Genesis - Duke (1980)

De lp waar Patrick Bateman lyrisch over ging uitweiden

En terecht (wie is Patrick Bateman?)

Euh, de epicurist uit "American Psycho" van Bret Easton Ellis.

De grap was daar toch juist dat hij verschrikkelijk slechte muziek aan het ophemelen was?

Inderdaad - remember zijn paginalange uiteenzetting over de eerste lp van Whitney Houston.

Daar word ik nu weer minder vrolijk van .

Wie schreef dit?

Ik ben al een groot fan sinds het uitkomen van hun album Duke in 1980. Daarvoor begreep ik niet echt veel van hun werk, hoewel ik van hun laatste album uit de jaren '70 (And Then There Were Three), wel het aardige "Follow You, Follow Me" kon waarderen. Voor de rest leken al hun albums voor Duke te gekunsteld, te intellectueel.

Op Duke (Atlantic, 1980) begon Phil Collins meer op de voorgrond te komen en de muziek werd er moderner door, het elektronische drumstel ging meer domineren en de teksten begonnen wat minder mystiek en duidelijker te worden (misschien vanwege Peter Gabriels vertrek) en in plaats van complexe, vage zweverige beschouwingen over rouwprocessen kwamen knallende eersteklas popsongs die ik in dank afnam.

De songs zelf leken eerder gearrangeerd rond het drumspel van Phil Collins dan om Mike Rutherfords baslijnen of de toetsenbijdragen van Tony Banks.

Een klassiek voorbeeld hiervan is "Misunderstanding", wat voor de groep niet alleen hun eerste grote hit van de jaren '80 was maar ook de toon leek te zetten voor hun verdere albums gedurende de rest van het decennium ...

De andere uitschieter op dit album op dit album is "Turn It On Again", dat gaat over de negatieve uitwerking van televisie. Daartegenover staat dan weer "Heathaze", een song die ik gewoon niet begrijp, terwijl "Please Don't Ask" een roerend liefdesliedje is, opgedragen aan de ex-echtgenote die na de scheiding het kind krijgt toegewezen.

Is het negatieve aspect van een scheiding ooit op een meer persoonlijke manier door een rock 'n roll-groep onder woorden gebracht? Volgens mij niet

Wie was hier aan het woord? (ik hoop dat hij binnenkort tevens gaat commentaar gaat geven bij Huey Lewis )

Wie het ook schreef ik ben het er 100% mee eens. Duke is het beste album van Genesis. Een meesterwerk. Period.

Apart...door de meeste fans en critici gezien als het minste album van Genesis. De meer commerciele-sound van Collins kreeg hier definitief zijn doorbraak.

Nou, minste album. Dat geloof ik niet. Het is volgens mij het laatste album waar nog flarden van het "oude' Genesis te horen zijn. Aan de andere kant hoor je inderdaad het Genesis van Collins al komen, bv in Turn it on Again. De Banksnummers (zoals Cul de Sac) blijven echter van grote klasse.

De laatste flarden van het oude (echte) Genesis waren het op het voorgaande album van Duke (and then there were three) al verdwenen. Maar inderdaad...de Banksnummers blijven altijd van wereldklasse.

Ligt eraan wat voor fans, het Gabriel/Collins tijdperk is te verschillend, met collins werd het gewoon een andere band met andere fans. Ik vind beide goed, maar zie Gabriel tijd als een andere band met andere muziek. Duke vind ik vooral muzikaal erg uitdagend, de instrumentale nummers en gedeelten uit Behind the lines, dukes travels, Collins als dummer op zijn absolute top. Zelfs achter Turn it on Again zit een vernuft 7/8ste ritme, probeer he maar eens na te spelen. Daarbij de scherpe en zweverige sounds van Banks en het maagdelijke gebruik van de TR808 drummachine. Ach ja en wat critici aangaat...zucht.

Dat lijkt mij toch niet..

In de openingstrack wordt wel briljant op de drums gespeeld! In de intro dan

"Missunderstanding" red de plaat nog enigszins....

Leuk detail: het was eerst de bedoeling dat deze LP een kantlange suite zou bevatten waar sowieso de eerste paar nummers in zaten (ik meen t/m Man Of Our Times) en natuurlijk Duke's Travels / Duke's End.

