The Cult - Beyond Good and Evil (2001)

Een best verrassende reünieplaat. Vaak zie je een vrij tamme, veilige muziek na zo'n sabbatical van een aantal jaren. The Cult levert hier zijn hardste plaat af die zelfs behoorlijk tegen metal aanschurkt. Weer doen de heren wat populair is en dit album doet mij erg denken aan Alice In Chains. Het stukje grunge/alternative is erg duidelijk. Het licht zompige gitaargeluid staat mij in elk geval wel aan. Een aantal nummers is redelijk goed. Rise en Speed Of Light steken er net bovenuit. Toch merk ik ook hier dat The Cult weinig echte meerwaarde heeft. Het luistert prima weg, maar ook dit album is wat te vrijblijvend. Astbury was zeker in de beginjaren een potentiele topzanger, maar dat is er wel duidelijk van af.


Tussenstand:
1. Love
2. Ceremony
3. Beyond Good And Evil
4. Sonic Temple
5. Dreamtime
6. Electric
7. The Cult

Een lekker rockalbum, maar alles wat The Cult herkenbaar maakte, heeft ook wel plaats gemaakt voor het type spierballenrock dat rond de eeuwwisseling erg populair was. De performance is prima en een aantal songs is ook erg goed, maar de echt toegevoegde waarde ontbreekt. Verder een prima plaat, maar na vier keer luisteren is het vooral toch iets dat op de achtergrond klinkt in plaats van iets dat ik heel actief opsla.

Tussenstand:
1. Love
2. Sonic Temple
3. Dreamtime
4. Ceremony
5. The Cult
6. Beyond Good And Evil
7. Electric