Santana - Welcome (1973)

flame sky!!!

heb deze op vinyl! vooral de instrumentale tracks zijn weer super, met 'mother africa' als uitschieter.

Inderdaad jurado....Flame Sky....!

Ja, Pow, dit is een héél fijn en mooi plaatje, hoera!
Love, Devotion and Surrender en Flame Sky als de formidabelste tracks hier toch wel!

****

Ja inderdaad John McLaughlin Tom coster Alice Coltrane en anderen maken deze plaat echt super goed.
Lekker Jazzy !!

Trouwens EVANSHEWSON; Ken je deze al ?: "Santana & Buddy Miles live" 1972. Supervet. aanrader !

Veel mystiek, Latin, de toetsen van Tom Coster en eigenlijk maar een beetje de gitaar van Carlos Santana.
Hij schittert vooral in de tracks 5 (Yours is the light) en 11, de kraker voor iedereen, het epos Flame sky.

Ik vind dat ook het beste nummer van de cd.

Lange uitgesponnen nummers en er wordt nauwelijks op gezongen.
Voor het overige is het maar moeilijk de cd in te schatten. Ik geloof toch niet dat ik deze cd onder de topplaten van Santana mag rekenen.

Een plaat als Caravanserai is toch wel beter. Maar door het mystieke element (met her en der een vleugje jazz) behoudt Welcome wel een spannend soort aantrekkingskracht.

Maar de composities doen een beetje aan alsof ze zijn geschreven voor een jam-sessie van 50 minuten, voorafgaand aan een spetterend concert.

Heb hem al een tijdje en nu weer gedraaid en wordt wel steeds moier maar ik moest wel erg aan deze cd wennen en ook love devotion is zon'. moeilijke cd.
Staat hier niet op mume zie ik.
Ook maar eens kijken of hoesje nog te vinden is en toevoegen.

Dit was een beetje te veel van het goede. Het gaat maar door met dat ellenlange gejam, je wordt er gewoon letterlijk moe van. Zon plaat van een minuut of 35 a 40 gaat nog, maar 50 is zoals gezegd echt teveel van het goede.

Een album dat mij niet overtuigt, ook Flame Sky niet, dat me te gekunsteld, steriel overkomt: veel gesoleer zonder clou. Verder is dite een echte mixed bag, met latin, lounge-achtige zang in Light of Life, een jazzy Samba de Sausalito. Zoals wel vaker krijgen ook nog wat onverteerbare lyrics voorgeschoteld (When I look into your eyes). Eigenlijk vind ik het openingsnummer nog het sterkste - dat klinkt heel veelbelovend - maar die belofte wordt niet ingelost.

Echt beroerd is het ook niet - maar de eerdere platen zijn gewoon beter.

Misschien was dit het niet helemaal meer voor de Santana fan oude stijl, maar ik vind Welcome een geweldig album. Voor mij staan er louter hoogtepunten op. Zo'n nummers als mother africa, yours is the light, flame sky en samba de sausalito, die moet je gewoon horen. Een heerlijk fusion-album....aanrader!

Dit is echt niet meer Santana oude stijl, ik vind er niet veel aan.
De hoogtepunten zijn twee instrumentale nummers, die hier al genoemd zijn.
Mother Afrika en Flame Sky.

Er wordt naar mijn idee veel te veel gefreakt op deze plaat. Daarbij vind ik de vocale stukken vaak fantasieloos/saai gezongen. Tot het irritante toe zelfs
Flame Sky is ook het enige nummer dat mij echt weet te bekoren. Welcome is aardig te noemen. En zo zijn er heus nog wel wat geinige (instrumentale) stukjes te vinden op deze plaat. Maar al met al vind ik Welcome erg tegenvallen.

De instrumentale tracks zijn de beste van het album. 'Flame Sky' lijdt mijns inziens aan Santanitis. Dit is het gemis een nummer rustig te houden en al te vlug over de top te gaan met een scherp klinkende gitaar. 'Going Home' en 'Welcome' zijn voor mij de prijswinnaars hier. 3 sterren

Heel erg lang geleden heb deze LP gekocht in de maand december. Ik heb er een goede traditie van gemaakt, elk jaar in december wordt deze (inmiddels CD) één keer opgezet....heerlijk.
Geweldige nummers, maar ook echt mindere ...het deert me niet want het hoort voor mij bij deze donkere romantische en nostalgische maand.

Een sterk album maar minder dan de vorige vier. De gitaarsolo's zijn nog steeds prima maar sommige composities zijn wat langdradig en de gezongen nummers wat vlakker. Dit album neigt wat meer naar jazzrock en dat lijkt minder bij Santana te passen. Al staan er nog meer dan voldoende overtuigende momenten zoals Samba de Sausalito en Flame Sky.

Deze plaat is wat mij betreft gewoon bijna perfect. Zonder Schon en Rolie, maar gewoon een fijne jamplaat, binnen het latin/fusion-idioom. De samenwerking met McLaughlin, Alice Coltrane, Flora Plurim en Joe Farrell leidt tot erg mooie momenten, die zelfs wat doen denken aan vroege Return to Forever.

De dubbele toetsenist (Coster en Kermode) werkt erg goed, en maakt het lekker melodieus. Overigens vind ik de stem van Leon Thomas wel erg aangenaam en warm. De combinatie van Thomas en Farrell (fluit) op When I Look Into Your Eyes is zelfs prachtig te noemen.

Al met al gewoon een ontzettend lekker (zweverige) plaat die prima past bij de zweverige muziek van bijvoorbeeld Pharoah Sanders, Alice Coltrane en Mahavishnu's Orchestra. Zulks waren de tijden gewoon toen. Lekker spritiueel, wat mij betreft mag dat wel weer terugkomen.