The Jayhawks - Hollywood Town Hall (1992)

Ik heb weinig op met dit genre, maar dit zijn toch wel heel erg mooie liedjes.
Eigenlijk zo'n album dat je opzet in de auto als je een heel eind door de polders en weilanden moet rijden, en verder weinig tegenkomt. Heerlijk is dat. Maar ja in Nederland ? (Keep on dreaming).

Het eerste nummer is heerlijk. De cd bevat 2 echt goede nummers, verder niet heel bijzonder. Uiteraard moet hij wel tot je collectie behoren. Jammer dat we nix meer vernomen hebben van deze gasten, hadden ze wellicht kunnen aantonen dat er meer in zat....

Huh? Hierna maakten ze in deze bezetting nog een wereldplaat (Tomorrow the Green Grass) waarna Gary Louris onder dezelfde naam verder ging (met redelijk succes). Marc Olsen stortte zich met zijn vrouw Victoria Williams op The Original Creekdippers, een tamelijk originele band die in kleine kring veel waardering geniet.
Overigens vind ik zowat alle nummers op deze plaat even mooi, maar dat is een kwestie van smaak.

Thanks voor de tip, ik zal es kijken!

Inderdaad een mooie cd voor in de auto. Al zou ik dan liever door America of canada rijden in mijn groene 4x4 landrover. Met links en recht besneeuwde naaldbomen en...

Even terug naar de muziek op het eerste gehoor, degelijke amerikaanse rock met country invloeden.

Maar als je door luistert hoor je hoe geweldig die Hammond orgel erover heen zweeft samen met piano. Hoe fantastisch de samenzang is tussen de twee zangers.

En uiteindelijk valt het kwartje hoe geweldig deze plaat is.

(Tevens beste plaat van The Jayhawks al kwamen ze met de opvolger 'Tomorrow the green grass' nog akelig dicht in de buurt)

4.5

Goede en lekker in het gehoor liggende cd, ik heb er nog goede herrineringen aan, het optreden op pinkpop was top, daarna nog 2 keer in het Noorderligt in Tilburg.

Eigenlijk praktisch geen zwakke nummers, daarom verhoogd naar:
4,5*

Dat kan geen toeval zijn; ook een "auto-favoriet" van mij.
Uit volle borst, met vriendin, twee stemmig ( nou ja) meebleren; vooral Take Me with You en Nevada, California.
Fijn album, draai het niet meer zo heel vaak als eerder, maar zeker nog steeds de 4,5 alleszins waard.

Koester ook een mooie herinnering aan een prachtconcert in Vredenburg, met the Prodigal Sons als uitstekend voorprogramma.

Hun tweede plaat en de eerste die ik in handen kreeg. Kocht dit voor weinig geld, op basis van 1 nummer dat ik op de radio gehoord had : Take me with You.
Welk genre is dit dacht ik ? Beetje countryrock-achtig, beetje rootsy en gewoon goede rock.
De plaat viel redelijk mee, vind de opvolgers van deze steeds beter, maar hier staan toch ook goede dingen op zoals Wichita, Waiting For The Sun, Nevada California.
Leuke plaat, maar zeker nog geen meesterwerk.
Dus voor mij 3.5 sterren ! *** 1/2

Prima muziek van een prima band.

Geen slechte plaat hoor dit, beetje lange nummers soms, de laatste minuut is dikwijls herhaling van hetgeen al eens te horen was, het voegt zelden nog iets toe, ook qua originaliteit scoort het niet hoog, maar verder wel 'n lekkere plaat. 3*

Toen nog met Mark Olson in de band waardoor ik denk dat deze toch wat meer country-achtig klinkt dan de latere platen van de Jayhawks. Mooi zijn vooral two angels,crowded in the wings en wichita. Ik vind het soms wel een beetje jammer dat de Jayhawks later toch meer naar de rockmuziek zijn overgestapt, hoewel ze met het onvolpreze Rainy day music weer op hun oude countrynest geland schene te zijn. Bestaan ze eigenlijk nog, ik hoor er niks meer van?

Toch vind ik deze nog altijd een stukkie beter dan Rainy Day Music. Net wat meer grunge/NeilYoung-achtige muziekstukjes. En tja, das waar ik wel van hou.

Jazeker was dat mooi, zoals de oude Jayhawks klonken. De vergelijking met Neil Young is wel op zijn plaats. Dit was countryrock van de beste soort. Maar rainy day music vind ik nou net wel weer daar op lijken, iets gepolijster misschien, maar wel heel erg goeie nummers en de zang is minstens net zo goed

Dit album kocht ik na positieve recensies en ik heb daar nooit spijt van gehad. Uitstekende countryrock dat mij doet denken aan Neil Young en the Eagles, maar the Jayhawks hebben toch voldoende eigen stijl.
Het belangrijkste is dat ze prima songs brengen die niet vervelen zoals "Waiting for the Sun" en "Take Me with You (When You Go)".

Wat een brilantje plaat!
Geen enkele misser
Ik kocht deze toen ik 'A secrete history' van Donna Tart las, voor het eerst.
Wat een boek
Wat een plaat, bij dat boek!
En wat een genot als ik een nummer van deze plaat hoor, het hele boek schiet zo weer voorbij, flarden.

4,5!

