Fear Factory - Mechanize (2010)

Met de nieuwe lineup hoop ik dat FF de hoge verwachtingen waar kan maken. Met Dino Cazares terug in de band, aangevuld met Gene Hoglan en Byron Stroud moet dat wel lukken denk ik.

Met het nummer Powershifter als voorproefje kan ik in ieder geval niet wachten tot deze plaat uitkomt!

Idem! Ik verwacht geen nieuwigheden, gewoon een ouderwets beukende Fear Factory-plaat, doen waar ze goed in zijn. En laten we hopen dat deze iets beter wordt dan Transgression.

De song Powershifter is al te beluisteren en geeft goede hoop voor het hele nieuw album. De band heeft in ieder geval sinds Obsolete niet meer zo strak en bruut geklonken.

Wow! Nieuwe nummer klinkt erg goed zeg. Had zo op Demanufucture gekund.

Sterker nog: Sinds Obsolete sloegen ze nauwelijks een deuk in een pakje margarine.
Als dit klinkt zoals op Obsolete of Demanufacture ben ik een tevreden man.

Ik kijk ook zeer uit naar dit album, en dat ze maar snel in Europa gaan touren!

Eindelijk een Remake van Crash Test!

"Helaas" kan ik vandaag niet naar m'n werk ivm slechte weersomstandigheden. Mijn dag wordt echter opeens opgevrolijkt doordat ik de nieuwe schijf van FF zojuist hebt ontdekt.
Conclusie na eerste luisterbeurt: er is een waardige opvolger van Demanufacture geboren!

Wat klinkt dit lekker zeg! Wat mij betreft zijn ze definitief weer terug op het niveau van Obsolete en Demanufacture. Heerlijke productie ook, het geluid knalt werkelijk de boxen uit. Volgens mij werken de machines weer op volle toeren. Ik kan niet wachten om de heren weer eens live te aanschouwen.

Wel weer zo'n halfgaar episch laatste nummer trouwens, dat was nou weer niet nodig.

De comeback van 2010? Dacht het wel! Wat een fijne plaat is dit zeg, en wat een brok energie en aggressie. Vooral de ritmesectie is genadeloos. Bell is ook bijzonder goed bij stem. Geen slechte song te bekennen, wel een hele reeks toppers. Productioneel is het ook een monster van een album. Qua sfeer zit het album ergens tussen Demanufacture en Obsolete in, niet geheel toevallig ook de beste albums van de band. Hier kan deze plaat zich moeiteloos mee meten, al is het natuurlijk grotendeels een herhaling van zetten. Maar wie maalt daarom als het niveau zo hoog ligt? Dino, welkom terug.

Deze ga ik nog wat meer beluisteren, nog tijd genoeg tot de release.

Een grote herhalingsoefening, zo klonken ze vijftien jaar geleden al en nu nog steeds alleen met mindere nummers, af en toe schiet er nog wel een nummer uit door melodie maar in het algemeen is dit keihard doorbeuken. Saai!!

Je hebt helemaal gelijk, vernieuwend is dit niet nee. Maar saai? Lekker ouderwets gebeuk!

Ik vind de plaat steeds beter worden. Geen enkele mindere song bovendien. Het ongenadig doorbeukende geheel neemt pas bij track 8 wat gas terug. Afsluiter Final Exit zeurt (uiteraard) te lang door, maar het is wel een prachtig nummer. Voorlopige favoriet is het meedogenloze Christploitation. En wat een gezeur hier over de vermeende saaiheid van Fear Factory. Als je dit geen goed album vindt ben je duidelijk geen fan van deze band.

Wat een waardeloos argument om iedereen die het niet goed vindt maar af te doen als geen fan, kom eens met wat beters.
Na Obsolete ben ik afgehaakt omdat ze veel te veel in herhaling vallen, ben zeker wel een fan maar dan van hun vroegere werk.
Dit is gewoon een band waar totaal geen ontwikkeling in zit en dat vind ik jammer, na vijftien jaar weer precies hetzelfde doen als waar je mee begonnen bent getuigd niet echt van originaliteit of inspiratie.

Ik denk niet dat het de bands bedoeling was om iets anders te doen. De band is vier jaar lang afwezig geweest, en is net terug mét Dino Cazares op gitaar. Volgens mij maakten ze hier liever een vette comeback om het grootste deel van de fans te laten horen wat ze wilden: een plaat zoals die doet denken aan Demanufacture. Fear Factory wil hiermee laten horen dat ze er opnieuw staan.

En ik moet toegeven: van een comebackplaat verwacht ik ook niets anders

Earth Crisis deed hetzelfde eerder dit jaar, ook Merauder liet opnieuw van zich horen. Ok, dat is metalcore, daar wordt sowieso geen ontwikkeling verwacht. Een ander dan... Exodus. Die deden met Tempo of the Damned toch precies hetzelfde als wat ze pakweg vijftien jaar daarvoor deden? Idem voor een band als Gorefest.

