Primus - Frizzle Fry (1990)

Heerlijke plaat die bij mij volledig doorgebroken is toen ik de nachtshift had en alleen mocht orderpicken. Koptelefoon op en genieten maar van het het heerlijke geluidspallet dat Primus hier neerzet. De bas is retegoed maar ook niet alles op deze Frizzle Fry. De gitarist mag er ook wezen met zijn soms psychedelisch aanvoelende spel.

Sailing the seas of cheese is nog ietsje constanter maar dat doet nix af aan de genialiteit van dit album.

van 3,5* naar 4*

Well, I wonder, who's gonna go to helllllllll?

De eerste keer dat ik dit hoorde, was over een koptelefoon in een A'damse platenzaak... een nieuwe wereld ging voor me open. De creativiteit, the weirdness, niet te beschrijven.

Niet onbegrijpelijk dat 'Too many puppies' de meeste stemmen scoort, maar ik moet 'm laten gaan ten faveure van het titelnummer, 'John the fisherman' en het wat atypische, deels beetje bluesy 'Ground hog's Day'. Maar verder zit er niet één mindere track tussen.

DOA was ik - blessed me - aanwezig. Kennelijk zaten alle drummers opeengepakt naast het podium hun ogen uit te kijken naar Tim Alexander's kunsten.

Overigens is het intro van deze plaat een heel kort stukje van Rush' 'YYZ', zoals dat staat op Primus' live plaat 'Suck on this', als intro van 'John the fisherman'.

Ps. YYZ

Verder: lekker eigenwijs album, niet altijd makkelijk te luisteren. Nooit makkelijk eigenlijk, maar wel een bijzonder stuk muziek als je in de stemming bent. Progressief, met een hoofdletter.

Leptop - die fout maak ik keer op keer op keer op keer... Dank, verbeterd.

Nog nooit een volledig Primus album beluisterd, dat bleek een fout van mij, want wat een geniaal album. Plezier spat er van af en rockt ook nog keihard, ik denk dat deze alleen nog maar gaat groeien in mijn waardering.

Vergeet dan ook vooral niet, Suck On This en Sailing The Seas of Cheese.
Dan heb je naar mijn mening het beste wel gehad van Primus.
Pork Soda is ook nog geweldig maar wellicht wat te experimenteel.

Laatste tijd weer wat vaker geluisterd door aanschaf van de LP versie. Vroeger stond Sailing the seas of cheese voor mij op 1, maar ik moet zeggen dat ik deze inmiddels net zo hoog aan sla. Knalt nog steeds uit de speakers.

Volgens mij hoor ik vandaag voor het eerst de dubbel-cover van The Residents, die staat niet op mijn cd... Zeker leuk om es te horen, virtuoos gedaan, maar tippen aan het origineel kunnen ze toch niet.