Santana - Amigos (1976)

Schitterend!!!

Muziek op zijn best, op zijn puurst, en op zijn mooist! Voor mij is dit het mooiste album van de beste gitarist die er ooit is geweest.

Europe is inderdaad een geweldige kraker.

Ik vind "Amigos (1976)" niet het beste c.q. mooiste album van Santana. Maar..... "Amigos (1976)" is inderdaad wel heel erg goed . Nummers als "Dance Sister Dance" en "Tell me are you tired" zijn toppers. Carlos de beste gitarist die er ooit is geweest . M.i. is er een gitarist die nog beter is . Maar eerlijk is eerlijk... Carlos Santana kan wel heel erg goed gitaar spelen .

Ja Hans ik weet het wel Jimmy Page is als gitarist nog beter wou je zeggen,of niet?

Dacht Rory Gallagher maar smaken verschillen toch en daar zul je nooit uitkomen.

Dit is een héél goed album, maar Abraxas vind ik nog nèt iets beter, en de beste gitarist.... euh, kwestie van smaak, Carlos behoort tot mijn favorieten, maar ik hou evenveel van bijvoorbeeld Jimi Hendrix, Eric Clapton, Jimmy Page, David Gilmour, Mark Knopfler, Chris Rea, Stevie Ray Vaughan... Carlos zit zeker in dit schuifje topgitaristen, zoveel is zeker!

Prima album, ik geef het : ****

Vergeten wij niet nog een gitarist te noemen .

Wat betreft "Amigos (1976)": ik kon vannacht de slaap weer eens niet vatten . Al een beetje zenuwachtig voor Sinterklaas mischien . Mag ik nu wel of niet mee in die zak naar Spanje . Ik heb onder het genot van een paar sigaretten en een stevige borrel "Amigos (1976)" nog maar eens gedraaid. En inderdaad het is wel een heel goed album van Santana. Maar ja..... eigenlijk weet ik geen album van Carlos te noemen dat echt slecht is .

Ja we zijn nog een top gitarist vergeten inderdaad,Frank Zappa is er ook een die in dat top rijtje thuishoort,nietwaar?Of bedoel je toch Alex Lifeson van Rush?

zappa staat in het rijtje op 1 wat mij betrefd

ik vind santana nog steeds een trukendoosgitarist

geniaal wat uitvoering betrefd ,want hij weet prefect wat te spelen op welk moment , en het klinkt - mede dankzij de vaak reetestrakke percussie - steengoed,maar veel ontwikkeling heeft nooit in zijn spel gezeten

desalniettemin een heerlijke stijl

Ik denk dat Hans eerder Ritchie Blackmore van DP bedoelde, toch ?
Maar Zappa kon aardig met een gitaar overweg, toch ?

Maar natuurlijk weet ik dat Hans als grootste Deep Purple fan van mu.me Ritchie Blackmore bedoelt.Maar het is toch veel leuker om een andere gitarist die ook top is op te noemen dan de favoriet van Hans,want Hans begint altijd met van die raadspelletjes met voor de hand liggende antwoorden.

Altijd lachen met die Hans . Maar........ Ritchie Blackmore, MIKE OLDFIELD, Jimmy Page, Carlos Santana, Jan Akkerman, Alex Lifeson, Steve Howe, David Gilmour, The Edge......... Ik mag ze allemaal graag horen spelen .

Dankzij bovenstaande "ongein" heb ik "Amigos" van Santana vannacht en vandaag zo'n beetje continue gedraaid nadat ik 'm onder een dikke laag stof had opgevist . Het is goed om te constateren dat ik dertig jaar later nog steeds onder de indruk ben van "Amigos". Ik lees op deze site behoorlijk wat kritiek op het (latere) werk van Carlos Santana . M.i. volkomen onterecht. Carlos Santana is en blijft één van mijn muziekhelden

ja, carlos schitterende gitarist maar de composities op dit album zijn veel minder dan de beginperiode .

Nou schat Rory Gallagher toch hoger aan als Mark Knopfler en Eric Clapton.

Wat je nu Quote dat slaat niet op Knopfler of Clapton, maar op Blackmore en Zappa, ik snap dit gequote stukje van jou totaal niet dus, want het slaat nergens op vind ik. Reageer dan zonder dat je iets Quote want dan snijdt het wel hout.

Toch wel een wat onderschat album. 'Gitano' en 'Europa' reken ik tot het beste dat Santana ooit gemaakt heeft.

Zeker wat onderschat.
Ik reken Europe en Dance, Sister Dance tot het beste wat hij gemaakt heeft.
De fantastische instrumental Europe (net zo goed als Samba Pa Ti) haalde de tipparade nog, maar wel pas in 1978.

Amigos was het eerste Santana-album wat ik in bezit kreeg. Ooit gekregen voor mijn verjaardag van Mieke.
Wat langer uitgesponnen, ook niet zo'n toegankelijke nummers, die ik vroeger wat moeilijk oppakte.
Laatste weken nog een paar keer gedraaid, maar was toch weer een feest der herkenning.
Dance, Sister, Dance met dat prachtige lange, symfonische eindstuk. Europe uiteraard.
Maar zeker ook Gitano, Let It Shine en Take Me With You.
Enkel Tell Me Are You Tired is een wat minder nummer.
Een niet zo'n toegankelijke plaat van Santana, maar daarom niet minder goed.
Hij heeft genoeg mindere gemaakt.
En natuurlijk boven alles, 's mans uit duizenden herkenbare gitaarspel.
Ik heb de LP nog steeds (in perfecte staat).
3,5*.

