Wings - Wild Life (1971)

Beetje knullig album van Paul mcCartney, gelukkig heeft hij hierna diverse juweeltjes afgeleverd.

De bonustracks maken nog wat goed, gelukkig. Ik heb trouwens een versie van deze CD met 3 bonustracks, t.w. Oh Woman, Oh Why (B-side van Another day) en de single Mary Had A Little Lamb/Little Woman Love. Betreft EMI CD-FA3101.

Toch valt het mee met deze plaat. Goede nummers: Mumbo, Wild Life, Some people Never knows, I Am Your Singer, Tomorrow en het gedragen Dear Friend. Niet catchy en melodieus, zoals McCartney ze -daarna- kon maken. Maar gewoon goed. Niets meer en minder
De plaat heeft qua arrangement én productie een wat sombere sfeer over zich hangen. De bonusnummers zijn aardige toevingen, al is Give Ireland... wel een erg vreemde eend in deze bijt (nummer toentertijd verboden voor airplay op de engelse zenders).
McCartney c.s.
Tóch een plaat die wat geheimen herbergt. Ik blijf 'm af en toe beluisteren, 36 jaar na dato.
We zetten er een 3 op.

Give Ireland Back To The Irish en Mary Had A Little Lamb mooie nummers.

Paul McCartney heeft veel wisselde albums gemaakt als je het mij vraagt, waaronder deze erg slap allemaal.

Ik heb deze nummers pas een keer gehoord.

Ik ook Bob, maar vind het allemaal slap, niet slecht hoor maar McCartney heeft sterkere albums.

Ik vindt Jet, Band On The Run, Live And Let Die, Maby Amazing mooie nummers.

Yes, maar staan niet op dit album Bob. Wel bij de les blijven he.

Het eerste Wings album, was een zeer, zeer matige. Enige voldoendes verdienen "Tomorrow" en de bonustrack "Give Ireland Back To The Irish". Verder is "Dear Friend" wel een aardig nummer, maar niet meer dan dat. Voor de rest is het matig tot zeer matig. Daarom mijn stem: een 2.

Dit is een van de mindere platen van Macca. Hij had ergens gelezen dat Dylan in een paar weken tijd een heel album had gemaakt van A tot Z. Dit meende hij ook te moeten doen met Wildlife. Hiermee is de rauwe rock en bluessound van de vroege Wings verloren gegaan. Had hij nou eens een tekst bij Mumbo gemaakt ipv onzin woorden, dan had je een goede rocker want de gitaren zijn goed. Hij had Soily erop kunnen zetten en Best Friend. Wild Life, Tomorrow en Dear Friend zijn de highlights.

Dit album moet het eigenlijk hebben van de 'huiselijke' sfeer. Compositorisch gezien stelt het vrij weinig voor, maar de kenmerken hebben zo hun charmes. Toch is dit ook wel weer een 'gewaagd' album. Het klinkt ontzettend primitief, net als zijn solo-debuut. Paul heeft nooit zijn liefde voor 'vreemde' muziek onder stoelen en banken geschoven, en, vooral voor een ex-Beatle, getuigt het van enige moed om met een plaat als deze te komen, vooral als je onder vuur ligt van zowat de gehele media. De bonusnummers tillen het album over het algemeen wat meer omhoog. Mama's Little Girl is vooral een parel. Zolang je maar geen meesterwerk verwacht is dit eigenlijk best wel leuk om aan je collectie toe te voegen. Doe dit echter wel als je al iets van de vroege McCartney/Wings hebt.

3.

Zal wel aan mij liggen maar Dear Friend is ronduit een juweeltje en ook de curieuze rest kraakt mij dierbaar van het vinyl. Wild life en vooral Tomorrow zijn ook mooi. Koesteren dus!

Tja, Tomorrow en Dear Friend zijn heerlijke composities, de rest van de plaat baadt dan wel in een country-sfeertje (eeder dat dan een huiselijk sfeertje, maar dat is puur perceptie natuurlijk).
Inderdaad geen meesterwerk, ook geen onding, iets ertussen;
Leuk tussendoortje van Macca en zijn Vleugeltjes !
2.5 ster ! ** 1/2

Van de eerste 3 albums die Mc Cartney (met of zonder Wings) uitbracht is ' Wild Life ' duidelijk het minst interessant. Snel in elkaar gezet en geproduceerd en het resultaat is er naar. Jammer , want je kunt op Wild Life in potentie prachtige songs vinden zoals bv. Tomorrow er een is.
Daarom is Wild Life eigenlijk alleen een plaat voor de echte Mc. Cartney fans en verzamelaars. Zoals ik er eentje ben.

ik denk dat Paul in het begin van zijn solo leven even de weg kwijt was en hij gewoon op zoek naar een eigen identitijt was die hij dan ook vanaf Band of the run heeft gevonden.Oky...Paul heeft in de beginphase zeker weten geen slechte songs geschreven, er zijn ook echte klassier erbij maar toch mis ik iets. Die verwachting van de Beatles fans was heel erg groot en hoe zou John over zijn liedjes denken? Op de andere kant waren John en Geoge vol present en zelf Ringo topte met It don't come easy

Laat ik nou vinden dat Paul langzaam de weg begon kwijt te raken vanaf ' At the Speed of Sounds ' ......

