The National - High Violet (2010)

Echt waar? Moet ik eens opzoeken dan. Komt er dus nog een klompennummer bij.

Edit: volgens mij word ik voor de gek gehouden.

dat wordt je zeker

High Violet is heerlijk intense indierock die hier en daar ontsiert wordt door de experimentatiedrang van The National. In grote lijnen is hun muziek hetzelfde gebleven. Matt Berninger, met zijn monotone bariton, kan nog steeds als geen ander melancholie in zijn stem leggen. De instrumentatie is massaal verrijkt met violen en cello's, hoorns, trompetten, en zo kan ik nog even doorgaan met instrumenten opnoemen. De uitgebreide arrangementen zijn een succes, want ze helpen mee bouwen aan dat typisch The National sfeertje.

Over de drummer heb ik al heel wat superlatieven gelezen, en op Boxer vond ik ook dat de drums uitstekend waren. Helaas is High Violet qua percussie bij momenten erg rommelig, mede door de snerpende klank die de cimbalen hebben meegekregen op sommige nummers. Het einde van Terrible Love is hiervan een perfect voorbeeld, dat vind ik dus echt een vreselijk geluid. Ook Afraid of Everyone, waar de instrumenten samen met de 'ooh-ooh' achtergrondzang een enorme gelaagdheid weten te vormen heeft als outro zo'n vreemde semi-kakafonie die me echt niet ligt. Brian Devendorf blijft natuurlijk een fantastische drummer, die de nummers van de nodige punch voorziet (Conversation 16; 1:50 - zo moet dat dus, drummen), alleen wordt hij soms genekt door de productie, die hem steevast vooraan de mix plaatst.

In tegenstelling tot het al geniale Boxer staan hier geen mindere nummers op. Dit hangt samen met het feit dat het tempo hier wat hoger ligt, en het album nergens dreigt stil te vallen. Helaas worden enkele nummers dus wel ontsiert door lelijke passages. Dat heeft te maken met de erg wisselvallige productie. Het album voelt soms wat aan als een compilatie, doordat de nummers onderling zo verschillend klinken. The National hebben met andere woorden hun geluid geperfectioneerd, maar ze zijn af en toe in de val getrapt om hun muziek kunstmatig interessanter te willen maken.Neem nu Little Faith. Eerst een lelijke intro, en dan een goddelijke baslijn met die waanzinnig mooie zang, ondersteund door rustige strijkers en sprankelend gitaarspel. Dan vraag ik me echt af wat hun bezielde om er die intro (en outro) aan toe te voegen.

De beste nummers zijn diegene die netjes binnen de lijnen kleuren, want daar is The National gewoon de beste in zijn genre. Stuk voor stuk zijn het nummers met een eigen smoel die gestaag opbouwen naar een climax. Uitschieter is de combo Conversation 16 en England, twee epische nummers die zonder twijfel het beste zijn wat The National tot dusver heeft gemaakt. Na die dubbelslag voelt de afsluiter Vanderlyle Crybaby Geeks een beetje overbodig, alsof het album beter was geëindigd met England.

Uiteindelijk blijft dit nog altijd een steengoed album, alleen is het spijtig dat The National, net als bij Boxer, de kans heeft gemist om een echte klassieker te maken. Derde keer, goede keer?

Geinig om te lezen dat je op Boxer wel mindere nummers vindt staan en hier niet op. Mooi stukje.

Vind ik eigenlijk ook. Boxer werkt beter als album maar hier staan de individuele nummers buiten de context van de plaat meer hun mannetje.

Nummertjes als Squalor Victoria kunnen me inderdaad op zichzelfstaand niet overtuigen, dat heb ik met deze veel minder.

Is Bloodbuzz Ohio de song van het jaar? Overweldigend lied..

Het is een goed lied ja.

Vooralsnog absoluut !! Briljant nummer.

