Shearwater - The Golden Archipelago (2010)

Kijk, naar deze plaat kijk ik ontzettend uit. Het wordt voor mij - naast de nieuwe van Arcade Fire - dé plaat van 2010. Een plaat waar ik grote verwachtingen van heb. De vorige albums van Shearwater, zoals 'Palo Santo' en 'Rook', heb ik grijsgedraaid. 'Rook' was voor mij de mooiste plaat van 2008!

Een aantal nummers van dit album heb ik al live kunnen beluisteren, toen ze dit jaar in Vera stonden. Stuk voor stuk mooie nummers, die al mijn hoge verwachtingen waarmaakten. Maar het is de vraag hoe ze op deze studioplaat klinken en hoe ze een eenheid vormen met de andere nummers. Het eerste nummer van dit album is inmiddels te beluisteren: 'Castaways'.

Een erg mooi nummer! De weergaloze stem van Meiburg, die soms door merg en been gaat, de prachtige drums die ineens het nummer binnenvallen en een prachtige melodie.

Ook de schitterende hoes valt op, in de stijl van 'Rook'. Zo, genoeg op de loftrompet geblazen. Het is nu wachten op een eerste luisterbeurt!

Pfff, ben ik druk aan het klooien om hem toegevoegd te krijgen, staat hij er al op

Maar ik kijk hier ook erg naar uit, ben er in februari 2010 ook zeker weer bij als ze door Europa touren.

Castaways is alvast geweldig. Prachtige percussie en sfeer. Meiburg groeit van plaat tot plaat. Ik sta ook alvast op de uitkijk !

'Castaways' is inderdaad een erg mooi en verslavend nummer. Ik heb het al behoorlijk grijsgedraaid en kijk ook erg uit naar het volledige album

En vanavond mogen we gaan luisteren ....
Hij ligt wat sfeer en composities betreft erg in het verlengde van Rook. Maar dat is echt alleen een eerste indruk.
Op de LP staan nog twee bonusnummers, dus die houden we nog even tegoed.

Afrikaans gezang opent de nieuwe Shearwater, een bandje die ik heb leren kennen door het enthousiasme van user Lin. Een bandje dat ik daarna ook ben blijven volgen.
Meridian is gelijk al betoverend wanneer de Afrikaanse zang stopt en overgenomen wordt door zanger Jonathan Meiburg.
Het is hij die deze band zo weergaloos aantrekkelijk weet te maken. Er hangt zoveel triests in die stem en tegelijkertijd is het alsof je een engel hoort zingen die weinig van doen heeft met het aardse.
Zo klinkt deze opener in elk geval al wel in mijn oren en lijkt de toon gezet voor The Golden Archipelago. Dat de band Marillion op Black Eyes in mijn hoofd blijft rondspoken doet er voor mij al niet meer toe. Het is een uitstekend rocknummer met wijdse klanken en prima uithalen van Meiburg, omlijst door puik gitaar- en toetsenwerk. Je hoort weinig vernieuwends maar gewoon oerdegelijk vakmanschap.
Landscape at Speed kenmerkt zich door puike percussie. Ook op dit nummer valt verder weinig op of aan te merken. Het is Shearwater zoals je Shearwater kunt verwachten en misschien is dat dan ook gelijk het enige minpuntje: we kennen het allemaal wel, maar dat wil niet zeggen dat het daardoor minder smaakt.
Hidden Lakes draait rondom de piano die een weelderige dans aangaat met de luisteraar waarbij minstreel Meiburg zijn kunsten kan en mag vertonen. Halverwege wordt de sfeer iets grimmiger en lijkt het of we wat Japanse invloeden meekrijgen dankzij het klokkenspel (of zijn het toch gewoon synths?).
Wat me opvalt aan dit album is de tijdsduur: het haalt de veertig minuten nog niet eens en de nummers zijn behoorlijk kort en bondig en dan is het gelijk goed te horen dat Corridors een gejaagdheid heeft meegekregen die het nummer tevens wat puntigs geeft. Ik vind het wel een pluspunt moet ik zeggen want hierdoor kun je je aandacht er goed bij houden.
God Made Me klinkt wat akoestischer en zorgt voor dat heerlijke herfstachtige sfeertje dat deze band meestal zo goed weet neer te zetten. Als later de strijkers inzetten waarna er een soort rockexplosie plaatsvindt ben ik verkocht..... het is zo lekker meeslepend allemaal.
Runners of the Sun klinkt degelijk en Castaways was al een tijdje te beluisteren. Zoals al door mijn voorgangers gezegd: een mooi en verslavend nummer.
An Insular Life is eveneens een mooi nummer waar al weer opvalt hoe goed er gemusiceerd wordt. Nergens een noot te veel, geen toeters en bellen die de boel afleiden, maar gewoon fraaie rockmuziek.
Uniforms opent wat spannender: wat zou er gaan komen? Heel simpel: een prima nummer dat de weg vrij maakt voor de schitterende afsluiter Missing Islands, dat deze keer wel eens een stuk langer had mogen duren zo mooi.