Ik ga van 3 naar 3,5.

Ik vind dit echt een prachtige plaat, vooral de sfeer spreek me erg aan. Het is wel een a-typische McCartney-plaat, qua nummers en qua zang. Hij is niet zo catchy als normaal, meer gemoedelijk.
Na RAM (voor mij het absolute meesterwerk) en McCartneyI is dit misschien zelfs wel mijn favoriete post-beatles-mccartney-plaat. Al staan Band On The Run, Red Rose Speedway en Venus & Mars natuurlijk ook in mijn top 10. Macca is gewoon een genie!

Ik heb dit nooit een hoogvlieger gevonden, maar toch is het een hele goede sfeervolle plaat. Misschien is juist het totale gebrek aan het streven naar succes charmant, maar er staan wel een paar erg goede tracks op. Dear Friend, Some people never know, Tomorrow, Love is strange en wild life hebben de tand des tijds uitstekend doorstaan, terwijl de andere nummers de sfeer, meestal een landelijke, er lekker inhouden. Ik noem dit op één of andere manier altijd het country album.

Teleurstelling na het briljante RAM

Ik heb deze "country"-plaat van Macca nog maar eens herbeluisterd en heb hem nu toch iets opgewaardeerd. Weliswaar geen echte topper in zijn oeuvre, maar om je echt voor te schamen is dit zeker niet!
Tomorrow, Dear Friend, Some People Never Know en Mary Had a Little Lamb en het aanstekelijke Mumbo springer er uit, de rest luistert lekker weg, het zondagochtendgevoel, zeg maar.

De composities zijn inderdaad niet erg sterk, maar dit album heeft voor mij een onweerstaanbare sfeer. Een mening die, zo te lezen, een aantal van jullie met mij delen.

mmmmmmm , zeker paul 's beste niet , en ik heb me vroeger als rebelse rocker altijd geergerd aan dat kinderliedje (mary had a little lamb ) verdomme paul , je was een ex beatle , en dan kom je met die prut aandraven !!!

Het gekke is dat ik naarmate ik ouder word deze plaat leuker ga vinden. Komt ook een beetje door de bonusnummers, denk ik. Vroeger ging je echt niet stoer tegen vrienden zeggen dat je Mary Had A Little Lamb een leuk nummertje vond. Toch past deze plaat helemaal in de geschiedenis van de tijd na the Beatles. Paul, onzeker, zoekend naar inspiratie. Zonder zijn muziekmaatje John. Ach, het is geen klassieker, maar af en toe het beluisteren waard, terugdenkend aan die tijd

Some People Never Know vind ik toch ook zeker een sterk nummer.

Zo slecht is deze plaat niet, some people never know, Tomorrow en Dear friend zijn zelfs erg goed, maar The Beatles maakte vlak na de split als solo artiesten in die periode vreselijk goede muziek. In de periode 1970/1971 kwamen meesterwerkjes uit als All Things must pass, Imagine, Ram, John Lennon/Plastic Ono band, Beaucoups of blues, concert For Bangla desh met daarnaast talloze topsingles, It don't come easy, instant karma, another day, my sweet lord, bangla desh, power to the people etc..etc..waarschijnlijk was Wild life het eerste post-Beatles product wat niet aan die enorm hoge norm voldeed. Maar los daarvan is deze plaat best goed, alleen in vergelijking met voorgaande producties viel deze plaat tegen, het publiek was in en in verwend.

Zeer matige McCartney met Wings cd, zeer matig in alles. Songs, uitvoering, opnamekwaliteit.

Paul was zoekende, wist niet wat hij wilde en had bovendien weinig inspiratie.

Devil-hunt noemt alleen cd's met een positieve beoordeling van het voormalige Beatles kwartet, er is ook veel overbodig en slecht werk gemaakt in die tijd. Ram gaat dan nog. Het zou vervolgens tot eind 1973 duren voor McCartney met Band on the run zou komen.

En waar McCartney inderdaad in de loop van de tijd alleen maar beter werd of in ieder geval pogingen daartoe ondernam, is de rest van zijn oud collega's alleen maar nog veel zwakker geworden.

McCartney heeft met Wild life moeten leren, dat er voor een goede cd en een goede groep meer nodig is, dan alleen maar een oude lidmaatschapskaart van The Beatles.

Nog net een voldoende voor de titelsong en Tomorrow. De rest is onvoldoende tot zeer zware onvoldoendes voor o.a. de dramatische uitvoering van de Everly brothers klassieker Love is strange

Van de extra tracks scoort Give Ireland back to the Irish nog een voldoende, al was het alleen voor de tekst. Maar om het nog dramatischer te maken dan de cd al is, is ook besloten om Mary had a little lamb toe te voegen, behorend tot het zoetsappigste en allerslechtste werk dat McCartney ooit heeft geschreven.

Zo'n lange reaktie is toch niet nodig voor zo'n middelmatige lp. Je hoort een heel onzekere Paul "jammen" met voor hem, op dat moment, onbekende muzikanten. Om er weer eens in te komen , laten we maar zeggen. En Mamma"s Little Girl, prachtig!!! Truttiger kan bijna niet, maar wel een echt Paul nummertje.

Ik hoor persoonlijk toch veel liever dit dan een Speed Of Sound.