Poets of the Fall - Twilight Theater (2010)
mijn stem
17 stemmen
Finland
Pop / Rock
Label: Insomniac (I)
-
Dreaming Wide Awake (4:24)
-
War (5:05)
-
Change (4:45)
-
15 Min Flame (5:01)
-
Given and Denied (4:17)
-
Rewind (4:22)
-
Dying to Live (3:47)
-
You're Still Here (3:27)
-
Smoke and Mirrors (5:18)
-
Heal My Wounds (5:55)
0
geplaatst: 20 juni 2010, 23:11 uur
Ik kende vooraf slechts de song Dreaming Wide Awake, die inderdaad een enigzins foutief beeld schetst van het album. De overige songs zijn anders qua stijl, meer bombastisch en dramatischer van opzet. Het is even wennen, maar na een paar luisterbeurten moet ik zeggen dat ik het toch wel een fraai album vind. Alles is tot in de puntjes uitgewerkt en de songs zijn stuk voor stuk de moeite waard, zowel muzikaal als tekstueel. Ik ga op zoek naar eerder werk van de band.
0
geplaatst: 19 februari 2012, 13:17 uur
Justinx schreef:
Ik mis de akoestische liederen die het debuut zo kenmerkend maakt en daarmee ook juist zo lekker maakt. Met Carnaval of Rust pakte de heren het wat harder aan met stevige rocknummers. Nu, anno 2008, vind ik dat de heren net iets te hard worden dan ik lief heb. Er zitten net te veel nummers bij die te hard rocken. Ik prefereer toch de wat rustigere nummers. Overigens, als de band dubbele bassdrums gaat gebruiken op het volgende album, ben ik weg
Ik mis de akoestische liederen die het debuut zo kenmerkend maakt en daarmee ook juist zo lekker maakt. Met Carnaval of Rust pakte de heren het wat harder aan met stevige rocknummers. Nu, anno 2008, vind ik dat de heren net iets te hard worden dan ik lief heb. Er zitten net te veel nummers bij die te hard rocken. Ik prefereer toch de wat rustigere nummers. Overigens, als de band dubbele bassdrums gaat gebruiken op het volgende album, ben ik weg
Leuk deze reactie op het in 2008 verschenen Poets-album Revolution Roulette, maar ik kom daar toch even op terug na de release van Twilight Theater. Deze plaat voldoet aan alle wensen die ik in bovenstaande quote destijds opnoemde en toch bevredigt Twilight Theater anno 2012 minder dan gehoopt. Juist de rustige nummers zijn zwak, zoals DeKoning al even noemde. 'Zoetsappig'. Het mag inderdaad allemaal weer iets harder naar mijn mening. Een 360 graden draai in More (op Revolution Roulette) is hier niet meer te vinden. Het is allemaal wat braafjes, geen zieke solo's of dubbele basedrums zoals in The Ultimate Fling. Twilight Theater is zeker geen slechte plaat, maar het mag weer wat harder op de opkomende plaat Temple of Thought.
* denotes required fields.
* denotes required fields.