Electric Light Orchestra - Ticket to the Moon (2007)
Alternatieve titel: The Very Best Of, Volume 2
mijn stem
11 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock / Pop
Label: Sony
-
Twilight (3:43)
-
Do Ya (3:46)
-
Can't Get It Out of My Head (4:23)
-
Latitude 88 North (3:24)
-
It's Over (4:10)
-
Ticket to the Moon (4:09)
-
Heaven Only Knows (2:57)
-
Starlight (4:32)
-
Four Little Diamonds (4:06)
-
Secret Messages (4:43)
-
Eldorado (5:19)
-
So Serious (2:43)
-
Last Train to London (4:32)
-
In My Own Time (3:03)
-
Destination Unknown (4:11)
-
The Way Life's Meant to Be (4:40)
-
One Summer Dream (5:22)
-
Calling America (3:30)
-
Moment in Paradise (3:35)
-
Surrender (2:35)
0
geplaatst: 24 oktober 2009, 09:19 uur
Direkt vervolg op All over the world, deel 1 van deze greatest hits serie van ELO.
Ja, Jeff Lynne zit er niet mee, een compilatie meer of minder. Toch zijn deze volume 1 & 2 de meer 'wat betere' in zijn soort. In keuze maar ook geluidstechnisch.
En waar een eerste deel met grootste hits meestal het overbekende werk oplevert, heeft het tweede deel vaak wat meer verrassingen in huis. Dat geldt ook zeker voor deze Ticket to the moon.
Alleen Can't get it out of my head (Eldorado) en Calling America (Balance of power) zijn nog als 'eerste' single thuis te brengen. De overigen zijn minimaal als opvolger uitgebracht of zelfs als derde of vierde single.
En dat is meestal dan niet goed afgelopen voor die nummers in de hitlijsten, waardoor bovenstaand 20-tal waarschijnlijk voor iedereen wel enkele verrassingen oplevert (wat te denken van de Out of the blue tracks It's over en Starlight), als zijnde ooit op single verschenen.
Een aantal nummers heeft alleen maar een release gekend in de VS.
En, en dat is natuurlijk gelijk ook het boeiendste, er staat ook een aantal niet eerder uitgebrachte nummers op of songs die pas veel later als extra track bij een geremasterde cd zijn toegevoegd.
Zoals Latitude 88 North, Destination unknown en Surrender (filmtrack voor een film die nooit is uitgebracht).
Als je dat optelt bij het feit dat een aantal nummers nu eindelijk als de originele single op cd is uitgebracht (vaak lopen bij ELO albumtracks in elkaar over, zoals voor Ticket to the moon geldt) én het geluidstechnisch perfect is, maakt dat deze verzamelaar zeker niet als de zoveelste en overbodige ELO compilatie in de kast komt te staan.
Ja, Jeff Lynne zit er niet mee, een compilatie meer of minder. Toch zijn deze volume 1 & 2 de meer 'wat betere' in zijn soort. In keuze maar ook geluidstechnisch.
En waar een eerste deel met grootste hits meestal het overbekende werk oplevert, heeft het tweede deel vaak wat meer verrassingen in huis. Dat geldt ook zeker voor deze Ticket to the moon.
Alleen Can't get it out of my head (Eldorado) en Calling America (Balance of power) zijn nog als 'eerste' single thuis te brengen. De overigen zijn minimaal als opvolger uitgebracht of zelfs als derde of vierde single.
En dat is meestal dan niet goed afgelopen voor die nummers in de hitlijsten, waardoor bovenstaand 20-tal waarschijnlijk voor iedereen wel enkele verrassingen oplevert (wat te denken van de Out of the blue tracks It's over en Starlight), als zijnde ooit op single verschenen.
Een aantal nummers heeft alleen maar een release gekend in de VS.
En, en dat is natuurlijk gelijk ook het boeiendste, er staat ook een aantal niet eerder uitgebrachte nummers op of songs die pas veel later als extra track bij een geremasterde cd zijn toegevoegd.
Zoals Latitude 88 North, Destination unknown en Surrender (filmtrack voor een film die nooit is uitgebracht).