De conclusie lijkt me duidelijk: Shearwater komt niet bepaald met iets nieuws op de proppen maar zolang ze vakwerk afleveren is dat niet zo erg toch?!

Leuk stuk Aero. Ben erg benieuwd naar de plaat.
Als ze de volgende keer weer in Nederland spelen allemaal gaan kijken he? Als ze weer voor een halflege zaal staan te spelen schaam ik me echt dood.

Ze komen 17 februari weer naar Paradiso. Wil er graag weer heen, maar heb nog niemand om mee te gaan...

Kende deze band nog niet. Uit nieuwsgierigheid dit album van internet geplukt. Klinkt erg goed!!

Wat aERodynamIC zegt klopt. Het zijn stuk voor stuk mooie nummers, maar je krijgt vaak het idee het al eerder van ze te hebben gehoord. De nummers kunnen me nog niet zo pakken als op 'Palo Santo'. Voorlopig 4*

Vakwerk it is! En het grijpt me toch wel weer.. op een of andere manier weten ze bij mij altijd de gevoelige snaar te raken! Heerlijke 'subtiele' bombastische muziek tot de kern toe goed verzorgd!
En wat mij betreft hoor ik toch wel weer een aantal nieuwe dingetjes.. luister bijvoorbeeld naar Corridors.. super drammende drum.. moeilijk om stil te blijven zitten!

Deze nieuwe plaat is het sluitstuk van een trilogie - 'Palo Santo', 'Rook', 'The Golden Archipelago' - waarin de natuur een hoofdrol speelt.

Eerlijk is eerlijk: na de eerste luisterbeurt van dit nieuwe album was ik licht teleurgesteld. 'Palo Santo' en vooral 'Rook' grepen me direct bij de keel. Prachtige ingetogen albums met zo nu en dan een flinke uitspatting. Vooral dat laatste miste ik tijdens de eerste luisterbeurt van dit nieuwe album. Een nummer als 'Home Town', waarin alle broeierigheid erin eens uitkomt.

Toen ik gisteren de plaat op mijn iPod beluisterde, veranderde de mening over de eerste luisterbeurt. Ineens hoorde ik de prachtige melodie in het openingsnummer 'Meridian': de subtiele percussie die ineens binnenvalt, de stem van Meiburg die ineens begint (kippevel). Ik werd geraakt.

Het daaropvolgende 'Black Eyes' ligt in het verlengde van de nummers 'Rooks' ('Rook') en 'Red Sea, Black Sea' ('Palo Santo'). Een up-tempo nummer, waarin woede heerst. Een goed nummer, maar het haalt je wel uit de sferische stemming van het eerste nummer. De nummers 'Landscape at Speed' en 'Hidden Lakes' slutien daar beter bij aan.

Luister naar het prachtige gitaarspel in 'Landscape at Speed', samen met het mooie klokkenspel. Prachtig. Luister naar het goede pianospel in 'Hidden Lakes' en wederom het schitterende klokkenspel. Erg subtiel!

Bij 'Corridors' wordt net als bij het tweede nummer de versnelling ingezet. Het houdt je als luisteraar scherp, het zorgt voor afwisseling, maar het is tegelijkertijd ook een breuk met de mooi, melancholieke en stemmige muziek die de plaat toch wel overheerst.

'God Made Me' is wederom een mooi ingetogen nummer, met de prachtige drums halverwege het nummer. Het is een mooie voorbode van wat volgt: het mooiste nummer van deze plaat, wat mij betreft.

'Runners Of The Sun'.

Werkelijk een schitterend nummer, dat 'Castaways' overtreft. Het is de melodie, het mooie gitaarwerk, de stampende drums, de hoge stem van Meiburg. Zo hoor ik Shearwater het liefst.

