menu

Genesis - Duke (1980)

mijn stem
3,57 (266)
266 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Charisma

  1. Behind the Lines (5:31)
  2. Duchess (6:40)
  3. Guide Vocal (1:18)
  4. Man of Our Times (5:35)
  5. Misunderstanding (3:11)
  6. Heathaze (5:00)
  7. Turn It on Again (3:50)
  8. Alone Tonight (3:54)
  9. Cul de Sac (5:02)
  10. Please Don't Ask (4:00)
  11. Duke's Travels (8:41)
  12. Duke's End (2:04)
totale tijdsduur: 54:46
zoeken in:
avatar van meesterdch
meneer schreef:
Opgenomen in mijn top 10. Ik kon niet anders..


Het is je vergeven meneer. Het is dan ook een geweldig album.

2,0
meneer schreef:
Opgenomen in mijn top 10. Ik kon niet anders..


Ach het is maar goed dat smaken verschillen

avatar van ricardo
meneer schreef:
Opgenomen in mijn top 10. Ik kon niet anders..
Wat maakt het ook uit! Een top 10 is bij iedereen vaak toch maar tijdelijk en een soort van een verkapte rotatielijst

avatar van lennert
4,0
Ik keek eigenlijk best wel uit naar dit album omdat ik de lp al een tijdje heb, maar slechts enkele malen heb geluisterd. Geloof dat ik hem zelfs vooral heb gekocht omdat ik Turn It On Again een lekker nummer vond. Aangezien ik nu de afgelopen maand de echte prog-periode goed tot me heb laten doordringen, zijn de overgangsalbums ...And Then There Were Three en Duke daardoor extra bijzonder om te beluisteren. Ik vind Turn It On Again overigens nog steeds een fijne popsong, helemaal omdat de ritmesectie er alsnog voor zorgt dat het nummer niet helemaal een standaard hit te noemen is.

Misunderstood is dat wel en is het wat mij betreft ook net niet. Een ballad als Heathaze vind ik dan weer wel fantastisch. Alone Again neigt naar het 'te zoete', maar is door de vocalen van Collins alsnog prima uit te zitten. Please Don't Ask is hartverscheurend. Een typisch nummer dat op een soloalbum had kunnen staan, maar de tekst (met zijn mislukte huwelijk in het achterhoofd) is uit het hart.

De progkant is nog steeds aanwezig en als hij aanwezig gewoon nog steeds goed. Niet briljant meer zoals voorheen, maar nog steeds kwalitatief hoogstaand. Behind The Lines, Duchess, Man Of Our Times en de Duke Suite is fantastisch. Toch voel ik hier inderdaad ook wel een overgangsfase. Voorheen was ik altijd wel fan van wat er hierna gaat komen (nou ja, vanaf de s/t, Abacab ken ik nog niet), dus benieuwd hoe dat nu gaat bevallen. Duke is het in ieder geval nog steeds wel waard.

Tussenstand:
1. Nursery Cryme
2. Wind & Wuthering
3. Selling England By The Pound
4. A Trick Of The Tail
5. The Lamb Lies Down On Broadway
6. ...And Then There Were Three
7. Foxtrot
8. Trespass
9. Duke
10. From Genesis To Revelation

avatar van jurado
4,0
Mooie recensie weer lennert. Duke vind ik net iets beter dan voorganger ATTWT. Na Duke houdt het wat Genesis betreft wel op voor mij. Hits als Mama en Land of Confusion zijn niet erg om te horen maar het songmateriaal op vooral Abacab vind ik echt ondermaats.

avatar van lennert
4,0
jurado schreef:
Mooie recensie weer lennert. Duke vind ik net iets beter dan voorganger ATTWT. Na Duke houdt het wat Genesis betreft wel op voor mij. Hits als Mama en Land of Confusion zijn niet erg om te horen maar het songmateriaal op vooral Abacab vind ik echt ondermaats.


