Screaming Lights - Like Angels (2009)

Als dit geen MuMe sensatie wordt dan eet ik mijn nog aan te schaffen hoed op. Tip van DJ Arend die hem in zijn cool verbouwde winkel even afspeelde. Weinig tijd om te luisteren aldaar maar in de auto op weg naar mijn werk alvast mogen genieten van de eerste vier verbluffende tracks. Ja ik werk dichtbij

Eerste indruk....jaren '80 links naar de usual suspects maar dan ff een pak indringender dan wat vandaag de dag met die referenties voorbij komt. Ook nog een prima zanger. Meer volgt zeker.

Dank je voor de complimeten (over de verbouwing) en het is inderdaad een toffe plaat. Ga hem zelf ook nog kopen, maar verkoop net het 2e en laatste exemplaar (draaide hem maar weer eens in de winkel) dus weer bijbestellen

Het boekje verraadt buiten de teksten en dat een en ander kennelijk mede te danken is aan vrienden en familie, weinig. Op zoek dus naar wat achtergronden en dan kom je dus ook niet heel veel verder nog dan dat de band jong is, geformeerd rond ene James Treadell en uit Liverpool komt. De single Glow heeft wat airplay gekregen in de UK en dat is het dan wel. Maar het lijkt me gek als we niet meer van deze band gaan horen.

Het openingsnummer roept, zoals vaker bij nieuwe bandjes de laatste tijd, de naam van het mythische Joy Division op. Vervolgens worden we getrakteerd op een New Order pastiche en dan denk ik: ik word nog niet van mijn sokken geblazen, maar ik luister toch maar even door.

Het grappige is dat de connecties met de Manchester helden er voor zorgen dat ik de rest wil beluisteren, er achter kom dat het op het vervolg van de plaat gedaan is met die link en juist vanaf nummertje 3 echt indruk gemaakt wordt op ondergetekende. Werkelijk de ene indierockparel na de andere komt voorbij. Stemming is veelal tegen het melancholische aan, altijd een pre, en over de hele plaat blijft men weliswaar knipogen naar diverse postpunkhelden, maar is het gebodene wat mij betreft ook voldoende eigen. Het fraaie is dat, in tegenstelling tot bijvoorbeeld Editors, niet op een sound wordt ingezet. Net als je denkt dat het wel even kan met die juichende gitaartjes, komt een piano of een synthlijn binnen vallen. En dan niet zo plompverloren als bij die laatste Editors plaat maar subtiel en niet contrasterend met de rest van het geluid. Daarnaast is ,op een tweetal niet storende niemendalletjes na, het songschrijversschap dik in orde.

Dit is geen gimmick waarbij, bij gebrek aan goede songs, de effectenbatterij wordt ingezet. De productie is zeker niet vol te noemen, het geluid daarmee transparant en de melodielijnen fraai. Voeg daarbij een competente zanger en dan is de cocktail wat mij betref gereed.

Ik voorspel de Screaming Lights een behoorlijke fanbase in de alternative/indie-hoek. Mocht dat, geheel ten onrechte, achterwege blijven, dan heb ik een persoonlijk pareltje in huis en weet ik het lekker beter dan de rest van de wereld...minus DJArend dan..

Als ik de nummers op MySpace beluister wordt ik wel enthousiast. Een naam die naar boven komt is Bell Hollow, een Amerikaanse nuwave-band, die helaas alweer ter ziele is.
Ga deze plaat bestellen!

In de lijn van Bell Hollow zeg je?......dan spits ik mijn oortjes.

Ik heb deze cd nu een paar keer gedraaid maar het valt me wat tegen. Het is te glad, de stem is wel aardig maar niet heel goed, en de melodieën zijn ook niet slecht maar na 3 x beluisteren heb je het gevoel dat je het wel kent. Ben Hollow vind ik ook stukken beter! en hoor ik hier niet echt op terug. Dit gaat eerder richting pop dan richting dark-wave.

Niet slecht maar om een voorbeeld te noemen wat ik beter vind, en ook uit 2009 afkomstig is klik

Gaan we dan ook uitproberen. Overigens is dit inderdaad meer (indie)pop dan dark wave.

Erg mooi album, wist me zeer te verrassen en zal voorlopig nog vele luisterbeurten krijgen.
Bij de eerste 3 nummers was het voor mij al meteen raak, en de rest van het album blijkt minstens zo mooi te zijn.
Ik zet hem voorlopig op 4*, maar dit kan nog wel hoger worden.

Ja. Maar waar?
Paul (R71) heeft hem niet, RSR ook niet. Alleen wel gezien op i-tunes.

bij mij in de winkel staat hij gewoon inmiddels al 10 verkocht !

