This Immortal Coil - The Dark Age of Love (2009)

Lijkt wel interessant dit. Een tribute aan de in 2004 overleden Coil-stichter John Balance met bijdragen van o.a. Yann Tiersen en Bonnie Prince Billy. Ga ik toch eens naar op zoek.. Waar het topic toevoeghulp toch allemaal niet goed voor kan zijn

Precies

Ik vind het trouwens een zeer geslaagde tribute!
Erg mooi gedaan. Red Queen en Amber Rain zijn mijn favorieten.

Dit conceptalbum waar verschillende mensen aan hebben meegewerkt is een pareltje om te beluisteren, het is een Ode aan het legendarische COIL Ik kocht het min of meer op de gok.

Onlangs dit album via deze site ontdekt, heerlijk om (zoals nu) s'morgens vroeg naar te luisteren.
Amber Rain is een wonderschoon nummer, dat mag zo een keer of wat in de repeat bij mij.

Yaël Naim, Yann Tiersen, Matt Elliott, DAAU, Bonnie Prince Billy om er maar eens een aantal te noemen.
Allen leverden ze een bijdrage aan dit tribute album en het klinkt zoals je van genoemde artiesten kunt verwachten.
Eigenlijk was deze cd wat weggezakt bij mij maar inmiddels weer in rotatie zoals dat heet. Erg fraai!

Klinkt het ook als je van de naam This (Im)Mortal Coil zou mogen verwachten: m.a.w. lijkt het op de andere albums onder die bijna zelfde noemer?

Niet helemaal vind ik. Ja, ok, allebei melancholisch maar wel op verschillende manier.
DAAU vind ik een sterk stempel drukken dus als je die kent weet je een beetje welke richting je het moet zoeken. Ik denk dat Current 93 liefhebbers dit ook wel goed vinden en dan zonder de praatzang van Dave Tibet maar nu met mooie zang.

Wonderschoon dit! Was eerst in verwarring met This Mortal Coil maar heb ondertussen het nodige naslagwerk verricht en minitieus dit album beluisterd en genoten!

nee, helaas niet

Gewoon een keer proberen Oldfart (zeggen de andere meewerkende artiesten aan de cd je ook niks?).

Van naam wel , maar ken er niet echt veel van.
Maar bijv. Current 93 zegt me geen sikkepit.

This Immortal Coil klinkt iets 'puurder' dan This Mortal Coil. Meer acoustisch. Soms heeft het iets weg van een rustig subtiel & Lyrisch Swans album maar ik krijg veel associaties. Bij het eerste nummer denk ik zelfs de nieuwe Koop opgezet te hebben maar dat komt vooral door de lichte jazzy zang en dito begeleiding. Die sfeer verandert al snel. Echt dreigend zoals bij de 'echte Coil' wil het echter niet worden maar daar krijg je wel enorm veel hoorbare passie, vakmanschap en schoonheid voor terug.

Via Matt Elliott ontdekte ik pas recent (een jaar na de release) dit tribute project. Met tribute projecten kan het vaak twee kanten uit: een favoriet artiest voert nummers uit van een ander. Dat kan die niet interessant zijn of niet uit de verf komen (Tori Amos) of een voltreffer (Peter Gabriel). Of verschillende artiesten met wie je niet veel hebt voeren werk uit van een favoriet. Die laatste ben ik minder snel geneigd om te kopen.

En hoewel This Immortal Coil in de tweede categorie valt vind ik Coil een dermate fascinerende band dat met de ontdekking van het bestaan van dit tribute album het meteen een must buy voor mij was. Én met dat verschil dat met veel van de artiesten ik wel wat heb, met name de eerder genoemde Matt Elliott.

Ik vind het voorlopig goed/prachtig tot geweldig. Elliott's versie van 'Red Queen' vind ik niet minder dan een sensatie. En de sluimerende kracht van 'Ostia' blijft geheel overeind met de zang van BPB en zo blijft er meer bijzonders over. 'Teenage Lightning' (één van mijn favoriete Coil nummers) is onherkenbaar maar fraai en de rest is sfeervol al mist zoals gezegd wel een beetje de échte dreiging.

Overigens heeft Coil zelf ook ooit een prachtige cover afgeleverd van Leonard Cohen's 'Who By Fire'.

Aparte genre heeft dit album : ik kan me daar even niet iets bij voorstellen. Door pure toeval op MuMe op dit album gestuit (zocht naar This Mortal Coil) en door de hoes en de erg hoge score maar eens op internet gesnuffeld.
Ga de 'avant-garde' maar eens tot mij nemen.

Edit: inmiddels tot de helft gekomen (halverwege track en dit is toch niet iets voor mij. Het wijkt niet alleen sterk af van This Mortal Coil: er zit voor mij niet echt gang in en raak al snel verveelt. Hoes blijft echter wel mooi

Briljante plaat!

Snap dat "This Immortal Coil" voor sommige mensen verwarrend is. Maar dit is toch echt een Coil tribute, met niet de minste gastmuzikanten trouwens. En ja, Coil was natuurlijk wel een zeer uitgesproken band, die voor niet zoveel mensen (als bijvoorbeeld de ook prachtige 4AD gelegenheidsformatie This Mortal Coil) toegankelijk was.

Binnenkort komt er een vervolg hierop!