The Gathering - Souvenirs (2003)

Nog eens geluisterd en volgens mij heb je gelijk Tijdens het terugspoelen hoor je namelijk de melodielijn van We Just Stopped Breathing en ik herkende een stuk tekst ervan achterstevoren en wat instrumenten niet-achterstevoren ofzo... het klinkt in ieder geval flink bewerkt! Maar goed, ik ben bijna uitgewend geloof ik; geweldig album

Inderdaad een prachtig album. Qua sfeer en instrumentatie vind ik dit de beste Gathering-plaat van ze allemaal.

Ik snapte eerst niet waar de titel "These Good People" op sloeg... nou gold en geldt dat voor meer titels van The Gathering en dan vooral bij dit album, maar voor These Good People lijkt dat veranderd sinds ik laatst Mezzanine van Massive Attack luisterde en ineens die drie woorden achter elkaar voorbij hoorden drijven. En ik weet nu ook waar The Gathering wat betreft dit album zijn inspiratie qua muziek voor een deel van gehaald heeft...! Er is dan wel een heel eigen geluid in Souvenirs, maar de invloed hoor je wel.

En dan nog dit:
Hm... achteraf opvallende opmerking nu Anneke weg is...

Even een stukje geschiedenis: de heren hadden het hele album Mandylion al geschreven en waren alleen nog maar op zoek naar een zangstem. Door een toevallige ontmoeting werd dit uiteindelijk mevr. van Giersbergen. Ze had, afgezien van wat zanglijnen, 0% invloed op de muziek op dat album. Dat is natuurlijk niet zo gebleven op volgende albums maar ze was absoluut niet de allesoverheersende factor die veel mensen haar toedichten toen ze aankondigde te vertrekken. Face it: The Gathering bestaan bij de gratie van de 2 broertjes Rutten en de toetsenist. Het 2009 album The West Pole bewijst dat eens te meer.

Daar ben ik van op de hoogte.
Anneke is zeker niet de overheersende factor, maar ik denk dat ze echt wel wat bij heeft gedragen aan de muziek, maar goed, dat zei jij ook al. Ik kan natuurlijk niks bewijzen, en eigenlijk is het een glad-ijs-opmerking, maar ik heb het idee dat The Gathering een band is die de muziek als een groep in elkaar zet, hoewel de namen bij de boekjes van How to Measure a Planet en The West Pole anders doen vermoeden. De eerste suggereert trouwens wel dat Anneke twee van de nummers van dit album zelf heeft gemaakt.

Nog maar eens opgezet. Helaas. You learn about it is top. De rest kabbelt voort. Goed geproduceerd, daar niet van, maar het doet me niets. Blijkbaar ben ik toch meer van Mandylion en Nighttime birds.

Inderdaad, de invloed van Mezzanine ligt er wel meters dik bovenop... Bij eigenlijk alle albums van The Gathering sinds HTMAP / ITE is er wel iets van Massive Attack te ontdekken (in de documentaire die er bij A Noise Severe bij zit, blijkt ook dat de band enorm fan is van Massive attack), maar vooral bij deze plaat. Kan het niet helpen om te denken dat het begin van These Good People precies hetzelfde is als dat van Teardrop...

Is trouwens toch apart, dat je weg bent van You learn about it (zo'n beetje het rustigste nummer dat de band ooit gemaakt heeft), maar dat je toch ook meer bent van Mandylion en Nighttime birds...

Crap! Mijn CD versie van dit album is echt stuk! Ik wil 'm graag op LP, wil iemand 'm kwijt? Of weet waar ie nog te krijgen is?

Laat maar, heb 'm al . Hij's prachtig!

Mijn favoriete Gathering! Hemelse klanken, Anneke op haar hoogtepunt. Qua stem dan. Zeer goede productie. Broken glass absoluut topnummer. Wat een CD, wat een band. Het beste dat NL heeft voortgebracht, maar dat is dan mijn mening...

Een prima mening Leptop, want ik deel dat vrijwel volledig. Of dit het beste van Nederlandse bodem ooit is weet ik niet, maar steengoed is het wel. Ook mijn favoriete Gathering-cd.

Ik luister dit album meestal met koptelefoon op. Echt een schitterende cd om even te ontsnappen aan het leven van alledag.

Qua bands deel ik Leptops mening wel volledig, dus dat zijn er al bijna drie

Ze hebben overigens net een nieuwe uit he...