Hele week beluisterd, het album wordt maar beter en beter. Ik ga mijn stem verhogen naar het volle pond. Ik vind het album beter dan Obsolete en Archetype (de twee subtoppers wat mij betreft) en evengoed als het meesterwerk Demanufacture. Qua sfeer, intensiteit en songteksten is dit helemaal mijn ding. Van begin tot eind vind ik het een meesterlijk album. Gaat waarschijnlijk mijn favoriete album van volgend jaar worden, mits Machine Head geen roet in het eten gaat gooien.

wow, positieve reacties hierzo! ook snel maar pindakazen Als ie uitkomt uiteraard aanschaffen (FF is toch voor mij een vast aanschaf dus komt sowieso in mn kast).

Lekker plaat, ik vind alleen de eerste twee nummers wat minder. Pas bij track 3 begint te plaat te klinken zoals ik FF het liefst hoor. Zo strak als een tiet met van die heerlijke staccato rifjes zoals alleen Dino Cazarez ze kan maken. Ik hoor trouwens niemand over het geweldige drumwerk van Gene Hoglan. Met deze plaat zet hij een nieuwe standaard neer voor het dubbele Beez werk.

Daarmee doe je Hererra tekort IMO.
Ik heb m nu een stuk of wat keren gehoord en hij bevalt goed maar hij staat niet bij mij op dezelfde hoogte als Obsolete en Demanufacture, daarvoor heeft Dino teveel Divne Heresy elementen meegenomen.
In een nummer zit zelfs een typische DH solo! In FF horen geen solos.
Hoogtepunt v.h. album is Final Exit, wat een geweldig nummer is dat! Beetje Resurrection achtig maar dan nog beter, zo hoor ik FF het liefst!

Goeie 2de comeback (Archetype was ook al een comeback plaat toch ook een sterke plaat btw) van deze geweldige band!

4*

Niets ten nadele van Raymond Hererra inderdaad, echter deze leunde wel heel erg op zijn triggers. Het knappe van gene vind ik dat deze zonder triggers speelt (heb ik me laten vertellen, Eddie is niet bij de opnames aanwezig geweest

Daar komt bij dat ik de drum partijen van gene veel creatiever vind dan die van Hererra. Ook de complexiteit van het drumwerk ligt vele malen hoger. Niets ten nadele van Hererra inderdaad, echter vind ik Gene Hoglan wel en treetje hoger op de drum ladder.

Ik zie achter op de Aardschok dat er ook een limited "Toolbox" edition komt van deze cd, met daarin: een timmermanspotlood, hamer, schroevendraaier, meetlat, tape, sticker, patch en poster.

Dat wordt even zoeken

Heb deze maar op de mp3 eens gezet om te horen, maar tot nu toe ben ik enthousiaster over de cover dan over de muziek...

Goddamn, dit zag ik niet meer aankomen! Na 'Transgression' was ik wel klaar met deze band. Maar Dino terug en drumgod Hoglan op de kruk doen wonderen, blijkbaar.
Wat een energie weer! Niet zo fris en nieuw meer als destijds met Demanufacture, maar wat wil je. Nog steeds (alweer?) telt deze band mee bij de Groten der Aarde.

Punt 1, het gebruik van triggers heeft niets met de kwaliteiten van de drummer in kwestie te maken. Het geeft alleen dat extra strakke geluid wat FF nodig heeft. Reken dus maar dat Gene ook triggers gebruikt bij FF.

Punt 2, Gene is een drum god, zeker! Maar de drum partijen in FF zijn echt VERRE van creatief. Het zijn niet eens zo zeer zijn partijen maar meer hij die dino moet volgens op de gitaar. Dat is allemaal niet erg, want dat is ook niet nodig bij FF. Bij Strapping of zo is hij wel creatief ja.

Het nieuwe album is fantastisch! Minder goed dan Demanufacture, dat wel, maar wel beter dan Obsolete.

Dat vind ik juist het probleem van de platen met Hererra op op drums die speelt veel te veel me met Dino. Op de deze plaat speelt Hoglan veel mee met Dino (dat moet ook anders zou het geen FF zijn) het geeft echter veel meer zijn eigen invulling aan de nummers. Ik vind zijn drum partijen juist heel erg cratief.

Wat ik met creatief bedoel is dat hij met zijn drum partijen meer doet dan alleen maar het staccato gerram van Dino volgen, hij gebruikt de gitaar partijen van Dino meer als leidraad om steeds weer op terug te komen. Daar breidt hij vervolgens zijn eigen drum partij om heen, in alle beperkte vrijheid die hij binnen FF heeft.

Net mijn eerste luisterbeurt gehad en het klinkt weer heel vertrouwelijk. De riffs van Dino en de growl/cleane zang van Burton zijn weer zoals vanouds aanwezig. Het ligt allemaal behoorlijk in de lijn van Demanufacture en Obsolete.

Erg vernieuwend klinkt het allemaal niet, maar dat maakt me bij Fear Factory niet uit. Zolang het maar lekker klinkt en tekeer gaat ben ik tevreden. Grote pluim trouwens voor het sterke drumwerk van Gene Hoglan.

Voorlopige nummers die me bij zijn gebleven zijn: Powershifter en Industrial Campaign.

Welke bedoel je nou? Industrial Discipline of Fear Campaign?

Dat moet dus Industrial Discipline zijn.

zozo, dit klinkt allemaal wel weer aardig van d'n vette!!!