Als je dat optelt bij het feit dat een aantal nummers nu eindelijk als de originele single op cd is uitgebracht (vaak lopen bij ELO albumtracks in elkaar over, zoals voor Ticket to the moon geldt) én het geluidstechnisch perfect is, maakt dat deze verzamelaar zeker niet als de zoveelste en overbodige ELO compilatie in de kast komt te staan.
0
geplaatst: 24 oktober 2009, 09:53 uur
Toch schijnt er altijd iets essentieels te missen. Bij deze 2 verzamelaars dus Roll Over Beethoven, 10538 Overture en I'm Alive.
0
geplaatst: 24 oktober 2009, 12:34 uur
Ja, dat klopt. Zo zijn er nog een paar. Vooral I'm alive is jammer, daar heb je dan nog steeds de soundtrack van Xanadu voor nodig.
Roll over Beethoven en 10538 overture zijn natuurlijk ooit mooi verzameld op Ole Elo (1971-1975). Volgens mij bestaat hiervan inmiddels ook de geremasterde versie.
Maar misschien dat Jeff Lynne de nummers nog bewaart voor een deel 3............
Roll over Beethoven en 10538 overture zijn natuurlijk ooit mooi verzameld op Ole Elo (1971-1975). Volgens mij bestaat hiervan inmiddels ook de geremasterde versie.
Maar misschien dat Jeff Lynne de nummers nog bewaart voor een deel 3............
0
geplaatst: 24 oktober 2009, 12:47 uur
I'm Alive staat ook op Light Years. Dat vind ik toch wel de meest complete ELO-verzamelaar. Alleen zijn Can't get It Out Of My Head, Roll Over Beethoven en 10538 Overture daarop lelijk ingekort. Van Roll Over is het niet zo'n drama. Wel van de andere nummers.
0
geplaatst: 25 oktober 2009, 12:03 uur
Een aardig samengestelde ''weet ik veel hoeveelste'' verzamelaar van E.L.O .
Deze is qua songmateriaal wat minder voor de hand liggend en gaat zelfs tot Zoom ( het laatste min of meer geflopte album )
Op een aantal bekende deunen na , zijn het allemaal albumtracks en dat is geen straf . De jaren 70 E.L.O had die unieke klassiek getinte pop/rock met melodieuze inslag en van die geweldige intro's.
De jaren 80 begonnen de strijkers plaats te maken voor een meer toetsengeorinteerd strakkere sound .
Met deel 1 in bezit is dit een aardige aanvuller . One Summer Dream is een klassiekertje en mooi dat ie hier opstaat .
Deze is qua songmateriaal wat minder voor de hand liggend en gaat zelfs tot Zoom ( het laatste min of meer geflopte album )
Op een aantal bekende deunen na , zijn het allemaal albumtracks en dat is geen straf . De jaren 70 E.L.O had die unieke klassiek getinte pop/rock met melodieuze inslag en van die geweldige intro's.
De jaren 80 begonnen de strijkers plaats te maken voor een meer toetsengeorinteerd strakkere sound .
Met deel 1 in bezit is dit een aardige aanvuller . One Summer Dream is een klassiekertje en mooi dat ie hier opstaat .
0
geplaatst: 22 februari 2019, 09:43 uur
Dit tweede deel van ‘Het Allerbeste van’ heeft wat meer verrassingen in petto dan het eerste deel.
Naar verhouding komt Time (1981) hier goed aan bod, zeker met de opvallende titeltrack. Maar het gaat hier op en neer door de tijd zodat Eldorado tussen Secret Messages en So Serious is gepositioneerd. Het geeft contrast aan deze goede en origineel samengestelde verzamelaar.
Naar verhouding komt Time (1981) hier goed aan bod, zeker met de opvallende titeltrack. Maar het gaat hier op en neer door de tijd zodat Eldorado tussen Secret Messages en So Serious is gepositioneerd. Het geeft contrast aan deze goede en origineel samengestelde verzamelaar.
* denotes required fields.
* denotes required fields.