Exodus - The Atrocity Exhibition... Exhibit B: The Human Condition (2010)
mijn stem
46 stemmen
Verenigde Staten
Metal
Label: Nuclear Blast
-
The Ballad of Leonard and Charles (7:14)
-
Beyond the Pale (7:39)
-
Hammer and Life (3:31)
-
Class Dismissed (A Hate Primer) (7:14)
-
Downfall (6:21)
-
March of the Sycophants (6:45)
-
Nanking (7:22)
-
Burn, Hollywood, Burn (4:05)
-
Democide (6:36)
-
The Sun Is My Destroyer (9:32)
-
A Perpetual State of Indifference (2:24)
-
Good Riddance (5:33)
-
Devil's Teeth * (4:14)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur:
1:14:16
(1:18:30)
Links
Last.fm
0
geplaatst: 29 maart 2010, 13:12 uur
Valt sterk tegen. Veel melodieuzer, te lang, lelijk artwork, en weinig sterke songs. 3,5* voor de leuke momenten, maar dit is wat mij betreft een gemiste kans.
0
geplaatst: 17 mei 2010, 18:54 uur
Uitstekende plaat, wel wat aan de lange kant, maar dat mag de pret niet drukken, aangezien alle songs ijzersterk zijn. Wat een riffs en wat een tomeloze energie! Klinkt allemaal erg fijn. De langere songs zijn gelukkig ook de beste van de plaat, alhoewel relatief 'korte' songs als Burn, Hollywood, Burn er ook lekker inhakken. Deze oudjes laten de meeste (jongere) genregenoten ver achter zich.
0
geplaatst: 27 augustus 2013, 12:01 uur
Anderhalf jaar na mijn vorige berichtje hier, wordt het tijd om ook maar eens een stem bij Exhibit B achter te laten. Eigenlijk ben ik nog steeds wel tevreden over wat ik hier eerder schreef:
Helaas is het niet noodzakelijkerwijs zo dat goede riffs ook automatisch resulteren in goede nummers. Bijvoorbeeld Nanking, Democide en in mindere mate Downfallv vind ik weinig interessante nummers. Daar staan dan weer knallers als The Ballad of Leonard and Charles, March of the Sycophants en Good Riddance tegenover. Om over The Sun is my Destroyer nog maar te zwijgen.
Was dit album (minimaal) een kwarier korter geweest, dan had ik wellicht een halve ster meer gegeven, maar nu blijf ik toch op 4 sterren steken. Overdaad schaadt.
4,0*
Tekstueel is het een interessante tentoonstelling over 'de menselijke conditie' geworden die de bezoeker met weinig hoop over de goedheid van de mens achterlaat. Oorlogsmisdaden, slachtpartijen op scholen, dom-rechtse achterlijkheid en seriemoordenaars...
De muziek past er wat dat betreft prima bij. Rob Dukes' vocalen ademen agressie, en daarnaast vind ik de riffs ook behoorlijk onvriendelijk overkomen.
Hoewel ik dat 'interessant' in de eerste zin misschien zou vervangen door morbide, en daarbij zou toevoegen dat dit album volstaat met hele goede riffs en prima drumwerk.De muziek past er wat dat betreft prima bij. Rob Dukes' vocalen ademen agressie, en daarnaast vind ik de riffs ook behoorlijk onvriendelijk overkomen.
Helaas is het niet noodzakelijkerwijs zo dat goede riffs ook automatisch resulteren in goede nummers. Bijvoorbeeld Nanking, Democide en in mindere mate Downfallv vind ik weinig interessante nummers. Daar staan dan weer knallers als The Ballad of Leonard and Charles, March of the Sycophants en Good Riddance tegenover. Om over The Sun is my Destroyer nog maar te zwijgen.
Was dit album (minimaal) een kwarier korter geweest, dan had ik wellicht een halve ster meer gegeven, maar nu blijf ik toch op 4 sterren steken. Overdaad schaadt.
4,0*
* denotes required fields.
* denotes required fields.