Melissa Auf der Maur - Out of Our Minds (2010)

Geweldige plaat; opgenomen onder leiding van een trucklading producers. Enorm veel hoogtepunten; maar het duet met Glen Danzig is wel heel speciaals. Niet alleen omdat het zijn allereerste ooit is; ook omdat het een fantastisch nummer is!

(De film en het grafisch verhaal zijn ook zeer sterk!)

"Geweldige plaat; opgenomen onder leiding van een trucklading producers. Enorm veel hoogtepunten; maar het duet met Glen Danzig is wel heel speciaals."

Wel heel voorbarig 5 sterren voor een plaat die net uit is. Het nummer via haar website klinkt wel okee. 5 sterren dat niet...

Valt wel mee... Ik loop er al sinds februari van te genieten...


The Key onder de bezielende leiding van Chris Goss is ook zo'n overweldigend nummer...

Erg goed album!!

Minder catchy als het debuut album maar daarom zeker niet minder goed. Het experimentele bevalt me wel. Hij ligt na een aantal keren luisteren bijzonder lekker in het gehoor. Ja, ik vind het ook een erg goed album!

De nieuwe cd van Melissa Auf Der Maur is in alle opzichten beter dan het debuut. Het materiaal op Out Of Our Minds biedt meer variatie, improvisatie, heeft een wat donkerder sfeertje, en klinkt wat experimenteler. Sterke plaat!

grappig vind dat precies andersom, minder variatie en debuut veel donkerder en gewoon krachtiger. weet iemand of chris goss hier ook achter de knoppen zit??

Chris Goss o.a maar ook een zwaargewicht zoals Mike Fraser draait hier aan een paar knopjes.

Het licht experimentele karakter spreekt mij wel aan. In den beginne had ik, gezien haar verleden bij Hole, op wat meer nagels in mijn gelaat gerekend en miste een beetje de scherpe randen. Maar na een aantal rondjes nestelen de liedjes zich al meer in mijn geest. Ik moest hem blijkbaar met iets meer volume draaien.

Helemaal mee eens, al vind ik 'Fathers grave' nou juist een dieptepunt. Naast het titelnummer zijn '22 below', 'Follow the map', 'Lead horse', 'The key' en 'Isis speaks' mijn favorieten.

nee, vind dit de tegenvaller van 't jaar. beetje jaren 80 productie. en bij dat duet met danzig probeert ze te krampachtig mooi te zingen. Zwaargewicht of niet; mike fraser is niet mijn ding.

Steengoed album!

Op plaat komt het niet bar sterk over. Komende dinsdag (9 nov 2010) speelt ze in de Willem II en ik ben zeer ben benieuwd hoe dit live gaat zijn.

Meeslepend en heavy zonder de benodigde middelen daarvoor in te zetten met prima hooks, dat vind ik van deze sterke plaat. Her en der doet het ook wat denken aan de PJ Harvey uit de jaren negentig. Deze muziek luisterd als een rijpe mango, klaar voor consumptie maar wel met de pit middenin.

Aah juist vandaar dat ik ook aan Hole moest denken, zeker ook wat zang betreft.

Wat experimenteler dan het debuut, met songs die wat minder lekker in het gehoor liggen, maar toch wel weer een sterke plaat. Meest opvallende track is zonder meer het opmerkelijke duet met Glenn Danzig, Father's Grave. Verder overwegend meeslepende rocksongs met een lekker duister sfeertje.