Duke is een album waar ik graag naar mag luisteren. Het is het laatste album waar het symfonische aspect van Genesis nog een beetje in evenwicht is met de pop-aspiraties van de heren Banks / Collins / Rutherford, want men moet niet vergeten.. de andere heren gingen net zo hard mee in die richting en het is niet de "schuld"van Collins.

Grappig in Duke's End hoor je de melodie van Turn it on again.

Ik heb hem toch gekocht, al had ik op annuleren gedrukt bij Bol omdat ik iets teveel cd's heb gekocht in 3 weken tijd. Maar in ene lag ie toch op de mat vannochtend. Ik moet zeggen hij valt me vies tegen. Natuurlijk wist ik dat de plaat niks maar dan ook niks meer weg heeft van ik noem een Wind and Wuthering, toch baal ik ervan als ik hem zo hoor nu.....2.5* dat nog wel.

Toen ik deze plaat kocht, op de kop af 25 jaar geleden, voelde ik me ook bekocht. Weg waren de epische nummers, de ellenlange melodielijnen en de intrigerende teksten. Zelfs de hoes vond ik zwaar waardeloos.

Dit had natuurlijk alles te maken met mijn verwachtingspatroon. Als je fan bent van een band ben je nooit zo gediend van veranderingen, hoe progressief je smaak verder dan ook moge zijn.

Tegenwoordig draai ik Duke echter met veel plezier. Het album heeft weinig te maken met de 'oude' Genesis maar de nummers zijn toch alleszins van hoge kwaliteit. Voor nummers als Heathaze, Man of Our Times en Please Don't Ask zou toch geen enkele symfogroep zich hoeven schamen. Wel jammer dat het niemendalletje Misunderstanding het niveau wat naar beneden haalt, maar alles bij elkaar vind ik Duke toch een prima album.

Pas met opvolger Abacab werd de neergang definitief ingezet.

Duchess vind ik echt een verschrikking!

Ik vraag me af of HiLL ooit de voorganger van Duke heeft gehoord: .. And Then There Were Three. Als je die hier voor gehoord had dan wist je toch wat je kon verwachten van Duke. Persoonlijk vind ik Duke denk ik zelfs beter dan de voorganger maar dat heeft ook met de productie te maken. ATTWT heeft me net een iets te schel geluid soms.

Overigens, deze albums zijn opgenomen in een periode dat Genesis z'n albums graag in het buitenland op nam: ATTWT is in de Relight Studios opgenomen in Hilvarenbeek, Duke in de Polar Studios in Zweden. En dat zijn dezelfde studios waar zo'n beetje alles van ABBA is opgenomen.

Mag ik misschien vragen hoeveel cd's je gekocht heb dan de laatste 3 weken?
Ik heb er trouwens ook wel eens last van dat ik teveel cd's bij bol.com achter elkaar koop. Het is ook zo'n verleidelijke site hé.

6 stuks...voor een student best veel.

Nope.

Dat verklaart veel over je verwachtingspatroon voor dit album.

I think so ja. Alhoewel ik wist wel dat het een ander album was maar ik vind Behind the Lines lekker en Turn it on again....en hij is al ietsjes beter geworden in zijn totaal....
3*




Duke's Travels en Duke's End zijn wel erg goed gelukkig!

Zeker een heel aardig album. Behind the Lines heeft een mooi intro, maar valt daarna helaas wat terug. Guide Vocal is weer een klein juweeltje van Banks:
Nobody must know my name
For nobody would understand,
And you kill what you fear.
Misunderstanding is voor mij één van de minste nummers van het album, valt helemaal uit de toon voor mij. Please don't ask is een aardig nummer, maar past uiteindelijk beter op een solo album van Collins. Hoogtepunt van het album zijn voor mij de laatste twee nummers, waar de heren nog even lekker los gaan, á la Los Endos.

Stiekum vind ik Misunderstanding wel lekker!

Nou, heel stiekum dan.

Jaaa deze plaat groeit toch in ene! Komt o.a. door Heathaze...erg mooi nummer! Please don't ask is ook mooi. Lekker gezwijmel zo nu en dan...