Dave Rawlings Machine - A Friend of a Friend (2009)

Ik ben zeker niet onder de indruk van dit album.

Tot dusverre heeft Dave Rawlings samen met de fantastische zangeres Gillian Welch als gitarist en tweede stem een reeks indrukwekkende cd's neergezet.

Nu zijn de rollen omgedraaid en zingt Gillian Welch op de achtergrond. Een verkeerde keuze m.i. want Dave Rawlings z'n stem is vooral bij de vrolijke neo-traditionele hillbillyachtige countryliedjes niet best. Bovendien zijn het niemanddalletjes.

Bij rustige nummers komt hij nog het meest tot zijn recht.
Method Acting / Cortez the Killer (ja, van Neil Young!) is bijna 11 minuten genieten, vooral door zijn fraaie gitaarwerk en Bells of Harlem is het andere hoogtepunt, dankzij de inbreng van Gillian Welch.
Deze twee hele goede nummers zorgen er echter niet voor dat deze cd de middelmaat ontstijgt.

Nou Harm dubbel gefeliciteerd.


Dave Rawlings werd in een klap wereldberoemd door het eerste nummer op het eerste soloalbum Heartbreaker van Ryan Adams.Het ging enkel om een kletspraatje of een nummer zowel op Morrissey soloplaat Viva Hate als Bonadrag voor kwam (RA won de discussie door er 5 dollar tegen aan te gooien).
Ter ere van Heart Breaker (waar hij prominent aanwezig was) heeft Rawlings het mede doorhemzelf geschreven To Be Young (Is to Be Sad, Is to Be High) opgenomen.
Rawlings heeft gekozen voor een country variant (I had the Crows any how; Crows zijn The Old Crow medicine show) waar RA er meer een rock song van maakt.

Echt bekend werd Dave Rawlings door zijn intensieve samenwerking met Gillian Welch (2 stemmen 2 gitaren briljant), op wiens platen hij vaak de 2e stem vertolkte.

Hier zijn de rollen omgekeerd en verzorgd Welch de 2e stem.
Deze CD was blijkbaar groot genoeg nieuws bijvoorbeeld voor het verschijnen reserveerde Uncut in het decembernummer van vorig jaar een hele pagina.

De plaat opend fraai met Ruby akoestisch en mooi gezongen.
Dave Rawlings deed in het verleden wel al een een solo liedje bij de live optredens van Welch, het New Port optreden waar hij vorig jaar als solo artiest optrad heeft hem waarschijnlijk over de streep getrokken.
Na To Be Young, krijgen we het prachtige I hear them all 2.27 minuten de hemel in.

Het volgende nummer is een fraaie medley van 2 geweldige nummer.
Method Acting van Bright Eyes krijgt een veel rustigere versie (ik vind de versie van Rawlings mooier) en Cortez ook in een rustige akoestische uitvoering, nu is het bijna onmogelijk om betere uitvoetingen te maken als Neil young heeft gedaan (Live rust mijn favoriet, dit is niet iedereen met mij eens overigens) dit lukt Rawlings ook niet maar hij maakt er toch iets heel fraais en liefdevol van. Ik ben blij.

Sweet Tooth is een staalkaartje zangkunst waar Rawlings en Welch de meesters in zijn.
How's about you en It's Too easy zijn typische countrynummers waar de zang mij toch weer weet te overtuigen, beide nummers zijn instrumentaal rijker gearrangeerd.
Monkey and the Engineer is een (sullig) liedje over een aap die een treinbestuurder afgekeken heeft hoe de trein te besturen en U raad het al de aap gaat er met de trein vandoor.
Op de een of andere manier vind ik ook dit nummer weer onweerstaanbaar, het plezier straalt er vanaf.
Bells of Harlem (waar de coupletten van Dylans Time out of mind CD lijken te komen) is tenslotte de fraaie afsluiter.

Ik geef dit mooie album 4 sterren met kans op verhoging tot 4,5 ster.
Overigens Ryan Adams had gelijk en niet onze held uit dit verhaal.

A Friend of a Friend klinkt m.i. meer als Rawlings + OCMS en minder als Rawlings + Welch. Nadat dat kwartje bij mij gevallen was, vond (en vind) ik dit een prachtig album! Uitschieters voor mij persoonlijk zijn How's About You en natuurlijk the Monkey and the Engineer. Kort samengevat een heerlijke plaat!

Dave Rawlings is een prima gitarist en songwriter maar ben geen liefhebber van zijn ietwat geknepen, vlakke, weinig expressieve stem. iets dat zich lichtjes wreekt als hij op een heel album de lead vocalen voor zijn rekening neemt.

5 van de 9 liedjes schreef hij samen met Gillian Welch (1,5,6,7 en 9). van de overige 4 nummers bevallen mij de ingetogen ballad "I Hear Them All" co-written met Ketch Secor en het uitbundige, vrolijke "Monkey & The Engineer" van blues muzikant Jesse Fuller het beste. i.t.t. anderen hierboven ervaar ik het mat uitgevoerde, lang uitgesponnen "Method Actor" (Conor Oberst) met het daaraan gekoppelde "Cortez the Killer" (Neil Young) als 1 van de mindere nummers. ook het melige "How's About You" wil niet beklijven.

persoonlijke favorieten zijn de in blue grass stijl uitgevoerde nummers "To Be Young" co-written Ryan Adams en "It's Too Easy" en de country klanken van het melodieuze "Sweet Tooth", dat het dichtst in de buurt komt van een vertrouwd Gillian/Welch nummer.

jammer van de dominante strijkers op "Ruby" en "Bells of Harlem" die niet bij hun "roots/americana" passen.

onder de sessiemuzikanten bevinden zich o.a. Ketch Secor (guitar, harmonica, vocals), Willie Watson (guitar, vocals), Kevin Hayes (guitjo - banjo gitaar) en Morgan Jahnig (bass) alle 4 destijds lid van het old time music gezelschap Old Crow Medicine Show, Nate Walcott (organ, trumpet) afkomstig uit de entourage rond Bright Eyes (Conor Oberst) en de vermaarde Benmont Tench (piano, organ) mede oprichter van Tom Petty & the Heartbreakers.

zeker geen slecht album maar de opvolger "Nashville Obsolete" (2015) beland bij mij vaker in de speler.

Album werd geproduceerd door Dave Rawlings