Aaliyah - Aaliyah (2001)

Aaliyah was natuurlijk zo'n beetje Timbalands muze, al neemt op dit derde album het onbekende producersduo Rapture en E. Seats het voortouw. Misschien een absurde stap als je zo'n held naast je kan hebben staan, maar het rukt Aaliyah eens los uit de eenheid die beide individuen haast waren geworden (niet dat we daarover klagen). Een interessante stap die goed uitdraait, want het merendeel van het abum staat wederom als een huis, waarbij vooral het zwoele Rock the Boat positief opvalt. De beste songs blijven toch, tja, de enkele nummers die Timbaland wel voor zijn rekening nam: haar grootste hit Try Again, More Than a Woman, fan favoriet I Care 4 U en de geweldige eerste single We Need a Resolution! Steunend op een geflipte klarinet-sample in typische Timbaland stijl zet Aaliyah in dat nummer haar liefdesfrustraties uiteen, gebruikmakend van kenmerkende verschuivingen, herhalingen en twists in zowel zang als muziek die het gekibbel en getouwtrek tussen twee partners goed in de verf zetten. En dan Timbaland die haar gezeur beu is en afrondt met: "I'm tired of these things, I'm tired of these scars, I think I'm gonna get me a drink, I'll call you tomorrow. Boo."

Grensverleggende R&B. Het lijkt misschien een overtrokken statement, maar dat is het niet. Vlak na de release van dit album en na haar dood - er zat één maand tussen (!) - bleef iedereen maar doorratelen over hoe geweldig de singles wel niet waren, dat zijn ze overigens ook, maar niemand vertelde je erbij dat de non-singles minstens net zo briljant zijn en mét 'n experimenteel karakter. I Refuse is daar een heel goed / mooi voorbeeld van. Door het pianospel, of beter gezegd door de manier waarop de piano centraal staat in het nummer, hoor je een soort fusering tussen R&B en klassiek (!) plaatsvinden. Heel bijzonder! En wat te denken van Read Between the Lines? Heel subtiel wordt zowel de tango alsmede de salsa in het nummer geïncorporeerd. En dan had je nog What If. R&B met een (duidelijke) flirt naar hard-rock. Niet de twee meest voor de hand liggende genres om te blenden, maar wat is 't verfrissend!

Over verfrissend gesproken: de ijskoude productie van Never No More die perfect bij de venijnige tekst past, is ook al zo geslaagd. Dan is er ook nog U Got Nerve dat zich dankzij de productie nogal Oosters aandoet; de zoveelste topper op rij! En de singles. We Need a Resolution is magisch. Afgezien van die toffe sample is ‘ie ook nog eens een tamelijk diepgaand en buitengewoon interessant voor wat betreft tekst (was R&B ooit zo psychologisch als hier? - dacht het niet!) en de omstreden More Than a Woman met de illegale sample van Mayada El Hannawy gemodelleerd naar de Westerse-cultuur is eveneens niet kapot te krijgen, en natuurlijk het tropische Rock the Boat dat ook zonder de beruchte videoclip een zeer "warme" sound weet neer te zetten. En die afsluiter hè! Try Again is zó goed geproduceerd dat hij zelfs na meer dan tien jaar nog steeds modern klinkt! Een prestatie om trots op te zijn. Het klinkt nogal cru, maar wat 'n prachtig album om je carrière mee te beëindigen. Eén van de beste R&B-albums ooit.

Aaliyah, more than a woman!

heel prettig album voor de zondagmorgen.
We need a resolution is nog steeds mn favoriet en de vooruitstevende produktie klinkt nog steeds als een huis.
De singles zijn allemaal prettig, van de album tracks springt U got nerve er voor mij uit.

Als deze dame niet zo tragisch was heengegaan was ze nu waarschijnlijk 1 van de leading pop acts en bijna de 20 jaar rond (vanaf 1994 Back & forth) en ik denk dat ze het rnb genre ook allang dan ontstegen was en de collaboratie met club/dance een paar jaar voor de hele Guetta meute al had aangezwengeld. Net als iemand als Kelis was Aaliyah ook apart in rnb, mede dankzij Timbaland ook

Met zomerse dagen zoals deze draai ik altijd graag dance of instrumentale platen, maar deze R&B plaat van Aaliyah past ook perfect bij de zomer. Aaliyah is ondertussen al meer dan 10 jaar dood maar ik heb deze CD pas een paar weken geleden aangeschaft, in de versie met een witte hoes en 3 bonustracks (Miss You, Don't Know What to Tell Ya en Erica Kane). Volgens mij gaat laatstgenoemde over het soappersonage van Susan Lucci in All My Children (of het moet toeval zijn).

