Delphic - Acolyte (2010)

Electropop uit Manchester. De inspiratiebron van de zanger van Pelphic ligt duidelijk bij Bernard Sumner van New Order, maar in de stuwende synthesizer-sound hoor ik Chris Lowe van de Pet Shop Boys.

1.Clarion Call *** Aardige opener met lekkere gitaarsoli.
2.Doubt *** 3de single klinkt beperkt houdbaarheid..
3.This Momentary **** traag begin met daarna steeds meer power.
4.Red Lights ** Te eentonig om indruk te maken
5.Acolyte *** Goed maar geen hoogvlieger
6.Halcyon *** Commercieel bruikbaar.
7.Submission ** klinkt te gemiddeld
8.Counterpoint **** Beste song van album
9.Ephemera * instrumentaal niemandalletje
10.Remain * fade out van album.

Mjin conclusie: veel potentie, die er nog niet uitkomt. De songs missen nog een eigen gezicht.

Dit is toch geen review. Misschien moet je proberen het album als één te beoordelen. Als je een boek leest ga je vervolgens toch ook niet tegen je vrienden per hoofdstuk een waardering toekennen?

Hier ben ik het dan weer mee eens: liedjes kun je prima op zich beoordelen, tenzij we te maken hebben met een ouderwetse conceptplaat. Natuurlijk geeft een heel album ook een bepaalde sfeer, maar daarom kunnen de liederen nog wel als aparte eenheden worden beschouwd. Op deze plaat vind ik ook dat bepaalde nummers er uit schieten.
Een boek met korte verhaaltje kun je toch ook per verhaaltje beoordelen..??

Ja, maar ik vind dit nou eenmaal niet zo'n soort 'boek'. Natuurlijk is Ephemera op zichzelf een instrumentaal niemandalletje. Het betreft duidelijk een muzikale overgang, als je dat soort nummers buiten hun context gaat beoordelen snap ik dat je er niets aan vindt.

Dat dacht ik ook de eerste helft van het nummer maar die reperterende 2de helft is toch wel erg goed.

Het album gaat me, hoe vaker ik het beluister, steeds minder bevallen. 1 & 2 zijn goede openers, maar daarna gaan de nummers sterk op elkaar lijken, met telkens dezelfde melodielijnen, productietruukjes. Het wordt op den duur wel erg eentonig allemaal: de houdbaarheidsdatum van dit album lijkt me van erg korte duur...

Inderdaad, deze is wel snel uit m'n aandacht verdwenen zeg!

Ontzettend oppervlakkige, goedkope synthpop (lijkt wel of ze alleen maar microkorg presets gebruiken ofzo?) wat soms erg probeert te lijken op New Order en daar hopeloos in faalt. Ja, het klinkt best leuk zo op het eerste gehoor, maar de tweede luisterbeurt is al genoeg om door te krijgen dat dit een totaal niet origineel en saai album is. Die bliebjes in Acolyte zijn zo vreselijk standaard, een nummer dat trouwens ook nergens over gaat: M83-achtige muur van synths die vervolgens nergens tot een hoogtepunt kan komen. Ze doen hun stad geen eer aan, helaas.

Ik was heel enthousiast eerst maar het kan me steeds minder boeien.

Haten die plaat, HATEN!

Dit album klinkt niet als een geheel het is meer een reeks werkjes die ze op 1 album hebben gezet. Na een tijdje ben je ook wel wat uitehoord op deze plaat. Ik begin voorlopig bij een 2.5, we zullen zien hoe het verder evolueert...

Voorlopig erg mager plaatje al kan ik het titelnummer nog wel goed hebben. Ik vrees vergetelheid ondanks wat links met het meer poppy werk van New Order

Aardig pop/danceplaatje wat op zijn best klinkt als een kruising tussen Depeche mode en Underworld. Meestal haalt het het niveau van deze twee grootheden niet maar ik ben toch prettig verrast

die plaat is gewoon prachtig.

Ik was razend enthousiast destijds en dacht nog 'dit moet de hype van 2010 worden!'.. Na de eerste luisterbeurt was 'k al teleurgesteld, mijn enthousiasme getemperd; en het is er niet op verbeterd. Leg hem bijna niet meer op dezer dagen.

Het is niet echt slecht, eigenlijk, enkele leuke ideeën, een handvol leuke nummers, maar beklijvend is het niet. Al met al weinig indrukwekkend. VanDeGriend kan wel eens gelijk hebben: vergetelheid dreigt.

Ben blij dat ik dit plaatje heb kunnen beluisteren, wat een drama. Nog een artiest die ik van mijn Lowlands 2010 lijstje schrap, NEVER AGAIN.

Ik hoorde dat het op Werchter wel goed was. Ze weten blijkbaar aardig de 'Hacienda'-sfeer te herscheppen tijdens optredens.

Album heeft mij aangenaam verrast, en lijkt steeds beter te worden!

Grandioze plaat!

Hm, zo slecht als sommigen hierboven vind ik het eigenlijk nog niet. Heb hem nog niet vaak genoeg gehoord om misschien later tot dezelfde conclusie te komen qua houdbaarheid e.d.; oppervlakkig is het wat mij betreft in ieder geval niet.
Ik vind Submission echt een geweldig goed nummer, en ook This Momentary en Acolyte vind ik heel behoorlijk. Ik heb echter ook wat dingen gehoord die ik wel wat minder vond (Red Lights) maar al met al verwacht ik toch wel een voldoende.

Veelbelovend maar nog wat onevenwichtig debuut. Als referentiekader denk ik vooral aan Underworld en New Order. Sterkste nummer is wat mij betreft Counterpoint.

Prima nieuwe band. Je moet er van houden. Sommige nummers zijn wat aan de zoetgevooisde kant. Aardig debuut.

Ook naar meerdere keren draaien is het een verrassend goede nieuwe band en album. Ben het ook maar zelden eens met andere reviews hier. Net als de meeste NLse radio, waarvan t leeuwendeel niet om aan te horen is. Het blijft goed zoeken.

Met deze band en dit album weer iets moois gevonden.

Dit blijft toch een heerlijk dansbaar plaatje!
Jammer dat niet alle nummers het hoge niveau van bijvoorbeeld Doubt hebben, anders was mijn stem zeker hoger uitgevallen.

En dan 4 sterren geven

Dat bericht is ondertussen alweer ruim 1,5 jaar oud. Hij kan in die tijd makkelijk van mening zijn veranderd.

Bij voortschrijdend inzicht is een berichtje/toelichting wel op zijn plaats hoor.

Hmmm, hoe kom ik erbij dat ik dit goed zou vinden?

Ik had nog nooit van deze band gehoord, maar gezien het aantal stemmen en berichten, is het wel een bekende band.
Maar niets wat er geboden wordt, raakt mij.
En dat terwijl het mij werd aanbevolen door Spotify en Last.FM, afgaande op mijn liefde voor St. lucia en Penguin Prison.
Daar lijkt dit in de verste verte niet op. Het klinkt als een demo-bandje.