menu

Jackson Browne - Lives in the Balance (1986)

mijn stem
3,44 (47)
47 stemmen

Verenigde Staten
Pop / Rock
Label: Asylum

  1. For America (5:09)
  2. Soldier of Plenty (4:34)
  3. In the Shape of a Heart (5:41)
  4. Candy (4:11)
  5. Lawless Avenues (5:38)
  6. Lives in the Balance (3:34)
  7. Till I Go Down (4:17)
  8. Black and White (3:57)
totale tijdsduur: 37:01
zoeken in:
avatar van indana
2,5
Ondanks de Titel van dit album is eigenlijk het titelnummer het enige uitgebalanceerde. Met Till i go Down doet zelf Reggae zijn/haar intrede en ik kan iedereen verzekeren dat er heel veel muziekanten zijn die dat genre een stuk beter beheersen en ook uitvoeren. Jammer, ik had gehoopt dat met de terugkeer van onder andere David Lindley de muziek een stuk genietbaarder zou worden, ijdele hoop dus.

avatar van beaster1256
3,5
nog een zwakke cd van de heer browne , alleen in the shape , kan me boeien
de rest is tweederangs

EVANSHEWSON
Slappe kost van een goede singer-songwriter, wiens inspiratie even met vakantie was...

**

avatar van Gert P
4,5
Ben het niet met bovenstaande eens en vandaar mijn hogere cijfer.
Vindt het op Till i go down na een prima plaat.

Lawless Avenues
In the Shape of a Heart
en de titeltrack.

avatar van farther_on
4,5
Als opvolger van het rock-album 'Lawyers in Love', vind ik dit album het tegenovergestelde van bovenstaande reacties (uitgezonderd GERT P).

lekker album met uitschieters als In the shape of a heart, Candy, Lawless Avenues, Lives in the Balance en Black and white.

En als ik meer wil dan alleen maar luisteren dan kan ik heerlijk rocken op 'For America'. Wat een plaat !! De drum van Jim Keltner, het geluid van die saxafoon, de krachtige stem en gitaar van Jackson en een lekker wegzingende tekst. gekneed tot een lekkere rock plaat.

Heerlijk !!

avatar van The Voice
4,0
Voordat ik in aanraking kwam met dit album kende ik alleen het titelnummer wat ook op de Miami Vice 2 soundtrack stond.

Ik ben zodoende toen op zoek gegaan naar het hele album op elpee (let wel ik heb het over 1987 en een cd-speler had ik nog niet). Ik heb de lp uiteindelijk gevonden bij de bibliotheek en op een tape gezet en werkelijk grijs gedraaid.

Om wat vergelijkingsmateriaal te hebben heb ik ook wel eens een ander album van Jackson Browne beluisterd, maar daar had ik niets mee. "Lives in the balance" is wat toegankelijker dan bv. "Running on empty".

Ik ben het ermee eens dat "Till I go down" de plank misslaat, maar de overige songs zijn stuk voor stuk prachtig.

4,0
zeldzame opleving van "na de eerste 4 lp's". Redelijk

avatar van kort0235
3,0
Best een aardige plaat, maar niet echt top, zoals eerdere albums.

avatar van blaauwtje
4,5
Maatschappelijk plaat van Jackson, stelt het buitenland beleid van Amerika scherp aan de kaak( zoals wel vaker onderwerp is op een cd) met name het midden amerika beleid.

Rake teksten, goede songs, indertijd het concert op Rockpalast gezien, waarin dit album centraal stond.

4,0
Jackson Brown is nu zo'n artiest die infeite geen slechte platen maakt en altijd een ruime voldoende scoort. Ook dit album is verplichte luisterkost voor zijn fans.

avatar van vielip
3,5
Prima album van Jackson Browne. Ik kende het titelnummer van één van de Miami Vice albums. En dat nummer vond ik dusdanig aantrekkelijk dat ik verder ben gaan zoeken. Zodoende kwam ik bij dit album uit. Het album begint sterk met Hello America, Soldier of plenty en In the shape of a heart. En eigenlijk blijft het daarna ook gewoon prima. Till I go down lijkt een vreemde eend in de bijt (voor mij althans) met z'n reggae sausje maar het werkt goed.

4,0
The Pretender - mijn kennismaking met Jackson Brown - is m.i. wat ingetogener en gevoeliger.
Ook weer een topalbum ( ooit nog op LP gehad)

avatar van vielip
3,5
Heb ik ook. Op vinyl uiteraard! En is zeker ook een mooi album.

avatar van perrospicados
3,0
Dit album zat tussen een stapeltje dat ik van iemand alweer jaren geleden heb gekregen. Omdat ik toen meer CD's draaide is dat stapeltje tussen de rest van het vinyl verdwenen. Vandaag kwam ie opeens tevoorschijn en staat nu tussen de albums die vanavond aan de beurt zijn

avatar van Wandelaar
4,0
Na enige twijfel mijn stem bepaald.
Die twijfel werd bij mij vooral gewekt door het hoorbaar 'mid-eighties-mainstream' karakter van dit album. Maar eigenlijk is dat vooral even de omschakeling bij het opzetten van het album. Die 32 jaar terug in de tijd moet toch érgens aan te merken zijn. En dan herkennen we het studiogeluid uit die jaren best. Zo vonden we dat destijds een goede productie.

Jackson Browne kende ik van zijn gloedvolle singer-songwriter-rock op albums als For Everyman, Late for the Sky en The Pretender waarop we vooral de innerlijke emoties van de artiest leerden kennen. Toen ik in 1986 Lives in the Balance (best vertaald als: 'er staan levens op het spel') kocht, was ik nog niet helemaal voorbereid op de nieuwe koers van de zanger. Muzikaal een stukje zakelijker en bij de tijd, tekstueel met een heel duidelijke politieke kleur. De regering Reagan krijgt niet mis te verstane kritiek toebedeeld vanwege het beleid in Midden-Amerika.

Duidelijker dan ooit kiest Browne hier voor zijn engagement en boodschapt het uit. Patriottisme is in de VS ook bij links een positieve waarde. Trots op Amerika mag, maar dan ook het onrecht van je eigen land benoemen. En zo weet Jackson Browne zich een woordvoerder van het protest.

Ten koste van de artistieke waarde? Dat vind ik lastig. Muzikaal zijn de jaren'70 voor hem vruchtbaarder geweest. Heel verrassend wordt het hier niet. Till I Go Down bijvoorbeeld is prima mee te zingen maar heeft een modieus reggae-jasje meegekregen waarvan de uiterste houdbaarheidsdatum nu wel verstreken is. Maar echt de mist in gaan, nee daarvoor is Browne te veel een vakman.

Vooral tekstueel heel interessant dit album, muzikaal best in orde maar niet volledig overtuigend. Zo kom ik dan op 4 sterren. En dat moet genoeg zijn.

avatar van LucM
3,5
Lives in the Balance is het meest politieke album van Jackson Browne waarbij hij kritiek levert op het Reagan-tijdperk. Buiten het reggae-niemendalletje Till I Go Down staan de songs op een hoog peil al worden ze lichtjes ontsierd door het gladde typisch jaren '80-sausje. Het is wel lang niet zo erg als die van zijn tijdgenoot Neil Young met Landing on Water.

Gast
geplaatst: vandaag om 19:55 uur

geplaatst: vandaag om 19:55 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.