Dessa - A Badly Broken Code (2010)

Eindelijk, ze vertelde al op twitter dat haar album er aan zat te komen. Ik kijk er in ieder geval zeker naar uit, ondanks de opvallende aanwezigheid van P.O.S. als gastrapper. Dat duo vind ik namelijk een sterke indruk maken. Dessa moet nu maar eens laten zien dat zij de beste vrouwelijke MC is.

En wie moet zij dan 'verslaan' om die titel te verkrijgen, R&P?

Apani B Fly en Jean Grae bijvoorbeeld. Zij is qua stem beter vind ik, ze komt minder geforceerd over maar Apani en Jean Grae hebben al meer bewezen. Overigens is het niet echt een titel Mb.

En ze moet ook nog langs Yarah Bravo, of zelfs een Queen Latifah.



Ach, jawel joh'. Doe gezellig mee!

Dit houd ik even in de gaten. Ben benieuwd of er eindelijk een vrouwelijke mc is waar ik wel naar kan luisteren. Een paar vind ik wel aardig maar de meeste vind ik echt niks. Het vetste hiphopnummer van een vrouwelijke mc vind ik nog altijd Afro Pufs van The Lady of Rage

Ben ik erg benieuwd naar Dessa is een goeie mc

Heb maar even naar haar EP geluisterd als opwarmertje. Invincible is nu mijn favo femcee. Maar Dessa komt ook aardig in de buurt.

AH YES!!!! Hier heb ik lang op gewacht zeg!!

Zeer mooie clip voor Dixon's Girl! Vind de productie erg lekker (doet me in het begin licht denken aan Prolyphic's Dick & Jane), maar dat gezang hoeft van mij niet.

Ik ben zelf helemaal niet van de vrouwelijke rappers (behalve in featurings), maar misschien check ik dit album nog wel.

Dixon's Girl is mega! Ik hou hier wel van!

Enorm strak album. De producties zijn zoals je van Doomtree verwacht: heel solide. Dessa zelf ben ik nooit zo'n fan van geweest als ze rapt, maar het is nog steeds behoorlijk aardig tot goed. Van haar zang ben ik een grotere fan en dus is het mooi dat er behoorlijk wat afwisseling tussen uptemponummers en wat langzamere nummers. Ik mis alleen wel P.O.S., want elk Doomtree album verdient toch wel een gastoptreden van deze man. Momenteel neig ik naar een 3.5-4.0/5.0. Om dit album een beetje te pushen zal ik for now maar een 4.0 stemmen.

Tot nu toe ben ik zeer onder de indruk van dit album. Waar zang en rap door Dessa goed wordt afgewisseld.

Ik vind Dessa dus helemaal niet zo'n goede zangeres, ik hoor haar veel liever rappen. En aangezien ze het beide ongeveer 50% doet, kan ik toch niet echt genieten van dit album. Als ze rapt heeft ze een prachtige melodieuze flow, als ze zingt mist ze soul. Verder wel een aardig album, had er wat meer van verwacht. Producties zijn bijvoorbeeld al niet zo boeiend als op het P.O.S. album van vorig jaar. Mineshaft II is dan nog wel een positieve uitschieter.

Totaal niet met je eens Rob. Ik vind dit een goed album. Dessa krijgt om te beginnen een 3,5 Ik vind haar qua zang ook goed.

EDIT: Na 3 keer luisteren vandaag... Digg ik dit toch wel erg... Wordt een 4!

Leuke plaat. Frisse producties en Dessa laat zien dat ze zowel met rappen als zingen goed overweg kan. Er had van mij wel ietsje minder zang op gemogen vandaar dat het op dit moment een 3.5 is.

Fijne CD is dit, bij de meeste vrouwelijke MC's heb ik het idee dat ze heel stoer en mannelijk over proberen te komen. Dessa probeert dat niet en rapt gewoon met een stem die niet overdreven stoer klinkt, sterker nog, ze zingt er regelmatig nog bij. Maar hoewel ik de afwisseling van rappen en zingen erg aangenaam vind is het toch ook de grote zwakte van deze CD omdat de zangkunsten van Dessa niet van een constant goed niveau zijn. Bij een nummer als Dixon's Girl luister ik graag naar haar zang, maar bij bijvoorbeeld Poor Atlas klinkt het echt als tien keer niks.

Voor deze vermakelijke zang/rap CD krijgt Dessa van mij vier sterren met een kleine kans op verlaging en een nog kleinere kans op verhoging, hangt er vanaf of ik aan haar zangstem kan wennen.

Favoriete tracks zijn: Children's Work, Matches to Paper Dolls en The Bullpen.

Wat luister ik deze cd vaak niet normaal.
Ik ga hem verhogen naar een 4.5..

Beste van 2010 tot nu toe. Heerlijk album, direct besteld op de Doomtree site na 2 keer luisteren.

Berichten verplaatst naar Muziek > Algemeen > Online muziek kopen

Matches to Paper Dolls is echt geweldig, alles klopt gewoon: de tekst, Dessa's stem, de productie en zelfs de flink vaag vervormde vocal sampletjes bij het refrein.


Probeer dat maar eens een paar keer heel snel te zeggen.

^Big Jess op de beat. Unknown Prophets ftw.

