...en dat heeft
vigil goed samengevat. Al met al een aardig album en de potentie van de groep hoor je, zij het dat je
A Product of.... .... Participation (de titel loopt door op de achterzijde en bevat maar liefst acht puntjes) vaker moet afspelen om dat te horen. Van snelle hitpotentie (één keer horen en het is raak) is hier nog weinig sprake, tegelijkertijd staat er geen enkele miskleun op.
Bij 1981 denk ik vaak aan sombere new wave in sombere economische tijden. Maar de new romantics maakten opgang en los daarvan waren er de Thompson Twins, oorspronkelijk uit Sheffield maar vertrokken naar Londen, waar ze dankzij het kraakcircuit een woning vonden. De groepsnaam verwijst naar bekende stripfiguren in Kuifje, de detectives Jansen en Janssen in het Nederlandse taalgebied. De kleding van de popgroep is anders dan bij de stripmannen kleurig, zoals ook de hoes bewijst.
In het kraakcircuit is het zestal van het debuut bepaald niet doof voor Afrikaanse muziek, net als mijn vorige halte in newwaveland
The Raincoats. Met zanger, bassist, multi-instrumentalist Tom Bailey, gitaristen Peter Dodd (tevens sax) en John Roog, saxofoniste Jane Shorter (tevens percussie), percussionist Joe Leeway en drummer Chris Bell kan een breed instrumentarium worden bestreken.
Als
A Product of... in juni 1981 verschijnt, heeft de groep drie geflopte singles uitgebracht, alle te vinden op de tot dusver nooit fysiek verschenen
extended edition die ook op streaming staat.
Via
When I See You gaat het vlot uit de startblokken, met dit refrein had dit een single moeten zijn. Dan volgt
Politics, ook lekker en single nummer 6 die flopte. Veel percussie en een dwarrelende saxofoon in het midtempo
Slave Trade en bij
Could Be Her... Could Be You vraag ik me voor de tweede maal af waarom dit geen single werd, al dan niet in aangepaste mix met korter intro.
Make Believe sluit kant 1 af en dat dit single nummertje 5 was die flopte, snap ik met de irritante falsettozang. Wel is de melodie herkenbaar, slapt de bas en zit er een aangename saxpartij in, vergezeld door een sitar.
Afrikaansachtige percussie in
Don't Go Away, het kalme
The Price doet dankzij het drumspel aan The Police denken; het derde nummer waarvan ik denk 'Waarom niet op single verschenen?'
Wel op single verscheen
Oumma Aularesso (Animal Laugh), op de 7" met het Engelse deel van de titel
vooraan dat echter veel te ver van de westerse hitparades af stond door sterke Afrikaanse invloeden.
Middelmatig is de melodie van
Anything Is Good Enough maar het is genieten van het akoestische gitaarspel,
A Product of had het als single of dance-12" wellicht goed gedaan - ik moet denken aan Talking Heads. Ontbrekend op de streaming editie is het prima
Perfect Game, wél te vinden op verzamelaar
Box (2009). En er is een mal slot met
Vendredi Saint dat zou zijn gebaseerd op Gregoriaanse zang, maar klinkt als Tibetaanse monnikpop.
Bij vlagen experimenteel, bij vlagen met hitpotentie waarbij de groep een ongelukkige keuze van single-kiezen had. Een ruime 7 als schoolcijfer.
Tijdens mijn reis door de wondere wereld van new wave bevind ik me in juni 1981. De volgende halte is bij het enige album van
Modern Eon, waar de sfeer een stuk stemmiger was.