Stereophonics - Just Enough Education to Perform (2001)

"Just Enough Education to Perform" is een plaat vol meeslepende gitaarpopsongs. Door de stem, het relatief lage tempo en de lage/donkere tonen klinkt de plaat daarnaast ook nog eens behoorlijk melancholisch. Tussen al die melancholiek is dan een lichtpuntje als "Have a Nice Day" dan ook best welkom. Dat blijft een heerlijk nummer en is een mooi breekpunt in de plaat. "Just Enough Education to Perform" is melodieus tussen alle treurigheid door. Ondanks de ogenschijnlijke eentonigheid houden Stereophonics de spanning er behoorlijk in. Soms komt de stem van de zanger wat zeurderig over, maar het past ook weer prima in de sfeer van de plaat. Gewoon prima dus.

Stereophonics, lekker radiobandje voor een los liedje. Toen ik dus Just Enough Education to Perform (de reguliere versie) in een kringloopbak ontwaarde, was er geen twijfel. Vijf nummers stonden weliswaar op Decade in the Sun dat ik al kende, daarmee resteerden zeven onbekende nummers.
Het album opent met het Led Zeppelinaanse Vegas Two Times, ook op de compilatie te vinden en niet mijn favoriet; al denk ik dat liefhebbers van die groep of van het album van Coverdale • Page er goed mee uit de voeten kunnen. Ik heb echter meer met het relaxtere werk van de groep, mits sterke melodieën de overhand hebben.
Daarmee bevallen de volgende nummers me goed: Lying in the Sun (niet op Decade), Step on My Old Size Nines (wel), Have a Nice Day (wel), Nice to Be Out (niet), cover Handbags and Gladrags (wel) en Maybe (niet, overigens niet hetzelfde nummer als Maybe Tomorrow, één van hun hits op Decade).

De ongenoemde tracks zijn aardig, al gaat het mis bij Mr. Writer. Dat viel alsnog door de mand. Op zich aardig maar had het op drie minuten gehouden in plaats van de dikke vijf die tot ongewenste herhaling leidt. Ook kan ik niks met het afsluitende Rooftop: ik hou van scheurende gitaren, maar bij Stereophonics staan die me juist tegen.