Ik heb hem nu ook eindelijk op cd. Zag hem liggen bij de Sounds in Tilburg en heb hem meteen gekocht. Nog steeds een geweldig album, zeker een van mijn favorieten op het moment.

De zanger heeft een erg goede stem, en ook zijn teksten zijn erg goed.
Het enigste mindere aan het album vind ik het nummer Anymore, een vrij simpel nummertje dat ik ook niet echt thuis vind horen op de cd. Het nummer heeft net niet wat de rest van het album wel heeft. Maar toch is het het skippen niet waard en meteen erna komt een van mijn favoriete nummers van het album dat het weer helemaal goed maakt.

No dinner for you, eat your hat.

Misschien kan VDG contact opnemen met Carlo Brantsen, die was laatst op zoek naar een licht verteerbare hoed. klik voor een fotootje.

Die hoed ga ik nog niet aanschaffen. Heb deze plaat aan al mijn vrienden laten horen en die hebben hem alle een gekocht Ik denk dat het nog goedkomt en het zou zeer verdiend zijn. Gewoon een erg fijne indiepopplaat die ik graag voorbij laat komen op de speler.

Wow, is dit me even super chill! Bedankt voor de ontdekking allemaal

Zo die leggen het bijltje er snel bij neer!

Lekkere gitaarband, niks vernieuwends maar lekker in het gehoor liggende muziek.

Deze band heb ik ontdekt via de Alternatieve Top 152 en ik ben daar heel erg blij mee!
Indie rock met ballen en inhoud: Ongelofelijk aanstekelijke deuntjes, met heerlijk gitaarwerk. Screaming Lights weet zich duidelijk te onderscheiden binnen hun genre en dat vind ik knap.

21st Century, Exit Wound en Glow zijn voorlopig mijn favorieten, op de voet gevolgd door Hello Tomorrow (wat eigenlijk wel wat aan de simpele kant is).
Vooral Glow vind ik fenomenaal. Zonder een duidelijk refrein en coupletten wordt hier toch een goed opgebouwd en gestructureerd nummer neergezet dat volledig gestuurd wordt en in toom gehouden wordt door de (tweede) gitaar. Die gitaar valt vanaf 1 minuut 30 in, neemt de regie volledig in handen en laat mijn aandacht niet meer los. Fantastisch!

Ik zie dat herman ook al een poging heeft gedaan je aan deze belofte te houden. Maar goed, de plaat zit nu in de 20 stemmen-mijlpaal, dus dat kan op termijn nog wel een klapper worden!

Sensatie of niet, het is een fijne plaat. Ik hoor hem net voor het eerst en heb hem meteen maar besteld.

Ik vertrouw nog steeds p de goede smaak van de MuMeteraars . Ik zal hem ook weer eens in de rotatiebak gooien. Aanstekelijke plaat hoor, verdient meer dan de 20 stemmen

Toe, eet je hoed!

Ia al lang op.

Wow, ik ben hier nu al dikke twee uur naar aan het luisteren en dat zou wel eens mijn 40ste vijfsterrenplaat kunnen worden

Ik krijg een heel warm gevoel bij alle nummers die erop staan. Het zit allemaal verdomd goed in mekaar. Af en toe natuurlijk wel een dikke knipoog naar mijn helden van vroeger (The Cure, Joy Division/New Order), maar ze komen er zeker mee weg. Jammer dat ze gesplit zijn.

Ik moet duidelijk VanDeGriend meer beginnen volgen hier op deze site

Te laat, ik geloof dat ie z'n indigestie als gevolg van het opeten van z'n hoofddeksel net te boven is....burp...

Is dit eigenlijk alleen maar op CDr uitgebracht? Volgens discogs wel. Het label is daar ook niet Epitaph, maar wel Anti- of Wonderland Records.

Ik heb een keurige cd-uitgave uit 2009. Label: Epitaph Europe.

Ok, bedankt Casartelli. Ik dacht eerst dat de Cd versie Epitaph was en de CDr versie Anti-/Wonderland was. Maar nu denk ik dat er maar één versie van deze cd gemaakt is en dat ik dus gewoon op eBay of discogs of zo kan bestellen. Staat er bij jou dan ook dit op (promotional copy)?

Nee, die van mij ziet er vrij normaal uit. Kennelijk heb jij de limited edition.

Nee hoor, ik heb 'm nog steeds niet gekocht. Dat was een scan van discogs die ik postte. Ik heb nu dus weer een beetje 'schrik' om 'm op eBay of discogs o.i.d. te bestellen momenteel omdat er blijkbaar van die promotional copies (CDr's) zijn die voor vol verkocht worden. Er is nergens een onderscheid op discogs en op eBay weet je ook nooit.