Björn Benny & Agnetha Frida - Ring Ring (1973)

Ik had vroeger alles van ABBA vanaf Arrival: 5 LP's dus. Van dit album kende ik natuurlijk Ring Ring, maar pas nu ik de Studio Albums boxset heb, beluister ik deze LP voor het eerst. En wat blijkt: het is een heel aardig popalbum uit begin jaren '70, met veel nog onschuldige liedjes. Qua sound moet ik soms zelfs wat denken aan Gilbert O'Sullivan uit die tijd of zelfs the Carpenters. Maar toch: je hoort regelmatig het ABBA van 3 jaar later wel terug.

Het zijn vaak leuke songs, die best goed in elkaar zitten. En we luisteren toch echt naar de mooie stemmen van Agnetha en Frida. Heel aardig zijn Ring, Ring zelf, het mooie Disillusion en He's Your Brother. Ook de moeite waard zijn bijvoorbeeld People Need Love, Nina Pretty Ballerina & Love Isn't Easy (But It Sure Is Hard Enough). Ja dit album had ik wel eens wat eerder mogen luisteren dan in 2020. Ik was ooit met terugwerkende kracht gekomen tot Waterloo (1974), maar die is net wat minder dan dit debuut.

Bepaald nog geen meesterwerk dit debuutalbum van Benny en co, maar wel heel leuk om te horen. En 10 x beter in alle opzichten dan het erbarmelijke Voyage....

De band die toonaangevend was tijdens mijn pubertijd. Je kon geen disco in lopen of er werd wel een Abba single over je uitgestrooid. Als je over de kermis liep was er altijd wel een attractie waar een nummer van Abba schalde. Als liefhebber van de wat meer alternatieve muziek (destijds bijvoorbeeld Genesis of Pink Floyd) wilde je van Abba niet zoveel weten. Dat was muziek voor tienermeisjes.

Maar ondertussen werd je toch geraakt door dit viertal uit Zweden. De muziek was perfect geproduceerd. De dames zongen als engelen en stonden goed op de Popfoto-poster aan de muur in je kamer. Je wilde het niet toegeven maar het had toch wat.

Ik vond dus (ook stiekem) veel Abba platen best wel lekker. Dancing Queen of Knowing Me, Knowing You, Mamma Mia en I Have a Dream. En zo nog een aantal singles. Nu durf ik er wel voor uit te komen, zoals velen met mij. Abba heeft een onuitwisbare stempel op mij gedrukt. Vroeger vaak onbewust, maar nu bewust.

Het is wel zo dat ik nooit verder heb gekeken dan de singles die toen zijn uitgebracht en die zijn verzameld op de Abba Gold albums. Nu wordt net tijd om ook eens naar de overige Abba albums te luisteren. Wellicht ontdek ik nog wat moois.

Nog voor Waterloo de doorbraak betekende werd het album Ring, Ring uitgebracht met daarop de single met diezelfde naam. Ring Ring is een prima nummer. Mooie melodie en vooral het refrein is erg aanstekelijk. Als ik de opname hoor vraag ik me wel af of de fameuze opnametechniek van Björn en Bennie al is gebruikt.

Ook opvallend, nummers waar Bjorn en Bennie de zang voor hun rekening nemen. Alleen in het refrein spelen Agnetha en Anni-Frid daarin ook een rol. Dat is wel nieuw voor mij. En dat na 50 jaar! De naam Abba, hoewel die voor de hand ligt, is wel slim gekozen trouwens. Bij elke platenboer vooraan in de vakken.

Inmiddels heb ik een aantal nummers doorlopen en eerlijk gezegd valt het me wat tegen. Veel van de muziek zou het ook op de kermis niet gedaan hebben. Nina Pretty Ballerina is na Ring, Ring het eerste nummer wat mij opvalt. Ook een single volgens mij. Love Isn’t Easy bevalt me stiekem ook wel.