Ondertussen is How to measure... deze Souvenirs wel voorbij gestreefd moet ik eerlijk zeggen. Deze blijft echter TOP.

Het geluid van The Gathering heeft in de loop der jaren een behoorlijke ontwikkeling doorgemaakt. Op een album als ”Mandylion” zijn de metalinvloeden overduidelijk; zware gitaren en logge, maar melodieuze riffs. Op ”Souvenirs” is een heel ander pallet aan geluiden te horen. De instrumentatie is voller, en het geheel heeft een mysterieus karakter. De gitaar is nog steeds te horen, maar meer dienend aan het geheel dan een doel op zich. Genuanceerder zogezegd. Persoonlijk hou ik iets meer van The Gathering ten tijde van ”Mandylion”, maar ”Souvenirs” is een heel sfeervol album dat bij tijd en wijlen dromerig klinkt. De stem van Anneke van Giersbergen eist wederom een hoofdrol op en het gedijt prachtig tussen de muzikale begeleiding. Je zweeft mee op de klanken die haar stembanden produceren. Wat dat betreft staat Anneke altijd garant voor kwaliteit. Maar ik wil de band niet tekort doen. Ondanks, of dankzij, een blikvangster als Anneke, is de muziek op ”Souvenirs” gevarieerd en divers. Eigenlijk gewoon een prima album dus.

Wat mij betreft een gedeelde eerste plaats met How To Measure A Planet in het rijke oeuvre van The Gathering, periode Anneke.

Stuk voor stuk minitieus uitgewerkte songs met veel sfeer, gevoel en prachtige melodieën. Hier is lang en hard aan gewerkt, en dat hoor je!

De opener These Good People is al meteen raak; geleidelijk word je middels de rustige Massive-Attack achtige drumbeat en aanzwellende warme synths het nummer ingezogen totdat Anneke je met haar sopraan bij de eerste zin je meteen bij de strot pakt. Heeeere aaaaaaaare weeeeeee.......

Wat is zo goed vind aan haar zangmelodieën (tevens ook bij de bijdragen die ze voor Ayreon deed) is dat ze nooit die kant opgaan die jij verwacht. Ze zijn origineel en bovendien volgestopt met dartelende glissando's alsof het niets is. Dat is wel de beste compensatie voor haar overigens niet altijd vlekkeloze Engels.

Even The Spirits Are Afraid is dan weer een staalkaartje voor de band. Een geweldige drumbeat en opbouw en talloze productionele vondsten zorgen voor een mooi muzikaal bad.

Hierna gaat The Gathering met het tandem Broken Glass/You Learn About It even met de voeten van het gaspedaal om nog meer ruimte te geven aan het gevoel. Broken Glass eindigt met een prachtige gitaarsolo en wordt gevolgd door misschien wel het mooiste nummer dat deze band ooit heeft opgenomen, You Learn About It. Ik ben echt geen watje, doetje of wat dan ook, maar ik houd het zelden droog bij dit nummer...(vooral het laatste stuk: de herhaling van dat "Can't Take No More" zo simpel, maar gewoon heartbreaking)

Maar nu komt het gevaarlijke punt: We zijn nog niet over de helft en het beste kruid lijkt reeds verschoten te zijn. De titelsong is duidelijk minder direct en profiteert weer van een rustige opbouw en dat is prima, want anders zou je mij na twee nummers letterlijk op kunnen vegen. Een fijne song met lekkere hooks dat lekker wegluistert.

Dan is het tijd voor een experiment: We Just Stopped Breathing. De song is nogal repetitief en psychedelisch van aard met een opnieuw weer zeer fraaie gedoubletrackte zanglijn. Anneke doubelt hier met een octaaf en dat is ook weer een iets andere (lees: frisse) insteek. Het nummer lijkt niet helemaal af te zijn en eindigt in een poel van noise, wat voor een gevoel van vervreemding zorgt.

Met Monsters zijn we dan weer terug op het pop-paadje, maar dan wat feller en vooral bozer. Anneke lijkt hier een hoop persoonlijke frustratie van zich af te zingen en doet dat weer met verve! Het belachelijk hoge niveau van You Learn About It wordt niet meer gehaald, maar verder is dit gewoon weer een prima pareltje.

Jelena en Golden Grounds leiden dit album dan weer sfeervol en rustig uit, gevolgd door het laatste kunststukje A Life All Mine. Prima duet tussen ene Trickster G. (ken hem niet, maar doet het prima) en Anneke met de band weer in topvorm.

