Screaming Lights - Like Angels (2009)

Het boekje verraadt buiten de teksten en dat een en ander kennelijk mede te danken is aan vrienden en familie, weinig. Op zoek dus naar wat achtergronden en dan kom je dus ook niet heel veel verder nog dan dat de band jong is, geformeerd rond ene James Treadell en uit Liverpool komt. De single Glow heeft wat airplay gekregen in de UK en dat is het dan wel. Maar het lijkt me gek als we niet meer van deze band gaan horen.

Het openingsnummer roept, zoals vaker bij nieuwe bandjes de laatste tijd, de naam van het mythische Joy Division op. Vervolgens worden we getrakteerd op een New Order pastiche en dan denk ik: ik word nog niet van mijn sokken geblazen, maar ik luister toch maar even door.

Het grappige is dat de connecties met de Manchester helden er voor zorgen dat ik de rest wil beluisteren, er achter kom dat het op het vervolg van de plaat gedaan is met die link en juist vanaf nummertje 3 echt indruk gemaakt wordt op ondergetekende. Werkelijk de ene indierockparel na de andere komt voorbij. Stemming is veelal tegen het melancholische aan, altijd een pre, en over de hele plaat blijft men weliswaar knipogen naar diverse postpunkhelden, maar is het gebodene wat mij betreft ook voldoende eigen. Het fraaie is dat, in tegenstelling tot bijvoorbeeld Editors, niet op een sound wordt ingezet. Net als je denkt dat het wel even kan met die juichende gitaartjes, komt een piano of een synthlijn binnen vallen. En dan niet zo plompverloren als bij die laatste Editors plaat maar subtiel en niet contrasterend met de rest van het geluid. Daarnaast is ,op een tweetal niet storende niemendalletjes na, het songschrijversschap dik in orde.

Dit is geen gimmick waarbij, bij gebrek aan goede songs, de effectenbatterij wordt ingezet. De productie is zeker niet vol te noemen, het geluid daarmee transparant en de melodielijnen fraai. Voeg daarbij een competente zanger en dan is de cocktail wat mij betref gereed.

Ik voorspel de Screaming Lights een behoorlijke fanbase in de alternative/indie-hoek. Mocht dat, geheel ten onrechte, achterwege blijven, dan heb ik een persoonlijk pareltje in huis en weet ik het lekker beter dan de rest van de wereld...minus DJArend dan..