Year Long Disaster - Black Magic; All Mysteries Revealed (2010)

Echt lekker dit, je kunt het vergelijken met welke band dan ook, soms klinkt het als het oude Black Sabbath of Led Zeppelin. Maar het zit verdomd goed in elkaar allemaal, goede rock 'n' roll tegen stoner aan.

Black Magic: All Mysteries Revealed is het tweede album van het Amerikaanse Year Long Disaster. De band bestaande uit Rich Mullins, bassist van het legendarische Karma To Burn, Daniel Davies, zoon van The Kinks drummer Dave Davies en Brad Hargreaves drummer van het miljoenen platen verkopende Third Eye Blind. Al sinds 2004 zijn de heren bezig en hun debuutplaat kwam in 2007 uit. Die plaat stond vol non stop no-nonsense rockende jaren zeventig pareltjes! Misschien kon die plaat iets meer afwisseling kon gebruiken. De elf nummers op de nieuwe plaat zijn daar het resultaat van. Losjes geïnspireerd op het boek De Meester En Margarita van Mikhail Bulgakov krijgen we wederom dampende rocksongs gepresenteerd geënt op het jaren zeventig gevoel; nu vaker dan op het debuutalbum in een lagere versnelling. We kunnen het weer hebben over Led Zeppelin, een snufje ZZ Top en een vingerhoedje stoner, het magistrale baswerk of de gejaagde stem van Davies. We kunnen ook gewoon zeggen dat net als vorig jaar een van de top tien albums van het jaar begin februari is verschenen! Hulde aan Year Long Disaster!

sterk album, de intro met erna Show me your teeth gaat heel goed, verder luist dit album makkelijk weg, love like bloos en sparrow hill zijn ook hoogtepunten op dit album.

"Show Me Your Teeth" moet je niet al te hard meezingen.

dan ga je wel je teeth showen

Beste album van 2010. Deze band moet toch wel langzaam maar zeker wat meer naamsbekendheid gaan krijgen.

Als Wolfmother een redelijk populaire band kan worden, waarom deze band dan niet?

Sterke plaat, dit. De toon wordt gezet in de vorm van een sfeervolle intro, naadloos gevolgd door 'Show Me Your Teeth'. Dat is meteen rocken geblazen, heeeeeeerlijk nummer!

Eigenlijk is dit gewoon een dikke 40 minuten genieten. De invloeden die JoopKonraad erin hoort, die hoor ik ook. Erg aanstekelijke nummers ook. Probeer 'Love Like Blood' bijvoorbeeld maar 'ns uit je hoofd te krijgen.

Deze plaat staat vol geweldige gitaarriffs en straf drumwerk. Voeg daar de stem van Davies bij, en... gewoon zelf luisteren, zou ik zo zeggen!

De gitaarsolo's vind ik ook enorm goed. Die in 'Stranger In My Room' is daar een goed voorbeeld van. Wat een drive zit daar achter, zeg!

'Sparrow Hill' is een beetje de vreemde eend in de bijt. En toch past het nummer hier erg goed. Dit nummer is wat langer dan de andere nummers, en leunt wat aan tegen psychedelische stonerrock. It gives me the creeps.

De echte knallers staan in het begin van de plaat. 'Seven Of Swords' is een rustig nummer, maar ook erg mooi. Kwaliteit, maar dan op een andere manier zeg maar.

In het gitaarwerk klinkt vaagweg de nieuwe van The Black Keys door. Niet dat die twee platen erg vergelijkbaar zijn, maar het gitaarwerk getuigt op beide platen gewoon van absoluut vakmanschap. 'She Told Us All' is in elk geval een vette track!

'Foggy Bottom' is compositorisch één van de pareltjes op deze plaat (zie ook 'Sparrow Hill'). 'Cyclone' maakt z'n naam waar; een wervelwind van een song.

Ik steun MichelDumoulin. Meer naamsbekendheid voor deze band!

4 sterren

Net even weer aan het luisteren. Rockt lekker weg. Idd wat stoner, wat 70's en wat een fijne stem heeft die zanger.

Dit plaatje begint nu redelijk 'grijs ' te worden hierzo!
Zoals de echte klassiekers begint deze plaat ook enorm lekker.
Langzame opbouw en vervolgens knallen met Show me your teeth!
Ik kan 'm keer na keer draaien en dat is al weer een tijdje geleden, dat ik dat had!

Op de laatste van Karma To Burn zingt Davies ook een nr mee, genaamd: Waiting on the western wordl. (Op dit moment zijn Karma To Burn en Year Long Disaster qua bezetting gelijk!)

Net maar weer eens helemaal gedraaid tijdens het leren voor een tentamen, het blijft toch een beestachtig lekkere plaat dit!

Echt een topper dit. Geweldige jaren 70 hardrock met stonerinvloeden op een jaren 2010 manier geproduceerd. De beste plaat die ik in jaren gehoord heb
Ik begrijp dat ze niet meer bestaan. Ze zullen daar best hun redenen voor hebben (gehad), maar ik snap er weinig van. Als je zo'n mooie muziek kunt maken samen, hoe kun je dan stoppen na slechts 2 albums???

Licht psychedelische retrorock die zo weggelopen lijkt te zijn uit de jaren '70. Echt sterke songs ontbreken, waardoor het album net niet de benodigde impact heeft, maar qua geluid en uitvoering zit het helemaal snor. Hier en daar ook wat fijne stoner-invloeden. Ik heb het debuut gemist, maar op basis van deze plaat ga ik die ook zeker een kans geven.