England krijgt hier al meer stemmen dus dat lijkt me dan ook een betere kanditaat, waar ik mij ook bij kan aansluiten. Ik heb daar overigens nog niet eens op gestemd. Vind wel dat deze cd echt ruim onderdoet voor Boxer, dat werd afgelopen week in paradiso ook vrij hard duidelijk. Hoewel ik England ook daar het mooiste nummer van de avond vond.

In Tivoli was England ook één van de mooiste nummers van de avond. Wat een verschrikkelijk mooi nummer is dat, live is het nog eens vele malen mooier met een fantastisch einde.

Baal enorm dat ik ze gemist heb in Tivoli of Paradiso,
zeker als ik de concertregistraties op youtube zie, bv die van Vevo.
Hopelijk spelen ze aan het eind van het jaar nog een keer in de buurt.

Je bedoelt 6de keer goede keer voor je? ze hebben namelijk al 5 albums

Eerste drie zijn toch van een duidelijk lager niveau. Daar staan telkens echte missers op, das bij Boxer en High Violet niet het geval.

Slowchat verwijderd.

mwa vond Alligator ook over het algemeen een mooi en afwisselend album. Sad Song For Dirty Lovers ook wel maar flink minder.

Ik dacht dat je dacht dat The National maar 2 albums had

????? Niet mee eens, ik vind Sad Songs en Alligator toch allebei een hoger niveau hebben dan High Violet. Misschien staan er wat wel missers op, er staan ook veel meer uitschieters op, en als geheel kloppen ze allebei.

Sad Songs is hit and miss: voor elke briljante track als Slipping Husband of Lucky You staat er zo'n compleet onding op als Trophy Wife of It Never Happened op. Kan nooit beter zijn dan High Violet.
Alligator blijft wel hun finest hour, ja: meer variatie dan op Boxer en High Violet, meer punch, betere lyrics en nagenoeg geen mindere momenten. 't Is wel aan te raden om te doen alsof Looking for Astronauts nooit bestaan heeft.

Dan Boxer en High Violet bedoel je?

Dat heb ik nooit gezegd.

Paar onnodige quotes verwijderd. Het is echt niet nodig om een bericht dat direct boven je reactie staat, in zijn geheel te quoten. Komt opmaak en leesbaarheid niet ten goede.

It Never Happened is juist een prachtnummer, alleen Trophy Wife en Sugar Wife vind ik iets minder. Dat gezegd te hebben vind ik ze wel beter dan Afraid of Everyone en Vanderlyle ... ;p Vervolgens zijn er weinig nummers van dit album dat in mijn National top 10 zijn gekomen. Verder goed album, maar ze kunnen beter

Afraid Of Everyone is juist mijn favoriet van dit album. Geweldige opbouw, net als de meeste nummers trouwens.

Your voice is swallowing my soul, soul, soul

Veel bizarder moet het idd niet worden... de niemendalletjes Sugar & Trophy Wife beter dan Afraid of Everyone... 't Is wachten op iemand die hier komt verklaren dat ze hun debuut toch nooit hebben kunnen evenaren.

Ik hoor nog steeds yellow in plaats van your.

Het is inderdaad yellow eyes! Grappig dat dit wordt aangehaald, want in een interview gaf Aaron net deze lijn als voorbeeld dat hij Matt's teksten zelf niet altijd begreep (hij dacht eveneens een lange tijd dat het your was ipv yellow).

Wordt in het interview verteld dat het yellow eyes is? Want volgens mij is het yellow voices. Ik heb er tijdens het concert nog eens duidelijk opgelet en ik ben er van overtuigd dat het yellow voices is. Let maar op de uitspraak, als het eyes zou moeten zijn dan hoor je geen v.

het is ook your voice.. staat bij de teksten zo.. en hoor het dus ook duidelijk.
Mocht je echt gelijk hebben met je Yellow dan wil ik weten waar je dat vandaan hebt.

Er zijn niet eens officiële teksten.

Dat is raar.. de zanger van The National die zomaar z'n teksten uit z'n kop (zonder het op papier te zetten) zingt. dus met andere woorden.. je kan er van alles van maken. Ik zal ook maar eens een leuk woordje verzinnen wat er op lijkt