As I Lay Dying - The Powerless Rise (2010)

en hoe is ie??

Vier sterren waard zeker?

Jazeker. De beste tot nu toe. Al moet ik toegeven dat ik nooit fan ben geweest van deze band. De plaat zit gewoon goed in elkaar en bevat sterke nummers.

Goed, weliswaar vind ik Anodyne Sea en Paralells niet geweldig - vanwege de cleane emozang, het zijn sterke, catchy nummers die het live ongetwijfeld goed doen.

Wat mij betreft zijn Beyond Our Suffering en Without Conclusion - die riff, die na pakweg tien seconden invalt!!! - ongelooflijke beukers.

Als je niet van moderne metal - of metalcore - houdt, dan is dit waarschijnlijk niets. Maar objectief bekeken heeft AILD nog nooit zo'n goede plaat afgeleverd.

Ik ben benieuwd. Zo speciaal heb ik de band nooit gevonden, daarvoor heb ik het altijd te emotioneel geladen gevonden (ja, vreemd argument, maar het heeft een eerder melodieuze tint waar ik een enorme hekel aan heb). En die cleane zang kan erg goed uitpakken, maar even goed de mist ingaan.

hmmm.. pakt me vooralsnog niet. kan misschien nog komen, maar hij voelt mij tot nu toe nog te gewoontjes aan.

Wat mij betreft een geweldige plaat, de zang/grunt is nog beter dan op An ocean between us, De power spat er wederom vanaf, enige minpuntje is misschien het geheel, er zitten weinig verrassingen in, toch stoort het niet.

Hipheid, wel een beetje teveel emo tussendoor.. maargoed de heren worden ook ouder. De rest blaast als een idioot!

Zo zeg, dat is even andere koek. Mijn god, wat een beukplaat is dit. Het album raast als een orkaan over je heen en vuurt de ene na de andere steengoede song op je af. Het is allemaal nog wat zwaarder en extremer geworden dan op het vorige album. Fans die bang waren dat de band door het succes van de laatste plaat een meer commerciële koers zijn gaan varen kunnen opgelucht adem halen.

ik ken deze band niet zo goed, maar zijn er nog albums van deze band waarop cleane zang en/of solos te vinden zijn?

parallels is geweldig

Je plezier gaat niet op kunnen met An Ocean Between Us, denk ik.

En wat vind jij nu van deze plaat - aangezien je 87/100 op ZM zegt, maar hier met 3.5/50 komt?

Dat:



Objectiviteit wat laten heersen over subjectiviteit, want het is voor As I Lay Dying-fans een goede plaat, waarschijnlijk zelfs de beste tot nu toe. Ik vind het ook zeker niet slecht, maar het bevat weer die typische AILD-sfeer waar ik niet tegen kan. Al begint het te beteren, nu ik de band live aan het werk gezien heb Zal hem binnenkort nog eens beluisteren, misschien dat het kwartje ineens wel valt (wat wel mag, na vijf albums).

leuk album.... het minpunt is dat het naar nr 7 inkakt als een kaarthuis....gaap. Maar voor de eerste 7 liedjes 3 sterren

Dit album is de nieuwste, maar misschien ook wel het beste album van AILD! Alleen een beetje jammer van de (harde) intro.. persoonlijk zal ik een ander nummer gekozen hebben om te starten aangezien ik dit een van de mindere nummers vind (minder inhoud), maar hierna wordt 't weer goed gemaakt want alle nummers op dit album zijn gewoon echt fucking vet + mooie solo's! Anodyne sea.

Ondertussen al weer een tijdje in mijn collectie, en echt vervelen gaat ie niet, dus dat is wel een pluspunt, net als het feit dat de band hier ragt als een dolle hond, harder dan ooit tevoren. Dat is voor mij ook zeker belangrijk. Na jarenlange moshpit-ervaring is dit de enige band (naast Kataklysm en Arch Enemy) waarbij mij indoor ooit het gevoel bekroop dat ik er niet meer levend uit zou komen. (dit kan uiteraard meer aan het publiek liggen dan aan de band, maar toch)

Groot verschil met An Ocean Between Us, vind ik de consistentie van het album. Waar die bij eerstgenoemde een hecht geheel vormde, met -voor mijn gevoel- in elkaar overvloeiende nummers, zo staan nummers hier veel losser van elkaar. Ik twijfel een beetje of ik dit op zal nemen in mijn beoordeling, dus ik laat het voorlopig maar in het midden.

Wat ik vooral jammer vind is dat, ten opzichte van het vorige album, de clean vocals er op achteruit zijn gegaan. Niet qua kwaliteit of zo, maar slechter getimed, niet zo lekker geplaatst als op AOBU. En daardoor worden de clean vocals op dit album opeens storend, zeker op de momenten zonder backing vocals. Gelukkig is dit lang niet bij elk nummer het geval.

Ten slotte vind ik ook de productie iets minder dan op AOBU. Ik ben zeker niet iemand van de extreem gelikte producties, maar de sound is hier anders en bevalt me toch minder.

Ik kom dan toch uit op 3,5 sterren met als favorieten:
-Without Conclusion (vooral vanwege de eerste halve minuut en de geweldige hakkende vocalen op 2:00)
-Condemned
-The Only Constant is Change (Goeie fade-in, aggressieve riffs, stevige backing vocals en een mooie wending na pakweg 3 minuten).

Waar zon beetje elke moderne metalcore band de commerciele kant op gaat (Trivium, Killswitch Engage, All That Remains), doet As I Lay Dying het nét even anders. Deze plaat beukt harder als als ooit te voren. Is het dan ook goed? Ja dat is het zeker!

Sterk sterk album, 4*