'An Insular Life' en 'Uniforms' zijn beide spannend in hun opbouw, wederom een mooi instrumentarium, opnieuw de krachtige stem van Meiburg. Goede nummers, die me overigens wel wat minder raken. 'Missing Islands' is een prima afsluiter: piano, drums, zang. Een klein nummer, dat wel direct een mooie sfeer neerzet.

Al met al leek deze plaat me dus eerst een tegenvaller te worden. Ik had ook hoge verwachtingen na het mooie 'Palo Santo' en 'Rook'. Maar mijn koptelefoon deed echt recht aan de muziek. Zo hoort deze muziek beluiserd te worden, dan hoor je de prachtige details, de subtiele percussie, het klokkenspel en de zuivere stem van Meiburg. De eerste twee albums van de trilogie kregen van mij regelrecht 5*. Ik begin nu met 4,5*.

Ik vind deze plaat toch wel een flink stuk minder dan Rook, dat over de gehele speelduur boeide en enkele grote hoogtepunten kent (o.a Rooks en On The Death Of The Waters). Deze plaat klinkt wel vertrouwd, maar de "spark" ontbreekt voor mij toch echt om nu al met 4* of hoger te gaan gooien. Ik begin op 3*

Damn, zo snel al weer? Weet niet of het financieel en logistiek te regelen is om daar bij te zijn... Mocht het lukken dan kunnen we misschien een, hoe heet dat hier, mini-meeting doen ofzo. Maar die datum gaat moeilijk worden...
(Ben nou wel erg hypocriet natuurlijk... )

Wat een geweldige plaat weer! Ik ben er de 17e sowieso weer bij, dit is echt zo'n band die live iets toevoegt aan hun nummers. Vorig jaar heb ik ze twee keer live gezien, en vooral de eerste keer was ik helemaal overdonderd. Wat een geweldige stem heeft die Meiburg!

Het wilde tot nu toe nog niet helemaal lukken tussen Shearwater en mij. Maar met deze cd ben ik over. Ik kan deze rustig 3 keer achter elkaar luisteren zonder dat hij verveeld. Verhoogd naar 4,5*, materiaal voor de top 10 over 2010.

Ook op eerdere albums liet Jonathan Meiburg merken dat hij een obsessie heeft voor het milieu, hier doet hij het weer. De titel van het album The Golden Archipelago doet dat al vermoeden, en door het openingsnummer Meridian is het direct duidelijk wat er met de ‘gouden archipel’ bedoeld wordt. Hier hoor je namelijk een volk zingen, het doet Afrikaans aan, maar het schijnt het volkslied te zijn van het eilandje Bikini, een atol in de Grote Oceaan. Dit eilandje is inderdaad de naamgever van de zwemkleding, maar hier werden ook in totaal twintig kernproeven gehouden wat ten koste ging van het plaatselijke milieu. Dit is dan ook de achterliggende gedachte van het album.

Maar mij gaat het uiteindelijk om de muziek zelf. Dit volkslied wordt vervolgens overstemd door een slag op de gong waarna onheilspellende drums en gitaar de zang van Jonathan Meiburg voorgaan. Het hieropvolgende Black Eyes begint met haastig pianospel en waar Meiburg in het eerste nummer een heel gevoelig stemgeluid heeft is dat hier juist heel krachtig. Een prachtig dramatisch nummer dat iets weg heeft van de Bikiniaanse (vergelijkbaar met de Afrikaanse) volkszang.

Landscape At Speed begint met een intro van wat lijkt het slaan op potten en pannen, wat volgt is een traag, enigszins monotoon nummer dat nergens echt op gang komt, maar wel een hele mooie sfeer schept. In Corridors komt de krachtige stem weer terug en na het enigszine sprookjesachtige Hidden Lakes zorgt dit noisy nummer voor de juiste afwisseling. Ook het hieropvolgende God Made Me kent korte momenten van noise in een verder melodieus nummer.

Na de terugkerende vioolgedeeltes in Runners Of The Sun volgt het prachtige hoopvolle Castaways. Weer een nummer waarin de zang Jonathan Meiburg lijkt beïnvloedt door de Afrikaanse volksmuziek. Na het eveneens prachtige An Insular Life vind ik de twee afsluitende nummers van iets mindere kwaliteit.