Ja, ik ben daar nu ook even flink de tijd voor aan het nemen. Ik ben altijd best fan geweest van de latere Collins-albums, maar vraag me af of dit misschien puur de singles was of echt de hele albums. We zullen het zien/horen, maar voorlopig ben ik echt heel blij dat ik de tijd ervoor heb genomen (heb de albums ook echt voor het gros allemaal meteen aangeschaft voor zover ik ze nog niet had)!

avatar van Casartelli
3,5
lennert schreef:
(heb de albums ook echt voor het gros allemaal meteen aangeschaft voor zover ik ze nog niet had)!
Wel een beetje nette versies hoop ik? Bij Genesis doe je jezelf toch wel erg tekort als je genoegen neemt met versies ouder dan de remasters uit... wat was het... 2006(?).

avatar van lennert
4,0
Casartelli schreef:
(quote)
Wel een beetje nette versies hoop ik? Bij Genesis doe je jezelf toch wel erg tekort als je genoegen neemt met versies ouder dan de remasters uit... wat was het... 2006(?).


Allemaal remasters, behalve Nursery Cryme (maar die komt er nog wel). Maar je hebt gelijk, de remasters zijn beduidend beter om te beluisteren.

avatar van RuudC
3,0
Hier gaat het voor mij toch echt de verkeerde kant op. Dit is voor mij het album waar het niet langer rock, maar pop is. Nu is popmuziek niet per definitie verkeerd, fout of slecht, maar kan ik er zelden echt mee uit de voeten. Hier mis ik de geweldige songstructuren en wordt het geluid me te toegankelijk. Een klein uur dit soort muziek duurt me eigenlijk ook gewoon te lang.

Daar staat wel tegenover dat de muziek ook niet irritant is. Er komt geen jeukgevoel op wanneer ik naar Duke luister. Phil Collins is en blijft een uitstekende zanger, maar zonder liedjes die blijven hangen, kan ik er echt niet meer dan een zesje voor geven. Wel de complimenten voor Duke's Travels.

Tussenstand:
1. Selling England By The Pound
2. Nursery Cryme
3. A Trick Of The Tail
4. Winds & Wuthering
5. The Lamb Lies Down On Broadway
6. Foxtrot
7. Trespass
8. ...And Then There Were Three...
9. From Genesis To Revelation
10. Duke

avatar van DeWP
3,5
geplaatst:
Duke is niet hun beste album, dat zeker niet. Maar...toch een paar mooie nummers, en er wordt naar een prachtige finale gewerkt

avatar van De buurman
4,0
geplaatst:
Oude Genesis, met Gabriel, heb ik vroeger redelijk veel beluisterd. Genesis tweede helft jaren ‘70 ken ik minder goed. Ik hoor de geweldige complexiteit en emotie, maar tegelijkertijd vind ik het vaak een hele zit en, eerlijk gezegd, wat stoffig. Dat klinkt beledigender dan ik het bedoel.

Duke vind ik een heerlijk album. Mooie balans tussen toegankelijkheid en diepgang. Prachtige sound ook. Ik begrijp dat sommige prog adepten dit wat minder vinden, maar ik vind het een wereldalbum. Met name de twee openingsstukken en het prachtige Please Don’t Ask.

Na Duke schoot Genesis misschien wat te ver door in het maken van toegankelijke muziek. Duke lijkt een hele mooie brug te vormen tussen die twee tijdperken.

avatar van Brunniepoo
4,0
Heb dit album inmiddels toch al heel vaak gehoord. Vanavond stond het weer eens op en toen vielen me twee zaken op: 1) de composities zijn beter dan ik me eerder realiseerde, proggier ook, en 2) de instrumentatie bevalt me maar matig. Het geluid is veel te vol, bombastisch. Absoluut geen probleem op zich, maar bij dit album gaat dat eigenlijk de hele tijd door. In plaats van een goede afwisseling tussen ingetogen en uitbundig, zit Tony Banks op dit album de hele tijd in de overdrive, terwijl Collins zich ook wel erg laat gelden (en ik heb ook het idee dat hij veel meer met zijn bekkens doet dan op eerdere platen).

avatar van vigil
4,0
Ik ben fan van Collins zijn percussie dus ik vind het niet zo'n probleem, W&W is ook erg percussiegericht maar een stuk subtieler dat klopt

Gast
geplaatst: vandaag om 08:43 uur

geplaatst: vandaag om 08:43 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.