The Shirts - Inner Sleeve (1980)

Destijds blind gekocht, foutje, deze is gewoon niet goed.

Goede plaat met de fantastische single:I'm not one of those en het nummer:Hanging around dat klinkt alsof de wereld even stil staat.Zangeres: Annie Golden heeft een mooie zangstem.

De derde van The Shirts uit New York die slechts in het verre en obscure Nederland hitsucces hadden gekend. Een nieuw management deed de groep geen goed, waarbij een beperkte persing van 10.000 stuks niet hielp in eigen land. En dan kun je in de prille jaren in het befaamde CBGB hebben gespeeld, in 1980 was dat niet genoeg en in 1981 stopt de groep.

In welke maand van 1980 Inner Sleeve verscheen heb ik niet kunnen vinden, wél dat ze te gast waren op tv bij New York Dance Stand, een programma waarin blijkens bronnen ook Siouxsie and The Banshees acte de présence gaven.
Uptempo rock 'n' roll met soms (het kalmere Can't Get It Through My Head) een hoofdrol voor piano. In I've Had It staat toetsenist John Piccolo bij de microfoon, waarna Annie Golden weer de hoofdrol heeft in bijvoorbeeld het stevige I Don't Wanna Know.
Geraffineerder is As Long as the Laughter Lasts, een centrale rol voor toetsen in het uptempo Too Much Trouble. En zo heeft ieder nummer wel z'n charme, mede dankzij de heldere, uitgelaten stem van Golden. Dit album had destijds meer aandacht verdient, al is het geen klassieker. Gewoon eerlijke, frisse rock 'n' roll.
Annie Golden vervolgde vervolgens een toch al redelijk succesvolle acteercarrière. De groep keerde zonder haar terug in 2003 en bracht in '06 en '10 nieuw werk uit met een tweetal andere zangeressen.

Ik ben bezig enkele albums die ik binnen de new wave van 1980 en '81 abusievelijk had overgeslagen te beluisteren. Zo kwam ik van het debuut van het Engelse New Musik en voor de volgende ga ik naar het Londen van januari 1981 en het solodebuut van Poly Styrene, voorheen zangeres bij X-Ray Spex.

Oei RonaldJK, de eerste twee albums van The Shirts had ik op LP en CD en van dit album had ik tot aan vandaag nog nooit gehoord, ook de hoes nooit gezien, Terwijl ik een muzikale spons ben en al tientallen jaren de muziekbladen doorvloot zoals je weet.

Die zoektocht van jou door de New Wave brengt dus ook onverwachte verrassingen

Het eerste albums was aardig (met het leuke Tell Me Your Plans, een hitje hier in de polders) maar het tweede album Street Light Shine, is erg goed, een mooie afwisseling tussen ballads en uptempo songs, waarbij ik de single en opener Laugh and Walk Away even in de zon wil zetten. Een fijn catchy nummer dat als een oorwurm blijft plakken.

Annie Golden heeft later in de jaren zeventig nog een grote rol in de film Hair gekregen.

Ja, ik had 'm dus ook totaal gemist al die jaren! Op vinyl kom ik 'm nooit tegen, dat zegt wel iets.