Ik kan op dit album haast geen zwakke plekken ontdekken op de wat lange stilte tussen Golden Grounds en A Life All Mine na. Het songmateriaal is ijzersterk, de productie gelaagd en creatief en bovenal vind ik dit ook het meest warme en emotionele album van The Gathering. 5 sterren dik en dwars verdiend!

Dan nog een opmerking over de hidden track: Ik had ooit een CDR versie van dit album en die begon gewoon uit zichzelf de pre gab te spelen. De CD was destijds officieel niet te kopieren geloof ik, maar ik had thuis het programma Clone CD. die kopieerde gewoon alles, met als resultaat dat ik niet eens terug hoefde te spoelen voor die hidden track. Stopte ik de kopie in de speler, dan was hij wel heel lang aan het inlezen om vervolgens twee minuten voor het begin te gaan spelen, dat was wel freaky. Het betreft overigens niet veel meer dan wat los knip- en plakwerk achterstevoren van We Just Stopped Breathing...Niet bijzonder, maar een leuke inleiding voor These Good People.

Mooi verwoord en zoals ik dit album ook ervaar. Een van het beste ooit door een NL band gemaakt vind ik.

Precies! Mondiaal bekeken misschien niet de meest baanbrekende act, maar zeker wel het beste wat NL te bieden heeft. Trouwens, in het buitenland was destijds de fanbase van The Gathering veel groter en fanatieker dan hier. Hopeloos onderschat, want de rest van het oeuvre mag er ook zijn.

Wel apart dat hier maar twee pagina's staan. Souvenirs is al vanaf de release mijn favoriete album van The Gathering. Het roept de meeste emotie op, kruipt het diepst onder de huid, hypnotiseert het sterkst en zet je het vaakst ertoe aan de cd nog eens op te zetten. Het klopt van begin tot eind en voor mij is hier het eindpunt bereikt van een ontwikkeling die startte met Mandylion. Album na album vond de band zichzelf opnieuw uit, paste het de muziek aan, schaafde het aan het eigen geluid en werkte men toe naar perfectie. De zoektocht is hier voltooid. Het resultaat is een prachtig werkstuk vol bezwerende, atmosferische muziek die nimmer verveelt.

You Learn About It is onvolprezen, in algemene zin het beste onbekende liedje in de Nederlandse muziekgeschiedenis. Nou ja, dat is persoonlijk natuurlijk. Maar Anneke zingt grandioos en is terecht op de voorgrond gemixed. De sfeer in veel nummers maakt deze cd uiterst genietbaar in het donker, liggend op bed met een koptelefoon op. Maar in slaap vallen is er niet bij, daarvoor is de muziek te spannend en te indringend. De metaljas is nog steeds niet helemaal weggegooid, hij hangt losjes over een arm. Even The Spirits Are Afraid heeft heerlijke drums, zwierig bijna. De stuwende bass is opzwepend en Anneke toont alle kleuren van haar zangpalet. Zelden pasten muziek en zang beter bij elkaar. We Just Stopped Breathing klinkt een tikje onheilspellend, nog zo'n prachtnummer. Hier is de zang vrij dromerig. Wat een sfeer! Richting het einde is er geen verrassing meer, maar blijft de kwaliteit intact.

Deze plaat dit weekend weer eens in de speler gegooid. Wat een pracht van een album blijft dit toch. Wanneer je als band zoiets in elkaar weet te zetten dan mag je trots op jezelf zijn. Alles klopt hier, bas, drums, gitaar, toetsen, zang (in willekeurige volgorde ) echt super knap gedaan. Qua sfeer blijf ik dit betoverend vinden en al die geluidslaagjes maken het elke keer weer een interessante luistersessie. Na al die jaren nog steeds mijn favoriete Gathering plaat. Neerlands trots in de 00 jaren.

... kom ik er, ergens 2021, pas achter dat er in 2003 een zeer mooi album is gemaakt door The Gathering. Ik sta echt soms verbaasd van wat ik hoor en wat ik gemist heb. Zo’n nummer als ‘We Just Stopped Breathing’ is voor mij heerlijk experimenteel. Yep, vandaag de dag nog. Dank u oh Prog Ladder 2021 !

Vet album dit, beetje industrial, beetje metal, beetje Cranberries soms zelfs.
Ik heb The Gathering altijd een toffe band gevonden maar niet een heel album lang, dat is op dit album anders. Deze kan ik echt in een stuk door spelen.
4*