David Ford - Let the Hard Times Roll (2010)

Mooi album, ga dan ook zeker zijn eerdere album's beluisteren.

Rock?
maar is beluisteren dan!

Pff, ook deze is geweldig. Ik zou best een diepte analyse willen geven, maar sommige albums hebben dat helemaal niet nodig. Als iemand zich geroepen voelt, ga je gang. Graag zelfs, want dit album verdient alle promotie die het maar kan krijgen. Van wie dan ook.

David heeft tot nu toe alleen nog maar prachtige nummers geschreven en gezongen en van mij mag hij nog lang doorgaan zo.

Intens. Prachtig.

Eerlijk gezegd valt dit album een beetje tegen in vergelijking met zijn vorige twee albums, die beide van uitzonderlijke kwaliteit waren. Dit album is nogal onevenwichtig en voelt zelfs wat geforceerd aan. Klassieke liefdesliedjes worden afgewisseld door nummers vol protest met betrekking tot hedendaagse problematiek. En dan zijn er nog epische nummers zoals Hurricane en Call to Arms.

Qua stijl zijn deze nummers onderling niet te vergelijken, maar ook qua inhoud wijkt het allemaal een beetje te veel van elkaar af. Daarnaast zijn de nummers op zijn vorige albums een stuk intenser en van een veel hoger niveau. Hoewel de opener, Panic, van uitzonderlijke kwaliteit is.

Dit lijkt allemaal heel negatief, maar David Ford scoort ook hier een voldoende. Naast Panic zijn ook Call to Arms en Making Up for Lost Time zeer goed. Minder heb ik met een nummer als Surfin’ Guantanamo Bay. Echt subtiel is dat nummer niet, wat mij betreft draaft hij met dit nummer een beetje door.

Jammer dat ik deze artiest nu pas ontdek. Minder ingetogen als zijn vorige albums, meer een album die van begin tot eind de aandacht vasthoudt. Weinig zwakke nummers. Met stip in mijn toplijst van 2010.

Toch een stuk minder als zijn eerste album. Z'n stem is ook wat rauwer geworden in de loop der jaren. Natuurlijk staan er wel wat toppers op, maar die zijn dat ook op 1 hand te tellen.

Al met al een goed album, wat zijn voorgangers niet kan evenaren.