Kansas - Monolith (1979)

Kijk, dat soort dingetjes vind ik nou aardig om te lezen. Ik heb deze LP al veertig jaar, en dat van die Kansa, dat had ik wel eens meegekregen. Maar dat Livgren, die ten tijde van Leftoverture en Point of know return duidelijk zoekende was naar zingeving in zijn bestaan, zich vóór zijn bekering tot het christendom zich nog eventjes heeft beziggehouden met een of andere obscure cultreligie, en dat dat zou kunnen doorklinken op Monolith, vind ik toch wel een leuke ontdekking. Ik zal zijn teksten op dit album er nog eens op naslaan.

Ik heb ook altijd gevonden dat het nummer People of the southwind een beetje een vreemde eend in de bijt was in de Kansas-catalogus. Klinkt een beetje als een nummer van de Doobie Brothers of Santana, maar dan aangelengd met smaakvolle vioolpartijen. Ik heb - naast de LP en CD van dit album - ook de single nog; met Stay out of trouble op de B-kant. En inderdaad: prachtig artwork, inclusief de binnenzijde van de klaphoes.

Ik vond deze ergens een beetje in lijn met Stormwatch van Tull. Ik kocht ze ongeveer tegelijkertijd (ergens rond 1993/94), en ze komen uit dezelfde tijd, en ze klinken best stevig allebei. En beiden markeren het einde van een era.

Maar dat is mijn referentiekader

Herkenbaar, Mssr Renard, die associatie met Tull! De jaren '80 stonden op de drempel en stelden andere eisen qua popsong. Progbands moesten buigen of barsten.
Productietechnieken veranderden, synthesizers zorgden voor nieuwe geluiden en de smaak van het publiek veranderde.
Of er kwam kritiek dat bands steeds dezelfde plaat maakten. Het was ook nooit goed...

Er werd op.alle mogelijke manieren getrokken em geduwd aan bands met soms matige albums als gevolg.

Gelukkig hadden dit soort acts vsnaf zo ongeveer 2000 de touwtjes stevig in handen en konden ze op kleinere schaal veel meer doen wat ze zelf wilden. De enorme budgetten en grote stadiumtours die behoren tot het verleden.

Hebben Tull en Kansas wel eens samen getourd? Ik zoek het eens op.