Emancipator - Safe in the Steep Cliffs (2010)

Laat ik me eens begeven in een hoek waar ik niet vaak te vinden ben. Ik zag de omschrijving van dit album en dat trok me wel: een combinatie van trip-hop, electronic en downtempo..... tja, dat deed me denken aan Archive en laat ik die nu net behoorlijk waarderen.
In zulke gevallen is MySpace niet ver weg en slechts enkele seconden waren genoeg mij ervan te overtuigen dit in z'n geheel te beluisteren.
Al in opener Greenland valt het vioolspel op dat je eigenlijk niet zo snel verwacht maar wat mij betreft wonderwel goed past. Dit nummer zorgde er in elk geval voor dat ik klaarwakker was, want dit beloofde een hoop moois.
Zonder beledigend over te willen komen moest ik bij Black Lake heel erg denken aan Andreas Vollenweider (het zou me niet verbazen of er een sample gebruikt is; dat kunnen de kenners misschien ophelderen?!). Nu heb ik niet zo veel meer met Vollenweider maar dit nummer pakt me des te meer.
Jet Stream zorgt er voor dat ik gelijk naar de hoes van dit album kijk: op de een of andere manier vind ik die perfect bij dit nummer passen. Heerlijke sfeer en het geheel komt op mij natuurlijk over: nergens ervaar ik het als geforceerd. Cliché? Misschien wel, maar daarvoor ben ik te weinig thuis in dit genre en dan denk ik dat ik ook wat sneller tevreden ben. Ik kan me voorstellen dat velen dit niet echt spannend vinden.
Kamakura opent op piano en krijgt al snel een rustige flow mee. Je zou bijna terug de tijd in gaan en beweren dat lounge 'back' is. Gelukkig zou ik dit nummer met die term ernstig tekort doen dus laten we dat ook maar snel weer vergeten. Dat het laidback is mag een feit zijn (althans voor mij wel). Doet me gelijk naar nieuw werk van Yonderboi verlangen als ik dit zo hoor.
All Through the Night gaat vrolijk door in dezelfde mellow flow en even dreig ik een beetje af te haken omdat ik zit te wachten op spannender momenten. De cello klinkt natuurlijk schitterend maar er gebeurt net even te weinig om mij genoeg te triggeren.
Old Devil doorbreekt dit gelukkig wat en zorgt er voor dat ik zeker nog niet afhaak. Dit nummer bevalt me wel. Ondertussen begint er wel het besef te komen bij mij dat mijn verwachtingen toch wat hoger waren. Ik hoopte op een hoop nieuwe dingen; dingen uit een muzikale wereld die ik niet ken en dat valt toch wel een beetje tegen. Natuurlijk is dit geen Yonderboi, natuurlijk is dit geen Archive (en zo kan ik nog wel wat dingen noemen) maar heel erg afwijkend is het ook allemaal niet. Maar een nummer als dit Old Devil vind ik wel degelijk erg prettig luisteren en weet me genoeg te bieden. Dus gewoon door naar Nevergreen. Meest opvallende in dit nummer is de gitaarsolo in combinatie met de cello. Niet wereldschokkend maar verder ook weinig over op of aan te merken. Het begint haast het manco van dit album te worden zou je denken: misschien toch te braaf allemaal?!
Ares is een nummer met heel liefjes op de achtergrond een dromerige sprookjesachtige sound dat telkens in gevecht gaat met de beats die ook een hoofdrol opeisen. Het geeft een mooi contrast dat tegelijkertijd ook aantoont dat het prima samengaat. Mooi nummer!
In Rattlesnakes ervaar ik eigenlijk pas voor het eerst oosterse invloeden. Het hele album straalt wel iets werelds uit, maar pas op dit nummer komt het echt wat duidelijker naar voren. Rattlesnakes bevalt in elk geval goed. Smaakt naar meer.
Het mystieke is ook in Bury Them Bones terug te horen. Zou kunnen dat het door de zang komt. Zodra de blazers zich er bij voegen verdwijnt dat sfeertje maar keert er een andere sfeer voor terug die er voor zorgt dat ik dit zeker één van de betere nummers vind. Het is een ietwat vreemde combinatie van stijlen, maar wel een lekkere.
Vines heeft een beetje een akoestische sound en dat werkt relaxed, maar verder maakt dit nummer niet zo heel erg veel indruk. Dit is duidelijk weer zo'n momentje dat het allemaal net even te veel van hetzelfde lijkt te zijn (wat niet helemaal waar is, maar toch).
Hill Sighed valt op door de blazers die onverstoorbaar hun ding blijken te doen. Hierdoor klinkt het sereen en geeft het dit nummer een mooie, warme gloed.
Op Siren laten de strijkers hun oosterse tint weer goed horen en ook de achtergrondzang draagt zijn steentje hier aan bij (of beter: haar steentje).
Er is nog een extra track te verkrijgen per legale download en dat is het titelnummer Safe in the Steep Cliffs. Het is een iets pittiger nummer (relatief gezien). Het voegt niet heel erg veel toe op al het voorgaande gebodene, maar het doet zeker geen afbreuk omdat het gewoon een prima track is net als de rest.

Want die conclusie kan ik wel trekken: het is een mooi album waarvan ik op voorhand hoopte meer verrast te worden door dingen die ik niet kende en dat bleek dus niet echt het geval. Misschien dat ik daarvoor het vorige album moet gaan beluisteren?!
Het is in elk geval iets wat op het lijstje 'nog te beluisteren' gaat, want daarvoor is me deze cd gewoon te goed bevallen. Er is wat twijfel over de inzet: 3,5* of 4*, maar laat ik daarom voorzichtig beginnen en de tijd zijn verdere werk doen.

M'n eertse kennismaking met Emancipator was het nummer 'Anthem', wat een heerlijk nummer....hier wilde ik meer van weten....en zo geschiede!

Bij het horen 'Save in the Steep Cliffs' wist ik voor mezelf dat dit iets was wat de moeite waard was na een lange tijd weinig vernieuwing en veel copie-bandjes/producers...meer van hetzelfde om het zo maar te zeggen.

De betoverende en melancholische melodieën en jankende viool-partijen bezorgden me tijdens een LSD trip kippenvel en vele tranen van bewondering, wat een schoonheid!
Het geeft me een beetje het magische gevoel van de film "The Secrets of Kells".

Later...na meer onderzoek weet ik eigenlijk niet of het echt vernieuwende muziek is. Er zijn herkenbare invloeden te horen zoals de hiphop/breakbeat/jazz-achtige ritmes, dat zijn al 3....

Emancipator heeft bestaande ingredienten in z'n toverketel zó bereid dat het heeft geleid tot een nieuw gerecht, een nieuw geluid:)

Ik denk dat Emancipator veel invloed heeft en nieuwe/beginnende muziekanten(uit verschillende hoeken) weet te inspireren.