Big Big Train - The Underfall Yard (2009)

Sfeervolle progrock, goede musici. Dat koperwerk in Evening Star en Victorian Brickwork is een mooie vondst.

Toch had ik na alle lovende kritieken iets meer verwacht. Heel spannend wordt het niet bij mij, misschien wel door de nogal vlakke zang (qua melodie).

Wie weet groeit het nog een halfje naar boven.

Mooie prog met hedendaagse instrumenten, fijne koortjes en een frisse sound, en met teksten die echt een meerwaarde vormen met hun (niet nostalgische maar) melancholische blik op het verleden waardoor de muziek iets folkachtigs krijgt (ook al door het incidentele gebruik van een fluit en blazers). Zanger David Longdon doet me soms aan Steve Winwood denken, maar af en toe is zijn stem misschien net iets te saai om de kleurrijke arrangementen de juiste drive mee te geven. Over de muziek verder geen kwaad woord, petje af voor de reikwijdte en de ambitie.
        Beluisterd via de geremixte en geremasterde dubbel-CD uit 2021, een mooi vormgegeven uitgave inclusief een geïllustreerd boekje met alle teksten (ook die van de nieuwe nummers). Of de circa 13 minuten echt nieuwe muziek (of slechts 7 wanneer je Fat Billy shouts Mine al via de EP Far skies deep time had) voor de fan ook direct een aanleiding moeten zijn om de oorspronkelijke versie te vervangen durf ik niet te zeggen, hoewel met name het nieuwe Brew and burgh erg mooi is.

Verzorgde symfo maar het kabbelt in mijn oren allemaal maar wat voort zonder echte hoogtepunten. Iets meer vuurwerk in de songwriting zou deze band ten goede komen, talent hebben ze zeker.