Het is een mixed bag. Europa als brave neefje van Samba Pa Ti, het schitterende Gitano, het lekker swingende Dance, Sister, Dance, maar ook een paar slappe soulnummers: Tell me are you tired & Let it shine.

Hier was Carlos duidelijk de weg al kwijt aan het raken (maar hij keek nog even goed om).

Yes! Santana in topvorm. Eerlijk is eerlijk: hij is niet de beste gitarist, maar moet dat dan? Het is wat je met gevoel over kunt brengen, en dat lukt hem zeker! Een van mijn favoriete, maar...abraxas blijft voor mij de allerbeste..
maar...europe, dance sister dance, gitano, eigenlijk allemaal.... prachtig!!

Ik begin toch wel zwaar te twijfelen of er nog een echt goede plaat is uitgekomen van Carlos na Caravanserai. Afgezien van Moonflower dan. Zeker als ik kijk naar het gemiddelde wat deze band scoort op deze site. En tot dusver kan ik me daar ook nog eens redelijk in vinden.
Het lijkt erop dat iedere plaat van Santana maar een nummer of twee hooguit drie staan die wat mij betreft echt goed zijn. In dit geval zijn dat Dance Sister Dance, Take me With You en Europe natuurlijk. De rest is aardig tot matig.

Met wat moeite drie lollies

Ik heb een album gemaakt (cd-tje gebrand) met het betere werk van Santana tussen '73 en '77, daar kun je een hoop lol aan beleven.

Het probleem is echt de enorme wisselvalligheid waar je mee wordt geconfronteerd. Mij lang afgevraagd wat Santana daar nu zelf van heeft gevonden.

Maar ja, jaarlijks een album schud je ook niet altijd uit je mouw, zelfs al ben je Santana. Dance sister dance is, net als Europa, geweldig. Maar ja, Let it shine is een verschrikking.....

Tja, typisch een Santana-album. Wisselvalligheid weer troef. Zoals musician vind ik dat je het kaf van het koren moet scheiden en je eigen compilatie moet samenstellen. De bestaande verzamelaars bieden immers geen oplossing. Wat je selecteert, is dan wel heel goed en zijn niet noodzakelijk de bekendere nummers.
Vervelend is dat één nummer vaak zowel kaf als koren bevat. Neem nu 'Take Me With You'. Het tweede deel van het nummer is zo schoon, het eerste irritant. Meestal is het wel omgekeerd.
3 sterren (eerder neigend naar 2.5 dan 3.5)

Weliswaar een album met een wd.at commerciëlere inslag, maar toch niet verkeerd. Je kunt wel je twijfels hebben bij "Let it Shine". Maar er staat genoeg op dit album om toch nog van te smullen, met natuurlijk niet te vergeten "Europa". En een bijzonder leuk "Gitano" waarbij de acoustische instrumenten niet geschuwd worden. Ondanks dat het album behoorlijk afwisselend is, vormt het toch een mooi geheel.

Met Amigos keert Santana terug naar de stijl van zijn beginperiode. Soms opzwepende, soms meer relaxte latinrock waar de karakteristieke gitaarspel- en sound wederom de boventoon voert. Europa heeft wat weg van Samba Pa Ti maar is eveneens een klassieker.

Prachtig artwork om als elpee te hebben, voorzien van gatefold sleeve en zelfs de papieren hoes voor de plaat is bedrukt. In deze staat tweedehands op de kop getikt met compleet gaaf vinyl. Duurde echter niet lang of ik begon te begrijpen waarom die plaat nog zo gaaf was: er is niet veel aan, deze LP. Europa heb ik wel op compilaties staan, daarvoor hoef ik het niet nog een keer te horen. Begint nog wel aardig met die acht minuten durende track en Take Me with You vind ik nog wel goed. Voor de rest beleef ik er weinig plezier aan en beide kantafsluiters neigen zelfs tot vroegtijdig afzetten, waardoor ik er eerst geen rating aan toe ken.

Mee eens.
Het is door de aanwezigheid van Tom Coster wel mijn favoriete periode.
Getuige ook de prachtige albums Caravanserai en Borboletta.

Er zit maar één ding op, aangezien opvolger Festival (ook 1976) aan het zelfde euvel lijdt als Amigos. Het beste van beide albums rippen en er één mooi geheel van maken. Want dat kan heel goed en dan heb je gelijk een prima album uit die tijd.

Let it shine moet wel één van de diepste dieptepunten zijn uit de carriere van Santana.

Ook hier wijk ik af van de mainstream en zwem ik de richting op van: wat een gave plaat is dit.

Fusion, latin, funk, soul en zelfs wat prog komt voorbij en wederom verveelt het nergens. Santana neigt in deze periode wat richting Weather Report, welke ik ook een fantastische band vond. Heerlijk, veel instrumentals, veel muzikale spierballen, veel solo's.

In het rijtje met Weather Report, Allman Brothers Band, Mahavishnu Orchestra, Osibisa, etc. Wat waren dat tijden, en wat waren bands toen gaaf!

Op lp op de kop getikt. Mooi artwork, en leuk om de gatefold te bestuderen. Oude tijden herleven!

En….zie je bij het bestuderen van het artwork ook die subtiele link naar de debuutplaat van Santana? Heb ik altijd wel een grappig detail gevonden.

Ga ik zoeken. Leuk zo een puzzelwerkje...
Ik zit nu even wat te vogelen met twee nieuwe, oude Moody Blues-platen.