Geweldige plaat van The Jayhawks, op het slotnummer na zijn er geen slechte nummers op dit album te vinden, prachtige harmony vocalen van Olson / Louris & muziek met een hoog meezinggehalte.
Vandaag weer eens in de auto op weg naar mijn werk gedraaid.
Ben de heren na het Album Sound Of Lies uit het oog verloren, ik zal eens achter het album Rainy Day Music aan gaan, dat album ken ik helemaal niet van ze.

Ik kan mij ook moeilijk voorstellen dat een Eagles-fan dit album niet graag zou horen.

Zo is het maar net Luc
Tip: luister ook eens naar de band Drive By Truckers, ben benieuwd wat je daar van vindt!!

Prima plaat van de mannen van The Jayhawks.Heerlijke samenzang,venijnige gitaren en bovenal mooie liedjes.Hopelijk levert de nieuwe samenwerking tussen Louris en Olson weer zo'n pareltje op.Hij had er volgens de berichten al moeten zijn ,maar ik ben hem tot op heden nog niet tegengekomen bij mijn platenboer.De solo albums van beide heren zijn trouwens ook aan te raden.Ook voor niet Eagle fans (zoals ik )

Twinpeaks, het album is uit hoor!!!!
Mark Olson & Gary Louris - Ready for The Flood.
Vrij onlangs verschenen en naar het schijnt en bijzonder mooie plaat.
Ga ik als Eagle fan zeker beluisteren.

owww thanx voor de info ,Tequila

waarschijnlijk is mijn platenboer te druk geweest met het inkopen van hitzone 839 en heeft deze dan over het hoofd gezien.ik ga hem vanmiddag meteen aan zijn stofjas trekken .Nogmaals bedankt

Live waren ze in ieder geval prachtig op 2 december in De Helling.
Ook de songs van de nieuwe cd. Die deden niet onder voor het oude werk dat ze sppelden, voornamelijk van deze nig steeds fantastische Hollywood town hall.

Dit is heerlijke rommelige muziek en heeft een typische Neil Young sfeertje over zich heen, die daar ook een handje van heeft, maar ondertussen dan wel prachtige nummers maakt.
Waiting for the Sun (waarbij de riff mij wel heel erg doet denken aan Tom Petty's Last dance with Mary Jane)
Crowded in the Wings is een sterk nummer en een van de toppers.
Clouds, heeft in het begin een sterk Neil Young gevoel over zich, maar kan niet over de gehele linie boeien.

Niet alle nummers zijn even pakkend als Crowded of het prachtige Take me with you (When i go), die ook nu nog steeds niets aan kracht heeft ingeboet.
Sister Cry doet mij ook wel wat aan de oude stones denken, zo begin jaren zeventig, ten tijde van Sticky Fingers. Blijkbaar hebben The Jayhawks ook hun sticky fingers in de mosterd van Abraham.

Settled down like rain pakt ook niet direct, maar heeft wel mooie zanglijnen en een hammondje op de achtergrond, wat het nummer toch dat beetje meer geeft, daar waar ik dat bij Two Angels gemist heb. Daardoor overheerst bij Two Angels net teveel dat hoempapa effect.
Wichita is een mooi up-tempo nummer, met een subtiel lalala en een goede sound en vuig gitaarwerk..ooooeeeeh dit mag ik wel.
Nevada, California heeft de neiging om wat in herhaling te vallen met eerdere rustige nummers, maar de zanglijn geet het net een andere twist en natuurlijk weer die hammond, helaas klinkt die m.i soms een beetje teveel op de achtergrond, maar klinkt wel mooi samen met de piano.
Martin's song is een prettige afsluiter, waarin ze laten zien dat ze ook prima in staat zijn om wat kortere nummers te maken.

M.i staan er geen slechte nummers tussen. Met alleen Two Angels die dan in verhouding wat 'minder' is, maar zeker niet slecht.
Als het gaat om originaliteit, zal dit album niet veel punten scoren. Maar het klinkt verdraaid lekker en da's ook wat waard.

Ik heb ook een 11e track op dit album staan genaamd Leave No Gold.
Een goed nummer maar wel het minste goede van het elftal.
Favoriet blijft voor mij Crowded In The Wings, Two Angels & Wichita.
Geweldige samenzang en dito muziek!!
Genietbaar album.

Een nieuw jaar....
en het wordt nooit meer 1992,
het jaar van Hollywood Town Hall

Maar niet getreurd,
de fakkel van de Jayhawks wordt in 2010 overgenomen door de:
http://www.youtube.com/watc...

so....Happy New Year,

het ga jullie allemaal goed..
have a good one
and lets go to the deep dark woods.....

see y'all there

Hey, die Deep Dark Woods klinken ook niet mis, thanks, Oldfart!

Goeie tip, daar hebben we wat aan, bedankt!

Goed gehoord ja. Olson's stem lijkt hier even heel veel op Jagger in bijvoorbeeld Wild Horses.

Maar Two Angels vind ik juist een van de beste nummers die ze ooit hebben gemaakt beste Madjack. Ze speelden het ook nog steeds in hun akoestische set vorig jaar.

Een verademing tussen al die grungebandjes begin jaren 90.
Catchy countrypop met prachtige samenzang van Olson en Louris.
Alle nummers zijn goed, naar mijn mening de beste plaat die ze gemaakt hebben.
En hij komt in augustus samen met Tomorrow the Green Grass opnieuw uit op vinyl!