Kane - No Surrender (2009)

Kane kiest op "No Surrender" gewoon weer voor toegankelijke pop/rock liedjes. Op de voorganger werd er stevig geëxperimenteerd met elektronica en dat pakte totaal niet goed uit. "No Surrender" klinkt wat dat betreft weer een stuk conservatiever en klinkt eigenlijk helemaal niet zo slecht. Bij Kane lopen de emoties nogal hoog op, waarbij ik vind dat er vaak op basis van niet muziek gerelateerde argumenten meningen worden gevormd. Dat is jammer, want zo slecht is Kane helemaal niet. Aan de andere kant ben ik geen grote fan van Kane en hun albums kunnen me nauwelijks (op een uitzondering daargelaten) bekoren. Ook "No Surrender" vind ik maar middelmatig. Zolang Kane zich beperkt tot de kleinere liedjes als het titelnummer en "Love over Healing" is het best goed te pruimen. Mooie luisterliedjes en dito melodieën. Maar met name in de rocknummers valt Kane door de mand. Nergens word ik geprikkeld of beklijft het maar enigszins. Het ligt prettig in het gehoor, maar meer ook niet. Typisch muziek voor op de radio, waar het bij mij vooral het ene oor in gaat en het andere oor weer uit. Slecht is het dus niet, hooguit matig, maar voor mij domweg niet boeiend genoeg.