Verhoogd naar 4,5*

Dit trek ik toch wel heel goed. Ook nooit een hekel gehad aan hiphop, maar wel aan het zogenaamd stoere imago wat sommige figuren in het genre (+ sommige van hun fans) zichzelf opleggen.

Fijn plaatje met een niet te zoete afwisseling tussen zang en raps. Sowieso valt Doomtree me nog niet tegen (3e plaat die ik uit het kamp gehoord heb).

Gewoon omdat het er even uit moest, noem het een ode aan 1 van mijn favoriete artiesten van dit moment (val niet over rare benamingen en vergelijkingen, ik schrijf ook maar wat):

Mensen die me een beetje kennen zien in mij niet direct een Hiphop fan. Artiesten als Dalek, P.O.S. , Sage Francis en El-P (om een paar voorbeelden te noemen) geven mij wel steeds meer waardering voor het genre. Daarover later meer.

Nog zo'n artiest is Dessa. Sinds het uitkomen van het album werd ik helemaal omver geblazen. Ze deed weer wat nieuws, iets fris. Dan kom je daar als blanke vrouw in de scene en meng je zomaar even Rap, Rnb en Spoken Word tot een vloeiend geheel. Nu is hiphop allang niet meer zo gedomineerd door de donkere huidskleur als eerst (althans de verandering is bezig), maar wat zij doet is nog steeds erg fris en vooral ook vloeiend te noemen.
De naam Lauryn Hill heb ik al in menig recensie horen vallen en persoonlijk kan ik daar wel inkomen. De makkelijke brug is te leggen in de rap-zang combinatie (die gaat niet eens zo heel erg op aangezien Hill toch iets toegankelijker is), maar nog meer ligt de vergelijking in de verhalende stijl. Elke song heeft zo weer zijn eigen verhaal, dat erg persoonlijk overkomt, of het nu waar gebeurd is of deels verzonnen. Dit heeft als gevolg dat het album wel je aandacht opeist. Bij het schrijven van recensies zet ik graag het album in kwestie op, maar hier ging dat ten koste van mijn concentratie. Telkens weer word je meegezogen in de verhalen van Dessa. Eerlijkheid en emotie voorop. Daarnaast legt ze een loepzuivere uitspraak aan de dag. Uitspraak in combinatie met zinnen die ik niet eens over mijn lippen krijg. Ondanks de gigantische woordenstroom die elke song bevat, komt alles ook nog eens zeer melodieus haar mond uit.
Dit alles over beats die verre van gebruikelijk zijn. Waar ik me nogal eens aan stoor bij hiphop is dat alles zo klinisch klinkt. De beats uit een doosje, zeg maar. Label genoot P.O.S. deed het een stuk beter, maar ook hier wordt er weer niet standaard met de beats omgesprongen. Gitaar, cello, viool, en achtergrondzang worden onder andere gebruikt om hier een organisch geheel van te maken.

Persoonlijk en slim, iets wat ik vaak mistte in Hiphop. MTV hielp goed mee om het imago "Bitches, Money & Weed" op de kaart te zetten. De pest voor artiesten die serieus iets te vertellen hebben, lijkt me. Als je de tv aanzet en je krijgt de ene "Suck me bitch" of Pass me that joint"na de andere om je oren, dan denk je als buitenstaander inderdaad dat de scene maar oppervlakkig is, terwijl mensen als P.O.S., Dessa en nog vele anderen zich in het zweet lopen te werken om serieus hun verhaal en emoties over te brengen. Zoals Dessa het zelf zegt in The Bullpen:

"it's been assumed I'm soft or irrelevant
cause I refuse to down play my intelligence
but in a room of thugs and rap veterans
why am I the only one
who's acting like a gentleman".

Een rhyme van iemand die zich toch niet altijd thuis voelt in de scene waarin ze zich beweegt, of misschien wel gewoon het publiek wil veranderen? Wil ze mensen meer laten nadenken over hun eigen gedrag, woorden en emoties? Zo zag ik eens een live video waarin iemand heel hard en overdreven schreeuwde: "I love your face!" waarop Dessa zei: "It's not the face that is important, it's what's behind your face that matters, alright". De rust en de zelfbewustheid die deze opmerking uitstraalde sprak boekdelen.

Dessa heeft mij dus weer een stukje meer vertrouwen gegeven in het bestaan van goeie, slimme en emotievolle Hiphop. . Echter zolang labels als Doomtree, Definitve Jux, Rhymesayers en andere soortgelijken bestaan zit dat wel goed denk ik.
Ik ben benieuwd naar haar volgende stap, maar voorlopig ben ik nog lang niet uitgeluisterd!

Mooi stukje.

Toch maar weer met een halfje verhoogd.

Dit valt mij enorm tegen, wat een slappe hap! Veel te veel gezang en ongeïnspireerde popbeats. Ik had veel meer scherpe gedreven raps als op de albums van Sims en P.O.S verwacht...

Kleine verhoging, het is beter dan slecht.

inderdaad teveel gezang, ik kon het eerst nog wel hebben, een beetje gezang is leuk als afwisseling, maar dit is teveel. misschien dat ik er nog genoeg aan ga wennen om dit album aan te schaffen

ben er gewend aan geraakt, zeer vet album dit! heb em besteld met het doomtree album en SIMS - lights out paris + doomtree shirt, hopen dat het snel komt!

Eens. Slap is ook het eerste woord dat in me opkwam.