Greg Haines - Until the Point of Hushed Support (2010)

Toch netjes van het label: tien dagen voor de release datum zit de limited edition al in mijn bus. Ik ben benieuwd.

Geen kleine jongen die Haines. Eerste nummer is louter pianospel en wederom treft ie me als nooit tevoren.
Aanslagen, wachten, lage toon met een hoge toon eropvolgend.
Heeft veel weg van het pianospel van Irisarri. Het pianospel dat me het meest kan bekoren.
Normaliter houd ik niet zo van piano maar hier en ook bij Irisarri is het majestueus uitgevoerd.
Kleine gift van dit jonkie...

De rest is wat uitgebreider maar daar ben ik nog niet helemaal over.
5 maal beluisterd nu al en ik kan het nog niet helemaal beheersen, diepgang heerst.

Je hoort de inslag van Mr. Haines, klassieke muzik met subtiele electronics die aan de rand gutsen.
Zo jong en dit afleveren, hopelijk verbrandt ie zich niet ...

Slumber Tides was een uitmuntend album maar hier overtreft ie zich toch wederom.

Next Gen Muzik?

Na eerste luisterbeurt gisteren kan ik ook niet anders zeggen dat hij zich overtreft en dat hij duidelijk bij de top hoort.

Jammer dat ie niet op vinyl uit is, anders zou ik hem nog gaan kopen ook. Nu alleen een promo in een stomme witte hoes.

echt fuck het gewoon allemaal...
Ik moet continu aan Arvo Pärt denken.
Dit lijkt me toch wel in de buurt te komen van de beste cd in het genre tot nu toe.

Je verwijzing naar Pärt doet mijn oortjes spitsen. Het werk van Pärt vind ik een onaardse schoonheid hebben. Vond 'Slumber Tides' niet echt bijzonder, maar met deze zal ik het weer eens proberen. Of ligt dit erg in de lijn van 'Slumber Tides'?

nee, dit ligt niet in de lijn van Slumber Tides.
Dit is veel beter uitgewerkt.

Wat is dit een ontzettend depressieve jankbende. Maar wel een ontzettend mooie jankbende! 4,5*

Ja nogal zwaar op de maag liggend heh.

De eerste luisterbeurt had ik nog zo mijn bedenkingen. Het leek wat te geforceerd te klinken. Te bedacht. Maar ik geloof dat poging 2 nu toch zijn vruchten begint af te werpen. Vooral het derde nummer, oei oei wat mooi

Jeumig wat is dit mooi................... ik ben er helemaal stil van.

depressieve shit, geheel opgenomen in een berlijnse kerk om het nog eens wat extra melancholisch te laten klinken. en wie komt er toevallig ook uit berlijn en heeft een handje meegeholpen: meestermagiër nils frahm die vorig jaar al zo'n (maar zeker niet hetzelfde) emotioneel meesterwerkje heeft afgegeven in de vorm van wintermusik.

Vandaag weer gedraaid en wederom tot niets gereduceerd... Dat laatste nummer is echt een knuppel in je nek, zeg.
Zodoende vandaag maar de speciale uitgave van dit fraaie album gekocht.

Net gedraaid, echt adembenemend mooi! 4,5!

Meeslepende plaat zeg. Direct bij de eerste luisterbeurt al weet het je bij de keel te grijpen en dan ben je eigenlijk meer overdonderd van wat je is overkomen dan dat je echt het besef hebt hoe goed deze plaat is. Greg Haines neemt echt de tijd om de luisteraar van elke klank te laten genieten en zorgt steeds subtiel voor sfeerwisselingen. Om er een cijfer aan te koppelen moet ik het nog vaker horen, toch durf ik al te stellen dat dit bij het beste werk van 2010 gaat horen.

Erg mooi en beangstigend tegelijk deze plaat inderdaad. Toch wel één van de mooiere dingen die ik heb gehoord dit jaar dus eindlijstjesmateriaal waarschijnlijk. De beste man staat trouwens donderdag in de TAC in Eindhoven: gratis! Toch ff kijken of ik iemand mee kan krijgen...

De prachtige, ruimtelijke pianoklanken waarmee dit album van start gaat verraden enige subtiele vorm van genialiteit. De toetsen van piano en stilte plaatsen je meteen in een desolaat, Marsachtig landschap waar ook de rest van het album zich zal afspelen. Alleen zijn de geluiden daar minder interessant als wanneer ik hier mijn raam open zet en de valse vogels van de buren hoor tegen een achtergrond van drukke autosnelwegen en een reeks politiesirenes. Ik woon op dat gebied dan ook op een mooie plek, kan Greg niets aan doen.
De opname in de kerk maken de geluiden zo overdreven darmatisch dat het me in z'n geheel niet meer kan raken: too far gone. Het zijn dan ook de subtielere stukken, zoals het openingsnummer én ook het magnifieke slotstuk, waarbij de kerkinvloed minder nadrukkelijk is, die tot diep vanbinnen weten te gaan. Deze composities ademen en gaan niet verloren in hun eigen echo's. Mooi ook hoe de piano aan het einde de cirkel rond maakt. En laat dat nu net het ding zijn aan cirkels: geen begin, geen middenstuk, geen einde en als ervaring blijft dit album zeker overeind.

.......eindelijk erachter gekomen wie de violiste is met wie Greg Haines momenteel optreedt

Strië

......en om te bekennen was ik meer onder de indruk van dit zwarte vogeltje met haar breekbare vingertjes aan het instrument dan Haines zelf

Overigens voor adepten van deze plaat, wellicht een aanrader : Mains de Givre - Esther Marie (textura002, 2010) Myspace

Mains de Givre = Thisquietarmy's Eric Qualch en Emilie Livernois.

Edit : Tip is toch wel anders, maar heeft zeker raakvlakken, hoe dan ook......Mooi !!

Wauw.

Eerste luisterbeurt is erg goed bevallen, eerste nummer is inderdaad prachtig. Moet hem nog even wat vaker luisteren, goed de tijd ervoor nemen, en hem op me laten inwerken. Maar vind dit toch wel erg mooi.

Ik vind deze zeker goed... maar zo laaiend enthousiast als ik veel mensen erover hoor ben ik niet... zo geweldig bijzonder is dit toch niet... het doet me regelmatig aan Murcof denken... maar dan wat ongeduldiger

Murcof is veel klinischer dan dit. Hier zit veel meer emotie in.

Ik heb er toch wat moeite mee. De opener vind ik eigenlijk best saai. De rest is oke, maar de hoge waarderingen hier verrassen me toch. Misschien moet ik het even op me laten inwerken.

Is dit piano-muziek of zit er ook electronica in?

er zit ook electronica in en violen en cello en meer.

Ah bedankt dan ga ik dat eens luisteren.

Heet het eerste nummer niet Integrity Vs. Despair? Zo wordt het immers ook op zijn eigen site genoemd. Ik vraag me af waar deze titel vandaan komt?

Ja, dat klopt. Tracktitel hier is onjuist.

nogal een boute conclusie. wat zou je ervan denken als de website niet juist is en de originele hoes en mume wel? geen idee waar de titel vandaan komt overigens...

Op de achterkant staat het volgende: afbeelding

Lijkt me leidend..

Duidelijk.

Raar dat er nog een tweede titel bestaat, en die zelfs op de site van Haines wordt getoond.