Circle Takes the Square - As the Roots Undo (2004)

muzikaal zo'n goede momenten maar wat walg ik van dat stomme GEKRIJS. Favoriet is INTERVIEW AT THE RUINS, zeer pakkend einde.

Ieder zijn mening natuurlijk, maar wat deze 2 hier neerzetten van vocalen vind ik allesbehalve 'stom gekrijs', ze verhogen de intensiteit, kloppen gevoelsmatig met de teksten en gaan bovendien door merg en been hier.

ik laat mij misschien wat fel uit, het is slechts mijn mening he maar het screamo gedeelte irriteert mij mateloos. Passievol is het zeker en toch vind ik het niet echt passen. Enkel op A CRATER TO COUGH IN voegt het echt iets toe in plaats van weg te nemen.

En ik heb het misschien niet zo duidelijk vermeld maar A CRATER TO COUGH IN en INTERVIEW AT THE RUINS zijn enorm interessante en goede liedjes, dus ik ben alsnog blij dat ik het geprobeerd heb. Mooi hoe de instrumenten aan het einde van interview at the ruins geleidelijk wegvallen en er alleen nog de bezwerende gezangen overblijven: 'a murmur from the ruins echoes softly as the roots undo, and the branch becomes..'.

Dit is een heerlijk opzwepend album. Geweldig hoe de vocalisten de vocale strijd met elkaar aangaan.

Vooralsnog leidt het geschreeuw me te veel af. Misschien valt het kwartje op een later moment.