Met de vorige albums van Shearwater ben ik nog niet heel bekend, maar dit album heeft me er zeker benieuwd naar gemaakt. De variatie aan instrumenten en de manier waarop ze de Pacifische volksmuziek (als ik het zo kan noemen) op The Golden Archipelago gebruiken zonder dat dit het album overheerst, maken het tot een zeer geslaagd album.

For Music Only

Ik heb een kaartje gewonnen voor 17 feb bij Kinda maar heb nog geen vervoer. Iemand uit de buurt van Ermelo die er heen gaat ? Vorig jaar in Utrecht gezien, deden ze al wat nieuwe liedjes, waarvan ik er een (geen idee hoe die heet) erg goed vond. Waren toen wel mooi op tijd klaar voor de laatste trein, maar dat haal ik niet vanuit A'dam. Concert is volgens mij in de Melkweg en niet Pardiso.

Als jij kaartjes kan regelen wil ik wel langs Ermelo...

Rooks en Paolo Santo konden mij een heel album boeien. Deze plaat is bij vlagen briljant maar kan niet tippen aan de vorige twee.
Een welverdiende 4.

Mijn eerste kennismaking met deze band. Ik vind het prachtig klinken. Zal de plaat nog eens wat vaker beluisteren.

Fuck wat een mooie plaat, je moet er even inkomen maar dan laat hij je ook niet meer los. Jammer dat het mooiste nummer van de plaat Runners of the Sun zo kort is, maar misschien maakt dat 'm wel zo speciaal. Ik krijg hier en daar echt een gevoel dat ik naar een plaat uit de late eighties aan het luisteren ben. Het zal de stem van Meiburg zijn, die me sterk aan die van Mark Hollis van Talk Talk doet denken. Qua muziek en sfeer gaat het soms ook een beetje richting de latere platen van diezelfde groep vind ik.

Dikke 5*

Vanavond in de Melkweg. ben benieuwd hoe de nieuwe nummers live overkomen...

Concert gisteravond in de Melkweg was geweldig!! Ik moet zeggen dat ik eerst niet zoveel had met het nieuwe album, maar na gisteravond klinkt het op de een of andere manier veel mooier!

Het concert was inderdaad erg mooi alleen helaas weer geen 'Red Sea, Black Sea'. Ik vond de nieuwe nummers dit keer ook mooier dan tijdens hun laatste optreden in NL (toen probeerden ze er ook al een paar uit).

Stuk voor stuk heel mooie nummers, de plaat is niet te lang, de aandacht wordt tot de laatste noot vastgehouden. De stem van Meiburg heeft iets theatraals, al ga ik het niet vergelijken met Antony Hegarty, da 's toch nog een stuk theatraler. 'Corridor' is wel beduidend sneller en scherper dan de andere nummers, waar ik geen probleem mee heb. Afsluiter 'Missing Islands' is een pareltje, werkelijk genieten.

4 sterren

Wat is dit weer mooi. De vierde prachtplaat op rij.

Mooi, mooi, maar hij grijpt me niet zoals de voorgangers. Ik vind Meiburg uiteindelijk toch niet zo'n sterke songwriter als Will Sheff, hoewel dat misschien wel appels met peren vergelijken is en een beetje nutteloos is. Toch drie sterren, waar de twee albums hiervoor er toch minstens allebei vier zouden krijgen. Ben wel blij dat het 'drieluik' nu afgelopen is: gooi het maar eens over een andere boeg, dame en heren van Shearwater.

Wederom een mooie plaat maar ben het wel met Nihilisme eens dat er vergeleken met de vorige twee iets mist. Rook is voor mij tot nu toe het meesterwerk van Shearwater, de nummers pakken stuk voor stuk meer dan deze. Desalniettemin zal ik hem nog vaak luisteren! (En Okkervil River ook, in dat opzicht is het niet vervelend dat de heren Sheff en Meiburg beiden met hun eigen bandje verder zijn gegaan).

Haalt inderdaad niet de pieken van Rooks, maar de dalen (God Made Me, Meridian) zijn wat mij betreft anderzijds minder diep dan die van hun 2 vorige albums. Er zit ook wat meer vaart in, de nummers vloeien vlotjes in elkaar en nergens dreigt het geheel stil te vallen (wat op Rook af en toe wel eens het geval was). Fijn plaatje alweer met runners of the sun, corridors & castaways als hoogtepunten. 3,5* maar verwacht nog wel dat mijn waardering in positieve zin zal evolueren, Shearwater vergt om één of andere reden altijd wat tijd bij me.