Mijn favoriet is verrassend genoeg Rock the Boat, die vroeger veel op TMF te zien is geweest. Destijds wist ik niet hoe snel ik dat nummer moest wegzappen, maar nu vind ik het zwoele zingen van Aaliyah heerlijk. Ik vraag me eigenlijk wel af waarom dat nummer pas in de zomer van 2002 is uitgebracht aangezien Aaliyah de video bijna een jaar eerder op had genomen, vlak voor haar dood in 2001.
Andere favorieten zijn Don't Know What to Tell Ya, Extra Smooth, We Need a Resolution, It's Whatever en I Can Be, maar de kracht van dit album is eigenlijk dat je geen van de 18(!) tracks hoeft te skippen. Ik vind het wel een minpunt dat sommige nummers een extra couplet hadden kunnen gebruiken en een paar refreinen minder (Try Again, What If?) maar echt storend is het ook niet, vooral bij Try Again wil ik het Aaliyah wel vergeven vanwege de sterke Timbaland productie.

Ik heb dit album vrij laat ontdekt maar gelukkig kan ik er intussen erg van genieten. Ik vraag mij af wat er hierna allemaal met Aaliyah was gebeurd op muzikaal vlak als ze niet in dat vreselijke ongeluk was omgekomen. Het laatste shot van de video van Rock the Boat zorgt er altijd weer voor dat ik even stil word. Ik vond net een mooie quote van iemand op Youtube bij de video : ''She sailed away, with sails as white as clouds''.

inderdaad.
Zoals ik al hierboven zei: denk dat ze nu dan aan de top zat.
Bij de popzangeressen zie je over het algemeen toch een grillig verloop-er zijn er echt maar een handvol die constant succesvolle output hebben en vooral weer in NL wordt iets soms compleet genegeerd en dan iets waar je het niet van verwacht doet het dan weer wel prima.
Bij Aaliyah duurde het ook erg lang voordat ze gewoon mainstream meedeed

Getuige het album Aaliyah denk ik dat ze echt nog flink door was gegaan met experimenteren (een beetje M.I.A. kant op) en anno 2012 een trendsetter nog steeds zou zijn

vol punt omhoog-die produktie op What if is echt sick, heerlijk rockgitaargebruik met een twisted groove

de teksten zijn trouwens wel erg zwaar, bij I refuse bijvoorbeeld, zou dat over R Kelly gaan?

Meisje ging dood in augustus 01, vliegtuig.
Had wat kunnen worden, zullen we nooit weten.

Subtiele troll ben jij. Het was natuurlijk al wat. Sommige nummers hier behoren tot het beste van het decennium.

dank je, Herman(?)

was ziek tijdens haar eerste hitje, tamelijk verdrietig om haar heengaan.
niet te snel oordelen vrind.

Heel mooi album, kan misschien nog een halfje groeien. De beats zijn soms wat aan de drukke kant, en ik kan die drukke Timbaland-en-navolgers-stijl niet altijd even goed hebben (Da Real World van Missy Elliott vind ik daardoor bijvoorbeeld een heel lange zit), maar omdat Aaliyahs stem de show steelt valt het geheel erg gebalanceerd uit: enerzijds de wat kille beats, anderzijds Die Stem - een combinatie waar later iemand als FKA Twigs zich duidelijk door heeft laten inspireren.

Schrok me rot gisteravond, luisterde naar I Refuse: blijkt dat nummer te zijn gesampled in Burial’s In Macdonalds. Pijnlijk mooi hoe zo’n nummer dan opeens binnen kan komen.

Wat een waanzinnig sterk album blijft dit toch. Tragisch genoeg bleek het de zwanenzang van Aaliyah, maar dit destijds ook zeer lovend ontvangen album blijft ook na meer dan 20 jaar overeind.
Aaliyah en haar producers mixen hier tal van stijlen zoals salsa en rock met r&b, het resultaat is prachtig. De beste songs blijven toch de door Timbaland geproduceerde nummers. Ik krijg geen genoeg van hoe de snare drum op More Than a Woman steeds net iets anders klinkt, of hoe mooi Aaliyah zingt op I Care 4 U. Noemenswaardig zijn ook de backing vocals, veelal gezongen door Static Major, ze blenden heel mooi met de stem van Aaliyah en geven haar extra kracht mee (goed te horen op Never No More ) Echt zo'n prachtig album dat ook zonder gaat tragische dood terrecht de status van klassieker verdiend.