Het volgende album, Twisted Into Form, is nog in deze stijl. De volgende twee, Distortion en Green (

), gaan meer richting de Post-Thrash (lees m'n comments daar maar), daar is de zang dus ook een octaaf naar onderen geschoven.
Terugkomend op dit album: misschien moet je het nog eens wat vaker beluisteren, en in plaats van te veel naar de productie te luisteren, moet je meer eens naar details luisteren. Ik werd helemaal enthousiast toen ik het einde van 'Off the Edge' hoorde. Eigenlijk een heel simpel, dom dingetje, maar zoiets maakt een plaat voor mij.
Wat de magere productie betreft, daar hadden meer thrashbands in die jaren last van. De eerste albums van Testament en Exodus zijn net zo geweldig als deze, maar daar heb ik ook vaak het gevoel dat het allemaal nóg bruter had geklonken als de productie wat 'voller' was geweest - vergelijk eens de eerste twee Testament albums met de remakes op First Strike Still Deadly, dan snap je wat ik bedoel. Verder tilt het drumwerk van Paul Bostaph dit album nog een stukje verder omhoog, wat mij betreft, en ik kan hier dus niet minder dan 4,5* voor geven. Van mij mag deze band weer heel snel in originele form herenigd worden. (Helaas, pindakaas voor Testament dan)