend - heel erg jaren '80-pop in de oren. Veel galm, wat strijkers, en wellicht dat het hoge geluid van de plaat daar ook aan meewerkt. Ik ben dus niet echt een kenner van de muziek van de jaren '80 - The Cure, Echo & The Bunnymen, China Crisis, om maar een paar van de namen te noemen die ik in de voorgaande berichten las, ik ken de namen, maar dat is het ook - maar als ik in mijn hoofd een beeld had van het geluid van de muziek uit die tijd, dan zou het zo zijn als op deze plaat.
Qua songmateriaal zijn er een paar nummers die er voor mij uitspringen: Puzzles, Once I Was Pretty, The Disappearance of My Youth, en Bricks. Echt zwakke broeders heb ik na ruim 30 keer beluisteren van dit album nog niet kunnen bekennen, hoewel Cry for Love mij niet heel veel doet. Daarnaast springen Symmetry t/m Whatever Saves Me er niet echt uit. Ik vind die nummers redelijk anoniem, maar slecht is het zeker niet.
Het heeft wat voeten in de aarde gehad om deze cd in huis te krijgen (besteld bij cd-wow, cd kwijtgeraakt bij de post, nieuwe opgestuurd, wachten, wachten) maar dit album is zonder meer een van mijn mooiste aankopen van dit jaar, hoewel het jaar nog jong is uiteraard.
4.0*
* denotes required fields.